ขอบคุณที่ยังอยู่ตรงนี้
:มึงมันเด็กไม่ดี
:ทำไมพูดแบบนี้อ่ะ
:มึงมันโง่ไง 


:มึงมันเข็นครกขึ้นภูเขา
:.....
:เรียนไปก็โง่ ไม่ต้องเรียนหรอก
:.....



:เดี๋ยวนี้หัดทำตัวเเบบนี้ใช่มั้ย
:หนูเเค่อยากหาความสุขให้ตัวเอง
:ต่อไปนี้ห้ามออกไปไหนอีก อยู่เเต่บ้าน!!
:..........



:.ตบหน้า
:.หันไปตามเเรงตบ
:ทำเพื่ออะไร
:ความสะใจไง คนอย่างมึงสมควรโดนแบบนี้



:นี่หนูป้าจะบอกว่าลูกป้าอ่ะเรียนจบเเล้วนะ ได้เกรด 4 แล้วหนูล่ะ
:3.50ค่ะ
:โหทำไมได้น้อยจังล่ะ




:เนี่ยลูกยายคนนั้นน่ะสอบได้ที่1มาหลายปีละทำไมทำได้ได้อย่างเขาบ้าง
:......
:โง่มากก็ไปลาออกมาเลี้ยงควาย



เห้อเหนื่อยจัง
ตลอดระยะเวลาการเติบโตที่ผ่านมา ร่างกายของหญิงสาวที่กำลังจะเติบโตเบ่งบานราวกับดอกไม้ในสวน เเต่ด้วยเเรงกดดัน,คำพูด,การกระทำ ที่เกิดจากบุคคลรอบข้าง ทำให้ดอกไม้ที่กำลังจะเติบโตกลับเหยี่ยวเฉาใกล้ตาย ไร้ซึ่งความสุขเเละความงดงาม จนกระทั่ง

ตายเลยดีมั้ย
เพียงชั่วครู่ ความคิดนี้ก็ผุดขึ้นมาในโสตประสาทของหญิงสาวผู้นี้ มันหลอกหลอนทุกวันทุกคืนทุกเวลาไม่ว่ากำลังจะทำอะไร ความคิดเหล่านี้ยังคงเป็นวังวนอยู่ในหัวตลอดเวลา แม้กระทั่งในตอนที่มีความสุขที่สุด กลับกลายเป็นความสุขที่แฝงไปด้วยความเศร้าเเละคราบน้ำตา  เช้าวันรุ่งขึ้น หญิงสาวมีอาการจุกหน้าอกรุนเเรงและหายใจไม่ออก จนกระทั่ง

ณ โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง
:โชคดีนะคะที่มาทัน จากภาพเอกซเรย์จะเห็นได้ว่าคนไข้มีอาการปอดติดเชื้อ คนเรามีปอด2ข้างคนไข้ติดเชื้อไปแล้ว1ข้างและกำลังจะลามขึ้นปอดอีกข้าง ตอนนี้เท่ากับว่าคนไข้เหลือพื้นที่ที่ปอดไม่ติดเชื้อไม่ถึงครึ่ง หากมาช้ากว่านี้2-3วันอาจจะช็อคเเล้วถึงขั้นเสียชีวิตได้ค่ะ
:(ทำไมไม่มาให้ช้ากว่านี้นะ)
:หมออยากให้คนไข้รักษาตัวที่โรงพยาบาลนะคะ

