Articles about love


; แท้จริงแล้ว.. มนุษย์เคยรักตัวเองจริงๆรึป่าว?


' มึงคิดว่าไงวะ ' 
เพื่อนสนิทของฉันหลังจากพูดจบเธอก็ดูดบุหรี่เข้าเต็มปอดพร้อมกับใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัย


ฉันนั่งคิดคำตอบอยู่ไม่นานก็ยกจิบแก้วเบียร์ที่อยู่ในมือ ก่อนจะตอบกลับเพื่อนสนิทของฉัน
.
.
.



' สำหรับกู กูคิดว่ามนุษย์ไม่เคยรักตัวเอง หรือคนที่ไม่รักตัวเองก็อาจจะมีแค่กูกับมึงก็ได้ '

ฉันตอบพร้อมกับรอยยิ้มที่มีเสียงหัวเราะเล็ดลอดออกมาเพียงเล็กน้อย


' แล้วทำไมมึงถึงคิดงั้นล่ะ? '


' เพราะการเป็นมนุษย์ไง มนุษย์ต้องการความรักใช่ไหมล่ะ? '


เธอพยักหน้าเป็นการตอบคำถามก่อนที่ฉันจะเอ่ยอีกครั้ง


' ความรักทำให้กูคิดแบบนั้น ทำให้มนุษย์เจ็บปวด แต่ในทางกลับกัน มนุษย์ก็ยังเฝ้ารอความรักเสมอเลย และต่อให้เจ็บปวดแค่ไหนก็ยังอยากจะเจอความรักอยู่ดี เหมือนกูกับมึงไง '

' กูป่าว กูไม่ได้เฝ้ารอความรักเลยนะ '


' นั่นก็แล้วแต่บุคคล แต่มึงก็ปฏิเสธไม่ได้ใช่ไหมล่ะ ว่าถ้ามีความรักอีกครั้ง ต่อให้เจ็บปวดก็ยังอยากมีความรักอยู่ดี '


ฉันพูดจบได้ไม่นานก็พอดูออกว่าใบหน้าของเพื่อนสนิทสื่อว่าเธอยังคงมีความสงสัยอยู่


' แต่การมีความรักมันก็คือความสุขนะ กูไม่เห็นว่ามันจะทำให้กูไม่รักตัวเองตรงไหนเลย '


' แล้วการที่มึงเจ็บปวด นั่นคือการรักตัวเองจริงๆหรอ? '

' กูไม่เคยเชื่อเรื่องความรักที่ไม่เจ็บปวด ความรักน่ะถ้ารักถูกคนมันก็คงจะมีความสุขจริงๆ แต่สำหรับกู ต่อให้กูรักถูกคนก็ตาม ความทุกข์ก็เกิดจากความรู้สึกตัวเองซะส่วนใหญ่ ยิ่งมีคนให้รักด้วย มันก็ยิ่งทำให้ทุกข์ไม่ใช่รึไง '


หญิงสาวที่ได้นามว่าเป็นเพื่อนสนิทของฉันนั่งฟังอย่างตั้งใจ เธอนิ่งเงียบไปสักพักและเอ่ยประโยคที่ทำให้ฉันเข้าใจมันอย่างดี


' อืม.. เข้าใจแล้ว '
' จะว่าไปความรักก็ น่ากลัว เนอะ '
' อีกนานแค่ไหนถึงจะเจอคนนั้นก็ไม่รู้.. คนที่ทำให้กูเปลี่ยนความคิดนี้ได้ '


.
.
.
บทสนทนาที่กลับสู่สภาวะเงียบงัน
แสงไฟและแสงจันทร์ที่ส่องกระทบมายังถนน
คืนที่อบอวลไปด้วยกลิ่นควันของบุหรี่และรสของแอลกอฮอล์ 
จบด้วยทำนองเพลงในคํ่าคืนนี้ที่แทนความรู้สึกของเราทั้งสอง




/ rainyseasonn






SHARE

Comments