นักเดินทางเลือดสีแดง
มนุษย์เป็นนักเดินทางตัวยง เรามักชอบท่องไปเรื่อยไม่ด้วยร่างกายก็ความนึกคิด ในช่วงวันแรกของสัปดาห์ที่แสนน่าเบื่ออย่างวันจันทร์บ่อยครั้งที่เราก็เผลอจินตรนาการไปถึงวันศุกร์แต่งตัวด้วยเดรสสีส้มอิฐตัวโปรดนั่งจิบเบียร์เย็นพร้อมดนตรีสดขับกล่อมบรรเลงแปลงความเศร้าที่สูบฉีดปนในสายเลือดให้ออกมาในรูปของน้ำตา

ห้วงภวังค์มักท่องเที่ยวไปเรื่อยในขณะที่ร่างกายกำลังทำงานอยู่เหมือนหุ่นยนต์ที่ตอกบัตรทำงานก่อนพระอาทิตย์เริ่มเลียขอบฟ้าเป็นสีทอง ความทุกข์ตรมเข้าประจัญพร้อมกันกับเสียงนาฬิกาปลุกแม้ว่าหัวใจจะร้องงอแงสักเพียงไหนก็ไม่สามารถทัดทานโปรแกรมที่ถูกสลักไว้ด้วยปีศาจทุนนิยมได้และบ่อยครั้งเรามักจะตั้งคำถามกับตัวเองบ่อยๆ ว่า "ทำไมความสุขจึงเป็นเรื่องของอนาคตและเป็นไปได้หรือที่เราจะมีความสุขในวันข้างหน้าถ้าหากในวันนี้เราเริ่มต้นทุกอย่างด้วยความทุกข์"

ระบบเศรษฐกิจที่เฮงซวยผนวกกับรัฐบาลแสนระยำกำลังกรีดเลือดเฉือนเนื้อเรา มันพรากลูกไปจากแม่ พรากพี่ไปจากน้อง พรากคนรักไปจากกันและมันพรากความสุขไปจากเราผู้เป็นมนุษย์คนหนึ่ง มนุษย์ที่ธรรมชาติมักจะต้องเดินทางท่องเที่ยว

ก่อนที่จะรู้สึกตัวพวกเราก็กลายสภาพจากมนุษย์คนหนึ่งเป็นอะไรสักอย่างของมนุษย์อีกคนหนึ่ง มนุษย์อีกคนที่ไม่ต้องมาผจญกับรถติดตอนเช้า มนุษย์อีกคนที่ไม่ต้องทำงานก็ยังมีชีวิตอยู่อย่างสุขสบายได้ เรากลายเป็นอะไรสักอย่างที่มีความสามารถในการรอรับความเวทนาสงสารจากมนุษย์เหล่านั้น

เราได้รับถุงยังชีพที่เขียนอักษรว่า พระราชทาน
เราได้รับเสื้อกันหนาวทุกปีเมื่อหน้าหนาวมาเยือน
เราได้รับการจัดสรรพื้นที่เล็กๆ ติดคลองน้ำเน่าเพื่ออาศัย

น่าแปลกใจว่าทำไมเราและมนุษย์อีกคนถึงได้แตกต่างกันขนาดนี้ เรายังพยายามวิ่งไล่ตามความสุขอย่างเชื่องช้าและก้าวขาแทบไม่ออกเพราะมีสิ่งเหนี่ยวรั้งที่ทำให้เกิดทุกข์เกาะเกี่ยวเต็มไปหมดและมันจะยังคงเกาะเกี่ยวต่อไปจนกว่าเลือดสีแดงจะอาบท่วมมนุษย์อีกคนหนึ่งที่มีเลือดสีน้ำเงิน
SHARE
Writer
OrangeAmericano
Writer
สนใจพรีออเดอร์หนังสือได้ที่ IG : mycoffeeblue https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiNDM5MzcxNCI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjEzNDUwOCI7fQ

Comments