'ทำไมถึงยังรอดล่ะ'
เหนื่อยจะตายอยู่เเล้ว ทำไมถึงยังรอดอยู่อีกอยู่รอให้ทกคนเหยียบซ้ำหรอ พูดกับใครไม่ได้ไม่สิ่เเทบจะไม่มีใครรับฟังด้วยซ้ำ ทำไมการเติบโตถึงเหนื่อยแบบนี้ เเต่เหนื่อยกว่าการเติบโตคงเป็นการหาวิธีที่ทำให้ตัวเองตายสิ่นะ ไม่นานนักกระปุกยาที่บรรจุยาพารา50เม็ดถูกเปิดออกพร้อมกับเทยาออกมา3เม็ด เเละกลืนลงคอโดยที่ไม่คิดอะไร วนลูปแบบนี้ทุกวันๆจนกระทั่งเม็ดยาในกระปุกเหลือไม่ถึงครึ่ง 
'อะไรกัน จะหมดเเล้วยังไม่ตายอีกหรอ'
ไม่เพียงเเต่เม็ดยายังมีรอยกรีดบนข้อมือจนไปถึงเเขนอีกนับ100แผลมีลักษณะเเดงก่ำ ปนเลือดที่ไหลออกมา ในกลางดึกของคืนหนึ่ง จู่ๆ ก็รู้สึกเจ็บหน้าอกอย่างรุนเเรง หญิงสาวได้เเต่นอนขดตัวอยู่บนเตียงไม่รู้ว่าความเจ็บปวดนั้นยาวนานเท่าไร เพียงแต่รู้สึกตัวอีกทีก็เช้าเเล้ว อาการเจ็บปวดทุเลาลงแต่ยังคงหลงเหลืออยู่บ้าง หญิงสาวเลือกที่จะนอนเเน่นิ่งอยู่ยนเตียงไม่ขยับหรือแม้แต่ลุกไปไหน จนเผลอหลับไปโดยไม่ได้ตั้งใจ 

:หนู พี่ขอได้มั้ย
:ขออะไรคะ
:เลิกกินได้มั้ย ถือสะว่าเพื่อพี่ชายคนนี้ก็ได้ 
:.......
:พี่ขอเถอะนะ


คำขอจากพี่ชายที่เเสนดีคนหนึ่งขอร้องให้หญิงสาวหยุดการกระทำเหล่านั้น ฉันไม่รู้จะหาพี่ชายเเบบนี้ได้จากที่ไหนอีกแล้ว ทุกครั้งที่ฉันแย่ทุกครั้งที่กำลังท้อ พี่ชายคนนี้พร้อมที่จะโอบกอดฉันไว้เสมอ รู้สึกอุ่นใจแบบบอกไม่ถูกนะไม่รู้สิ่เเต่มันรับรู้ได้ว่าฉันต้องการเขาอยู่เสมอ เเละฉันจะรักษาเขาให้ดีที่สุดไม่ว่ายังไงก็ตาม อีกทั้งยังมีชายผู้หนึ่งรุ่นราวคราวเดียวกับหญิงสาวที่กำลังจะหาวิธีตาย ชายผู้นั้นเป็นคนธรรมดาที่แสนวิเศษไม่รู้ว่าทำไมเเต่มันทำให้หญิงสาวรู้สึกไม่อยากคิดฆตต.อีกแล้ว 


:มึง
:ว่าไง
:เหงาอ่าาาา
:นอน
:ไม่เอา
:เล่นเกมส์
:ไม่เอา


ฉันไม่รู้ว่าความรู้สึกเหล่านี้คืออะไร มันเป็นความรู้สึกที่ทำให้ฉันอยากอยู่เเละใช้ชีวิตต่อกับเขา จนกระทั่งชีวิตถึงจุดหักมุม 5555 เขาชอบคนอื่น ก็แหงสิ่ฉันก็ต้องเลือกที่จะถอยห่างออกมาและมองดูความน่ารักของเขาอยู่ห่างๆ ฉันยืนมองความน่ารักและซุกซนของชายคนนั้นอยู่ตลอดเวลา ฉันไม่อยากบอกความจริงให้เขารู้หรอกนะ เราสนิทกันมากๆมากเกินกว่าจะไปถึงสถานะแฟน ฉันเลือกจะปกปิดความรู้สึกของตัวเองมาตลอด เเละเเล้วเขาก็ได้รู้ความจริง ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไรมันทำให้เรา2คนสนิทกันมากขึ้น จน.........

:เธอรู้ใช่ปะ ว่าเรารู้สึกยังไง
:อื้อ
:งั้นก็ช่วยห้ามมันไว้นะ


โหหห เชื่อมั้ยตอนนั้นรู้สึกไม่อยากรักใครเเล้วหล่ะ ต่างคนต่างรู้สึกเหมือนกัน เเต่ก็ยังคงมีความกลัว แต่เเล้วความสนิทเเละความรักที่ฉันมีต่อเขา ฉันเลือกที่จะหยุดความรู้สึกไว้ที่ตรงนั้น เเละพยายามไม่คิดถึงมันอีก เเต่พอมีใครมาใกล้หรือมายุ่งกับเขา มันก็หงุดหงิดทุกที ฉันเฝ้ามองดูเขาเล่นบาสเก็ตบอลผ่านทางหน้าต่างของตึกชั้น2ทุกวัน นี่สินะอาการคลั่งรักน่ะ ในทุกช่วงที่ร่างกายของเขาเคลื่อนไหวทุกอย่างรอบตัวฉันคงเป็นเหมือนอากาศไปเลย ฉันหลงรักเขาเเล้วหล่ะ 

