ฝืนยิ้มไม่ได้
ถ้าฉันเศร้าฉันก็จะบอกว่าไม่เป็นไร แต่การกระทำของฉันมันจะไม่มีความสุข และทุกอย่างก็จะเทาในตอนที่ฉันสว่างเมื่อมีคุณตอนนี้คุณพยายามจะจากฉันไปที่ๆสว่างมันจะกลับมาเทาไปในที่สุด ฉันไม่อยากบอกใครว่าฉันเศร้านักหรอกนะ ฉันต้องเข็มแข็งไม่ชอบให้ใครเห็นมุมอ่อนแอเธอเองรู้ดี แต่ถึงกระนั้นฉันก็ฝืนยิ้มมีความสุขไม่ไหวหรอก ฉันยิ้มได้ในบางคราวที่ฉันต้องเข้าสังคมหมู่เพื่อนฝูงของฉันแต่ถึงฉันจะอยู่กับเพื่อนพอนึกถึงเธอฉันหยุดยิ้มและหม่นหมองนึกถึงช่วงเวลาและคิดถึงเธออยากให้เธอกลับมาอยู่เสมอ ฉันเศร้าจนเพื่อนฉันดูออกฉันก็เล่าไปบ้างเหตุผลต่างๆนาๆ และทุกครั้งที่ฉันเศร้าฉันจะเงียบไปทันทีเมื่อฉันคิดถึงเธอรู้ว่าเธอไม่อยู่กับฉันแล้ว ฉันคิดมากกว่าเดิมคิดทุกอย่างกังวลตลอดฉันคิดบ่อยมากในเรื่องอยากให้เธอกลับมาทำยังไงให้เธอกลับมาหาฉันเพราะฉันยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน ฉันยิ้มได้เมื่อย้อนดูคลิปรูปภาพเก่าๆของเราฉันดูมันบ่อยกว่าปกติฉันคิดถึงเธอมากมายเหลือเกิน ฉันเข้าใจว่าฉันทำผิดแต่อยากให้เธอให้อภัยลองให้ฉันได้กลับไปในวงจรของเธอ ฉันกลัวเธอลำคานฉันมากๆนะแต่ฉันไม่รู้จะทำยังไงใจฉันมันอยู่นิ่งๆไม่ได้เลยตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันอยากให้เธอกลับมา ฉันกลัวเธอจะอึดอัดแต่ผมอยากให้เธอรู้ว่าผมไม่อยากเสียเธอไปเลย
SHARE
Written in this book
เสมอ

Comments