มองหวนกลับไป sp
ข้าจะอยู่ข้างเจ้านานเรื่อยไปเหมือนเดินไปกลางป่า
เจ้าคือหยดน้ำที่เย็นชื่นใจ




“ข้ารักท่าน” นางผู้เป็นที่รักพูด
“ข้าก็รักเจ้า” ข้าตอบกลับเร็วพลัน 





คราใด ที่เผลอมอง 
ราวกลับหลงใหลในเวทมนต์ 
คราใด ที่เจ้ายิ้ม 
ราวกลับโลกนี้ไม่มีวันมืดมน





“เจ้าจะเป็นหญิงเดียวที่ข้าจะรักไปไม่แปรผัน” ข้าพูด
“…” นางยิ้ม
“เจ้าจะเป็นหญิงเดียวที่ข้าจักแต่งงานด้วย” ข้ายิ้ม 
“ข้ารักท่าน” นางโพเข้ากอด





ทุกข์ที่มีบรรเทา
จะกี่ความเหงาก็พลันจางหาย





“ข้าอยากเดินจับมือท่านเช่นนี้ตลอดไปเสีย” นางบอก
“…” ข้ายิ้ม 
“ข้าจักกอดท่านยามท่านเหนื่อยล้า” นางยิ้ม
“…” ข้าลูบหัวนาง
“ข้ารักท่าน” นางสบตา
“ข้าก็รักเจ้า” ข้าจูบนาง 



เคียงกันไป เช่นนี้ 
ให้เนิ่นนานและเสมอ




กว่าเราจะสมหวังอุปสรรคก็พลันถาโถม
เข้ามานับไม่ถ้วน






เพื่อช่วยครอบครัวของหญิงอันเป็นที่รัก 
เพื่อช่วยให้นางผู้นั้นยังมีลมหายใจ
เพื่อช่วยให้เรื่องร้ายกลับกลายเป็นดี 




แสงจันทร์ สาดทอ
แปรเปลี่ยนเป็นความโดดเดี่ยว 




มองหวนกลับไป 
เจ้ายังคือบุพเพที่ข้าจักสานต่อ




หว่างคิ้วของข้า 
มิเคยคลายคิดถึงเจ้า


ถ้อยคำลาคำนั้น ครั้งสุดท้ายมอบแก่กัน
อยากหยุดวันเวลาให้ข้าและเจ้า
ไม่ต้องเจอการร่ำลา





อยู่กับข้าได้ไหม
เพราะเจ้าคือสิ่งวิเศษจากนภา





รอยยิ้มของนางยังคงงดงามเสมอมา
รอยยิ้มของนางเป็นสิ่งเดียวที่ข้าไม่อยากให้หายไป
แต่บัดนี้ข้ากลับทำเช่นนั้นเสีย





“ข้ากำลังจะแต่งงาน” ข้าบอกนาง
“…” นางไม่ตอบสิ่งใด





ปราถนา 
ให้เจ้าใช้ชีวิตดังหวัง
ร่วมกันหัวเราะให้กับช่วงชีวิต
ที่ไม่อาจคาดเดา





“ท่านโกหกข้าใช่หรือไม่” นางเงยสบตา
“ข้ากำลังแต่งงานกับหญิงผู้หนึ่งเป็นนางอันเป็นที่รัก” ข้าตอบ
“แล้วท่านไม่รักข้าง้ั้นหรือ” นางตอบเร็วพลันน้ำตารินไหล






โปรดอย่าร้อง คร่ำครวญ
ข้าจะขานเพลงปลอบโยน





ข้ารักเจ้า
รักกว่าสิ่งอื่นใด 





ก่อนเวลาจากกัน นั้นย่างเข้ามา 





“ข้า ข้าไม่เคยรักเจ้า” เจ็บยิ่งนัก
“ได้โปรด ท่านอย่าทำเช่นนี้เลย” นางร้องไห้





หากคำโกหกนี้ ทำให้เจ้ายังมีชีวิต
หากคำโกหกนี้ ทำให้เจ้ายังมีความปราถนา
ข้าจักยอมให้เจ้าเกลียดข้า 





มือซ้ายจับเจ้าไว้
มือขวาจำต้องปล่อยเจ้าไป






พึงกระทำเช่นนั้น
หวังเพียงดึงเจ้ามาในอ้อมแขน 





“บัดนี้ ข้ามาเพื่อลา” ข้าบอกนาง
“…”
“โลกนี้ไม่อาจคาดเดา”
“…”
“ขอให้จงใช้ชีวิตให้ดีสมดังหวัง ลืมเลือนทั้งความสุขทุกข์”
“…”
“อย่าคร่ำครวญ อย่าให้คิ้วทนง เจ้าหม่นปนน้ำตารินไหล” ข้าลูบหัวนาง
“…”




ปล่อยวางรักนี้ไป 
หมุนเวียนชาติภพใหม่อีกครา





ถ้อยคำลาคำนั้น
ครั้งสุดท้ายมอบแก่กัน 
และเฝ้ารอ วันที่หวนคืนกลับมา 




จะกี่ภพกี่พันปี ข้าสัญญา
จะอยู่ข้างเจ้านานเรื่อยไป






ยามตื่นขึ้นมา อดีตยังล้วนถาโถม
ในฝันร้ายเจ้ายังคือเรื่องราวฝันดีดั่งเพียงฝันตื่นหนึ่ง
                

                      เนื้อเพลงบางส่วน 
                      มือซ้ายเอื้อมจันทร์
                      กลับชาติมาเกิด
                      ขอรักคืนกลับมา
                      เสน่หาสัมผัสข้ามกาล
                      วนเวียนกลับมา

       





























SHARE

Comments