แต่เเล้วในตอนที่ทุกอย่างกำลังจะดีมันก็เเย่ลง ฉันทะเลาะกับคนในครอบครัวอีกแล้ว นี่คงไม่ใช่เซฟโซนของฉันอีกแล้วหล่ะ 

คืนวันหนึ่งฉันนอนคิดหนักจนถึงเวลาตี2 ฉันตัดสินใจกำลังจะกระโดดตึก เเต่ภาพของชายคนนั้นก็ผุดขึ้นมาในหัว 'ถ้าเขาตื่นมาเเล้วไม่เจอเราจะทำยังไงดี' ฉันยกเลิกความคิดทั้งหมดกลับมานอนบนเตียงเเละข่มตาหลับ 
ตั้งเเต่มีเขาคนนั้นทุกอย่างมันดีขึ้นมากสะจนฉันไม่อยากคิดจะทำร้ายตัวเองอีก ฉันอยากมีเธอตลอดไปเลยนะคิดไม่ออกเลยว่าถ้าวันนึงเธอหายไปฉันจะอยู่ยังไง เพราะงั้นอย่าหายไปเลยนะ

ที่ผ่านมาทุกอย่างมันดีขึ้นมากสะจนฉันเกือบจะกลับสู่ภาวะปกติ สู่ความคิดที่ปกติ เเต่เเล้วทุกคนก็ยังคงใจร้ายกับฉันเสมอมา โชคดีที่ยังมีเธอคนนั้นคอยพยุงฉันขึ้นมาจากห้วงความคิดแบบนั้น ในทุกๆช่วงทีี่ฉันกำลังเเย่เขาคือคนที่ฉุดฉันขึ้นมาเเละพาฉันไปในห้วงเเห่งความสุข ฉันภาวนาต่อพระเจ้าขออย่าให้ผู้คนใจร้ายกับเขา ในที่สุดอาการเหล่านั้นมันกลับดีขึ้นฉันไม่อยากตายเเล้วถึงเเม้อาจจะมีบางครั้งที่เผลอไปคิดแต่เขาก็มาฉุดความคิดนั้นออกไป ฉันไม่รู้จะเอ่ยคำขอบคุณอีกกี่ร้อยล้านครั้งถึงจะพอ เเต่ขอบคุณที่เข้ามาในชีวิตของฉันนะ ขอบคุณที่ให้ดอกไม้ต้นนี้กลับมาเบ่งบานและมีความสุขอีกครั้ง 
ฉันรักเธอนะ รักด้วยความรักทั้งหมดที่ฉันมี

SHARE
Written in this book
die
Writer
itszornor
it my world
I hope you happy

Comments

tomatoooooooo
9 days ago
ขอให้เธอขาแข็งแรงมากๆเลยนะคะ เราอยากให้เธอได้มีรอยยิ้มในทุกๆวัน ยังมีคนตรงนี้รอเห็นเธอมีความสุขอยู่นะ โปรดระกตัวเองมากๆเพราะเธอขามีคนเดียวในโลกเลยนะคะ! มีวันที่ดีนะ💟
Reply
lullypopella
9 days ago
🙂💕
Reply
O_TIST
8 days ago
มันเปนครูของทุกชีวิต
Reply
juuhachi
6 days ago
เธอขาเก่งมากเลยโฮรรรร ต่อไปนี้ขอให้มีความสุขในทุกๆช่วงของการใช้ชีวิตเลยนะคะ ขอให้หัวใจของเธอแข็งแรงแล้วก็ถูกเติบเต็มมันด้วยความใจดีของใครบางคนอย่างสม่ำเสมอเลยน้าคะ🧚‍♀🌟🤲🏻
Reply
BlueHearts
2 days ago
อยากขอบคุณตัวเอง ที่ยังกล้าใช้ชีวิตอยู่ในโลกแบบนี้🙂
Reply