เพลง City pop ในค่ำคืนแห่งความเจ็บปวด
สายเรียกเข้า!!จากปลายสายที่คุ้นเคย
ของการต้องการใครสักคนอยู่ข้างๆ   

คือเธอ 
เธอผู้เป็นคนรักของผม
เสียงร่ำไห้สะอึกสะอื้น และเรื่องราวแย่ๆของวันถูกถ่ายทอดออกมาจากคำพูด
ของน้ำเสียงที่คุ้นหู

ในทุกค่ำคืน เราจะโทรหากันเเละผลัดกันบอกเล่าเรื่องราวที่พบเจอมาในแต่ละวันให้กันฟัง
บางวันผมเศร้า บางวันผมมีความสุข 
บางวันเธอมีความสุข และบางวันเธอก็ร้องไห้ฟูมฟาย

น้ำเสียงแบบนี้วนกลับมาให้ได้ยินอีกครั้ง
เเต่ครั้งนี้ต่างออกไป น้ำเสียงสะอื้นนั้นปนเปไปด้วยความเจ็บปวด
ความอึดอัด อัดอั้นและทรมาณใจ

ใช่ว่าผมจะเข้มแข็งมากพอ 
ที่จะนั่งฟังเธอร้องไห้อย่างเดียว ทั้งปลอบใจ ทั้งพยายามส่งเสียงชวนคุย
"เธอไม่เป็นไรนะ เราจะอยู่ข้างเธอ และวันร้ายๆจะผ่านไป"

สติผมเตลิดไปไกล ก่อนจะใส่เสื้อผ้าและคว้ากุญเเจรถ
ขับตรงดิ่งไปบ้านเธอ ดึงเธออออกมาจากห้วงเวลาของความเจ็บปวด

ระหว่างทางผมพลางคิดว่าคงจะพาเธอไปนั่งดูดวงดาวที่เธอชอบ
ที่ริมทะเลสักแห่ง ใกล้ๆกรุงเทพ โอบกอดปลอบประโลมความสิ้นหวังและความท้อใจ
ที่เธอได้พบเจอ ผมคงเป็นคนเดียวเท่านั้น ผมคนเดียวที่จะจูงมือเธอก้าวผ่านความเจ็บปวดนี้ได้

รถจอดอยู่หน้าบ้านหลังหนึ่ง
ก่อนที่ผมจะตรงดิ่งไปยังห้องเธอ
สีหน้างุนงง ใบหน้าที่ปนไปด้วยคราบน้ำตาถูกจ้องมาที่ผม
"ปะ ออกไปจากตรงนี้กัน" ผมบอก
ก่อนคว้าตัวเธอมาที่รถ

เพลย์ลิส City pop ถูกเปิดขึ้นในรถ  

Stay with me... 
真夜中のドアをたたき
帰らないでと泣いた
あの季節が 今 目の前 

ผมไม่ถามอะไรเธอทั้งสิ้นเพราะรู้ดีว่ายิ่งถามเธอ
มันจะกลายเป็นการซ้ำเติมความรู้สึกแย่ๆของเธอ

รถถูกคลื่นตัวออกจากหน้าบ้านหลังนั้น
google map ถูกปักหมุดที่ริมชายหาดใกล้ๆกรุงเทพฯ
แสงจากดวงจัทร์ที่กระทบผืนน้ำ ดวงดาวมากมายบนท้องฟ้า
เสียงคลื่น และกลิ่นทะเล หวังว่ามันคงช่วยให้เราสองคนรู้สึกดีขึ้นได้บ้าง
ผมหวังว่านะ ผมหวังอย่างนั้น

ผมขับรถออกมาบนเส้นทางหลักโชคดีที่รถไม่ติดเท่าไหร่
ผมขับรถไปเรื่อยๆ เธอนั่งเอาหน้าแนบกระจกมองออกไปยังข้างนอก
แสงไฟข้างทาง แสงไฟจากรถที่สวนทางมา และเพลง City pop

