ไปด้วยกันนะ
 "เธอ"คนที่เป็นดั่งใจทั้งดวงของผม คนที่เป็นเจ้าของรอยยิ้มแสนหวานนั่น คนที่เข้าใจผมในทุกๆเรื่อง 

เธออยู่สูงเกินไปเมื่อเทียบกับผม เธอดีทุกอย่าง
จนผม...ไม่อยากให้เธอเข้ามาในชีวิตผมเลย ชีวิตผมต่างจากเธอโดยสิ้นเชิง 

จนตอนนี้ ถึงเวลาที่จะต้องแยกย้ายกันไปใช้ชีวิตแล้ว ผมพยายามออกห่างเธอ พยายามหลบหน้าเธอ แต่เมื่อมองหน้าเธอทุกครั้ง ผมหยุดมองเธอไม่ได้เลยสักนิด..."ผมตกหลุมรักเธอมานานแล้วสินะ"

ผมตัั้งใจว่าจะปล่อยให้เธอจากไป แม้ว่าผมจะเจ็บก็ตาม 
"นี่"
"ว่าไง"
"นายอยากใช้ชีวิตแบบไหนหรอ"
เธอพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังต่างจากปกติ
"ก็คง...ใช้ชีวิตไปเรื่อยๆอะ"
ผมไม่ได้ตั้งใจตอบสักเท่าไหร่ 
"อ๋อ"
"แล้วเธออะ"
"เรา...อยากเป็นเพื่อนกับแกแบบนี้ตลอดไป555555"
เธอพูดติดตลก
"แต่เราอยากมีแกในชีวิตไปตลอดเลยนะ"
เธอพูดอย่างจริงจัง


ในหัวผมคิดภาพที่มีเธอในอนาคต ภาพที่เราใช้ชีวิตด้วยกัน ภาพทุกอย่างที่ผมฝันไว้ ผมไม่อยากใข้ชีวิตโดยขาดเธอ ผมตัดสินใจแล้ว

"งั้น...เราไปใช้ชีวิตด้วยกันมั้ย"
หลังจากที่ผมพูดจบ เธอดึงผมเข้ามากอด
"ไปดิ"
"ไปด้วยกันนะ"

ผมอยากเห็นเธอใช้ชีวิตด้วยตาของผมเอง ต่อจากนี้ผมจะดูแลเธอ 
แม้ว่าผมจะไม่ได้ครอบครอง แต่ผมยินดีแม้ว่าผมจะใกล้เธอมากแค่ไหน..แต่ไม่มีวันได้ครอบครอง



SHARE

Comments