จากดาวถึงฤดู



ผู้นำทาง ผู้เป็นดั่งฤดูกาลแห่งรักของเด็กสาว
ผู้ภาวนา ผู้ที่ไม่เคยหยุดรัักฤดูกาล

ในค่ำคืนที่เงียบสงัดไร้ซึ่งเสียงและแสงของดวงตะวัน เป็นค่ำคืนที่มีเพียงแสงของพระจันทร์สาดส่องอยู่ท่ามกลางหมู่ดาว เด็กสาวนั่งเขียนจดหมายรักฉบับหนึ่งถึงฤดูกาลใต้แสงเทียน

จดหมายฉบับนั้นเป็นดั่งจดหมายที่กลั่นกรองความรู้สึกจากข้างในใจของเธอและเอ่อล้นไปด้วยความคิดแต่ไม่ถึงของเด็กสาว...
เธอเป็นเพียงเด็กสาวผู้ถือครองความรักอันบริสุทธิ์และซื่อสัตย์ที่หลงรักฤดูกาลมาเนิ่นนาน

ตั้งแต่ตกหลุมรักฤดูกาล เธอก็ไม่เคยหยุดภาวนาขอให้พระผูู้เป็นเจ้า ท้องทะเล และฟ้ากว้างโอบกอดฤดูกาลแม้แต่วินาทีเดียว

เพราะเป็นรักเพียงข้างเดียวจึงเจ็บปวด
เพราะเป็นรักที่ไม่เรียกร้องสิ่งใดจึงเฝ้ารอ
เพราะเป็นรักที่เพียงแค่มองดูจึงไม่ได้ครอบครอง
เพราะเป็นรักแบบนั้น "รักของเธอจึงเป็นนิรันดร์"

ขอภาวนาอย่างแรงกล้าให้จดหมายถูกเปิดอ่านโดยฤดูรัก


ถึง ผู้นำทาง

        สวัสดีเจ้าฤดูผู้นำทาง เธอเป็นอย่างไรบ้าง คิดถึงกันบ้้างไหมดวงฤดู เธอยังคงไล่ตามผีเสื้อตัวเดิมอยู่่่หรือไม่
        หากใช่ เราผู้เป็นดาวจะขอภาวนาให้เธอมีปีกที่แสนสวย เพื่อให้เธอโบยบินไปพร้อมกับผีเสื้อตัวนั้น เจ้าผีเสื้อที่เธอคอยไล่ตาม

หากไม่ใช่ ป่านนี้เธอคงเจ็บปวดแตกร้าวและถูกประกอบขึ้นใหม่โดยผีเสื้อตัวใหม่ไปแล้ว ถึงอย่างนั้นตัวเราผู้เป็นดาวจะยังคงคอยภาวนาให้เธออยู่เสมอไม่ว่าเธอจะพบเจอกับอะไรก็ตาม โปรดจำไว้ฤดูกาล
         หากวันใดที่เธอเจ็บปวดหรือแหลกสลายไร้ซึ่งหนทาง ลองมองขึ้นไปบนฟ้าเธอจะเห็นดวงดาวคอยอยู่เป็นเพื่อนเธอ และถึงแม้ดวงตะวันจะสาดสว่างถึงเพียงไหน ดวงดาวก็ไม่เคยหายไปไหน และยังคงอยู่บนฟ้าเป็นเพื่อนเธอเสมอ เธอไม่เคยโดดเดี่ยวฤดูรัก เธอยังคงมีใครสักคนเฝ้ามองอยู่ตลอดมา และได้โปรดเจ้าฤดูกาลอย่าคิดว่าตัวเองไร้ค่าไปเลย เธอมีค่ามหาศาลสำหรับเราผู้เป็นดวงดาวเสมอมา

แม้ไร้ซึ่งบทสนทนามาเนิ่นนานใช่ว่าดวงดาวจะหยุดภาวนาให้แก่เธอเจ้าฤดูรัก

       จากนี้ข้าผู้เป็นดาวขอแลกด้วยทุกสิ่งที่มี โปรดพระผู้เป็นเจ้าทรงทนุถนอมหัวใจของเธอด้วยเถิด ได้โปรดอย่าให้เธอได้บอบช้ำหรือเสียใจ เพราะหากดวงดาวเห็นเข้าจะเจ็บปวดไม่ใช่น้อย

และขอฝากฝังถึงท้องทะเล โปรดจงอยู่ข้างกายเธอเมื่อยามเหงาใจ อย่าปล่อยให้ผู้ใดเข้ามาทำร้ายเธอได้อีก

สุดท้ายนี้ถึงฟ้ากว้าง โปรดคอยโอบกอดเธอเมื่อยามเหนื่อยล้า และขอสายลมพัดพากำลังใจจากดวงดาวไปให้เธอเมื่อยามไร้เรี่ยวแรง

"ในวันใดที่ฤดูกาลแหลกสลายจงเปิดอ่านจดหมายจากดวงดาวทางทิศเหนือ"

ด้วยรักทั้งนั้น ผู้ภาวนา

       เมื่อเขียนเสร็จเด็กสาวนั่งพับจดหมายฉบัับเล็กใส่ลงไปในซองสีขาวเรียบ ปากกาจ่าหน้าซองถึงฤดูผู้นำทาง หวังว่าจดหมายจะถูกเปิดอ่านโดยใครสักคนหนึ่ง คนที่เธอเขียนถึงด้วยรักบอกความในใจผ่านตัวหนังสือ แม้จะนานเท่านานเธอและเรายังเฝ้ารอ รอ...ฤดูมองดาว










SHARE
Written in this book
รอฤดูมองดาว
เรื่องราวรักจากดาวถึงฤดูผู้ถูกรักตลอดไป
Writer
endinq1996
ผู้ภาวนา
ขอให้รักเป็นนิรันดร์

Comments