ความขี้เกียจ เกิดจากที่เรากังวลไม่มากพอ
เคยมีคนบอกว่า...
ความขี้เกียจเกิดจาก การที่เรากังวลไม่มากพอ
       ยกตัวอย่างเหตุการณ์ในการสอบ เรามีเวลาเตรียมตัวหลายสัปดาห์หลายวัน แต่เราก็ผลัดวันประกันพรุ่ง และมักจะมากระตือรือล้นอ่านหนังสืออย่างเอาเป็นเอาตายในวันสุดท้าย  เชื่อว่าหลายตนเป็นแบบนี้ เราเองก็ใช่ 

      หรือในการทำงาน หากหัวหน้ามอบหมายงานมาหนึ่งอย่าง ให้เวลาทำหนึ่งสัปดาห์ แต่เราก็จะมาทำเอาในใกล้ๆวันครบกำหนด

ฉะนั้นจากเหตุการณ์ที่ยกตัวอย่างมา แปลว่าการมีเวลามากจะทำให้คนเราขี้เกียจ รึเปล่า ? 
ถูกต้อง! ครึ่งนึง ที่ต้องบอกว่าถูกครึ่งนึงเพราะขอเว้นไว้สำหรับคนที่กำลังแย้งในใจว่า "ไม่นะ ฉันไม่ได้เป็นแบบนี้"
     การที่คนเราชอบมาทำงานใกล้วันกำหนดส่ง หรืออ่านหนังสือใกล้วันสอบ เป็นเพราะเริ่มมีความกังวล ว่าจะส่งงานไม่ทัน กังวลว่าจะทำข้อสอบไม่ได้ เราจึงต้องดึงตัวเองออกมาจากหลุมแห่งความขี้เกียจ ถึงแม้จะยังมีตัวขี้เกียจเกาะอยู่ แต่เมื่อเรามีความกังวลมากพอ มันจะมีแรงกระตุ้นที่ดึงให้แต่เราลุกขึ้นมาทำบางอย่าง เพื่อให้สบายใจขึ้น อาจจะช่วยคลายกังวลได้เล็กน้อย เพราะอ่านหนังสือยังไงก็ไม่ทันอยู่ดี แต่ก็สบายใจขึ้นที่ได้อ่าน 

     ถ้าใช้คำว่า "กังวล" มันอาจจะฟังดูในแง่ลบเกินไป 
เราอาจจะใช้คำที่บวกขึ้นเช่นคำว่า "ใส่ใจ" หรือ "เอาใจใส่"  เพราะเราเชื่อว่าหากเราเอาใจใส่ในเรื่องใดก็ตาม  เราก็จะมีความรู้สึกที่อาจจะทำ มีแรงลุกขึ้นมาทำสิ่งๆนั้นได้อย่างแน่นอน 

      มาถึงตรงนี้แปลว่าเรารู้ความลับความขยันเพิ่มอีกหนึ่งข้อแล้ว เราอาจจะเริ่มฝึกตัวเองใส่ใจในแต่ละเรื่องทีละเล็กทีละน้อย มันอาจจะช่วยเร่งเวลาให้เราลุกขึ้นมาทำงาน หรืออ่านหนังสือสอบเร็วขึ้นสักหนึ่งวันก็ถือว่าประสบความสำเร็จแล้ว ..






SHARE
Writer
Mayasunny
ETC.
เอาไว้บันทึกว่าวันนี้เรารู้สึก และคิดอะไรอยู่

Comments