ค่อยๆ กลับมา
หลังจากเสียสติไปพักใหญ่ สมาธิที่หายไปไหนก็ไม่รู้ พอถึงจุดๆ หนึ่ง ผมเชื่อว่าเดี๋ยวมันก็กลับมาหาเราเอง 

ผมกลับมาอ่านหนังสืออย่างจริงจังแต่ไม่จริงจัง เอ๊ะ!? ก็อ่านตามปกติ แต่สนุกกับมันมากขึ้น พยายามเข้าใจเรื่องยากๆ โดยการคิดตาม ทบทวน จินตนาการหลังอ่านจบ ผมกลับพบว่า เห้ย มันได้ผลดีเกินคาดว่ะ ความรู้สึกดีๆ ค่อยๆ กลับมา ค่อยๆ กลับมามีสมาธิ ค่อยๆ กลับมาเป็นเรา 

เมื่อวันสองวันก่อนนี้เอง ที่ผมรู้สึกว่าอึดอัด อยากระเบิด มันอยากจะระเบิดความคิดแล้วผลิตอะไรซักอย่างที่มันจับต้องได้ ที่มันได้มากกว่าเงินตรา และโชคดียังเข้าข้างอยู่เสมอ เพราะแวดล้อมของเราก็ยังไม่เอื้อเหมือนเดิม 

คล้ายว่าผมจะรับมือกับความหงุดหงิดเหล่านี้ได้ดีขึ้น จากการอ่านอย่างบ้าคลั่ง แต่ใช้ในความหมายที่ดีนะ ผมเริ่มมองเห็นเส้นทางบางอย่าง จากช่วงเวลาสองสามปีอันว่างเปล่า ผมเชื่อว่า วันหนึ่งมันจะเกิดดอกออกผล และแน่นอนว่ามันจะต้องคุ้มค่า 

ผมยังคงเชื่ออย่างหนักแน่นว่า เวลาที่เสียไปนั้น มันไม่ได้สูญเปล่า เพียงแต่เราอาจจะกำลังสับสนกับอะไรบางอย่างอยู่ก็ได้ มันก็แปลกใจผมเหมือนกัน เพราะว่านี้คือ หนึ่งในไม่กี่เรื่องที่ผมศรัทธาอย่างสุดหัวใจ

ขอให้มีความสุขครับ

<3 


N
SHARE
Written in this book
บทความสั้น
Writer
lullably
writer
Reader/Narrator เพจ มองฟ้า

Comments