อรุณสวัสดิ์
ตะวันยามเช้า ระยิบระยับ ประกายจรัส ตกต้องไร่น้อยริมเขา
หมอกไหมเมฆา วาดสายธารา พาดผ่าน
ถูกแดดอ่อนจุมพิตเข้า จนแก้มฉ่ำแดง
.
ลมเหนือยังยิ้มทัก อรุณสวัสดิ์
"อะ! กาแฟสักแก้ว"
ชาวนาลุกทำงานแต่เช้าตรู่
ก่อนหยดพรายน้ำค้าง จะทอดทิ้งเศษฟาง
.
ฤดูหนาวพลันเปลี่ยนสีชนบท
ก่อนภูเขาเคยเขียวครามสดซึ้ง
บัดนี้พลอยเศร้าโศกอะไรหรอ เพื่อนรัก
แก้มเธอดูบอบช้ำ ซีดเซียว
.
มองดูเส้นขอบฟ้าตะวันออกสิ!
ใช่!.. ฉันเองรู้สึกเดียวดายไม่น้อย
แต่ตะวันพฤศจิกากำลังขึ้น! ฤดูเก็บเกี่ยวมาถึงแล้ว!
ดูสิ! ดูความสดใสของมัน
.
อา.... ชั้นเองโดดเดี่ยวไม่แพ้เธอหรอกเพื่อนรัก แต่รุ่งเช้าก็ดูสดใสเสมอ ทุกครั้งที่เรามองดูมันไม่ใช่รึไง อย่างน้อยก็ในวันที่ไม่มีเมฆบังล่ะน่า...

SHARE
Writer
MrAllicCepa
Etc.
True is the tale that i tell of my travels.

Comments