ความฝันอยู่ที่ไหนกันนะ
วันนี้ที่เหมือนทุกๆวัน วันที่นั่งถามถึงความฝันของเราเอง

เมื่อไหร่จะหามันเจอกันนะ?

ไกลเหลือเกินกับการเดินทางที่ไม่รู้เส้นทาง

ไม่รู้ว่าจะเดินไปทางไหนดี ในใจมีแต่ความสับสน ทำอะไรก็ไม่ดีสักอย่าง

เมื่อเป็นแบบนั้นแล้วเราควรเลือกอะไรกันล่ะ?

แสวงหาจนจนตรอก จวบจวนจรดความตาย

แสงสีน้ำเงินที่กลืนกินตัวตนไปในทุกวันจริงๆแล้วเราเป็นใครกันนะ คนอื่นเดินไปข้างหน้าแล้วทำไมฉันถึงยังอยู่ตรงนี้กันนะ ทำไมกัน การตามหาความฝันที่แท้จริงมันถึงได้ยากเย็นเพียงนี้ จะถอยหลังก็ไม่ได้ จะเดินหน้าก็กลัวไปหมด

มนุษย์เกิดมาพร้อมกับความผิดหวังงั้นหรอ

ถ้าเป็นเช่นนั้น ได้โปรดพระเจ้าช่วยพาบุตรของท่านไปจากที่นี่ที่ที่โหดร้ายแห่งนี้

ได้โปรดอย่าใจร้ายกับบุตรของท่านเลย
SHARE
Writer
12thDecem
Writer
เติบโต สูญหาย แตกสลายตามกาลเวลา

Comments