และในวันที่ร่างกายต้องการท้องฟ้าและความงดงามของทะเล
ผมสังเกตเห็นแสงไฟเหลืองๆส้มๆกระพริบอยู่ตรงหน้า
พร้อมป้าย "หยุดตรวจ"

ชายร่างผอมสูงในชุดสีเขียวใช้เเท่งไฟโบกผมให้จอดรถ
"สวัสดีครับ ไม่ทราบว่าไปไหนกันในเวลานี้ครับ"
"พอดีเซ็งๆครับ เลยว่าจะพาแฟนไปนั่งเล่นที่ริมทะเลครับ"
"พอดีที่นี่คือด่านตรวจแอกอลฮอลล์ ผมเลยอยากขอเวลาสักครู่ รบกวนคุณลงมาจากรถ พร้อมใบขับขี่ด้วยนะครับ" ชายในชุดสีเขียวบอกกับผม

บ้าจริงมันมาขัดบรรยากาศอะไรตอนนี้
คงไม่มีอะไรหรอก และคงเป้นความโชคดีที่วันนี้ผมไม่ได้ดื่มมา

ผมนั่งลงตรงหน้าคนที่เรียกว่า เจ้าพนักงาน
ผมเป่าลมออกจากปากใสเครื่องตรวจจับแอกกอลฮอล์ไป 1 ครั้ง
ปริมาณแอกอฮอล์ในเลือดผมปกติดี
เจ้าพนักงานคนนั้นถาม ว่าทำไมผมไม่ได้ดื่มแต่สีหน้าดูเหมือนคนเมาจัง

ผมยิ้ม :)

มีเสียงชายชุดเขียวตะโกนมาจากด้านหลัง 
"พี่ครับ!! ผมเจอของในซองบุหรี่"
ก่อนเขาจะเดินมาพร้อมกับซองบุหรี่ของผมที่วางไว้ในรถ
ซองบุหรี่หน้าตาธรรมดาที่ด้านในมีบุหรี่อยู่10กว่าตัว
เเต่โชคร้าย ในซองบุหรี่นั้นมีบุหรี่หน้าตาประหลาดๆปนด้วยอยู่ 2-3 ตัว
บุหรี่ที่ด้านปลายถูกทำให้เหมือนหัวจรวด เพื่อป้องกันของข้างในหล่นออก

คุณ คุณ!! มีสติอยู่มั้ยเนี่ย ของในซองนี่ของคุณใช่มั้ย
"ใช่ครับ" ผมตอบรับอย่างไม่ลังเล

งั้นผมถามคุณอีกครั้ง คุณ เมา มา ใช่มั้ย!!
"ถ้านี่คือด่านตรวจแอกอฮอล์ ผมคงจะผ่านด่านนี้ไปง่ายๆเพราะผมไม่ได้เมาเหล้ามา แต่ถ้านี้เป็นด่านตรวจสารเสพติด ผมคงไปไหนต่อไม่ได้ เพราะผม ฮ่าๆๆๆๆๆ ผมเมาเนื้อมา ฮ่าๆๆ"

เธอคนที่ผมบึ่งรถไปลากออกมาจากบ้านเพื่อตั้งใจจะไปนั่งโง่ๆที่ริมหาดสักแห่งวิ่งลงจากรถลงมา
"มันเกิดอะไรขึ้น" เธอถาม
"เธอ เราว่าเราคงไม่ได้ไปทะเลเเล้วเเหละ แต่เธอไม่ต้องเสียใจนะ เราจะพาเธอไปต่างประเทศเเทน
ไม่ต้องใช้พาสปอร์ต ไม่ต้องขอวีซ่า แค่นี้เองแถวๆเอเชียประเทศฮ่องกง สงสัยคืนนี้ความโรแมนติกของเราจะไปจบที่ห้องกรงแน่ๆ

SHARE

Comments