กุญแจหลังประตู
สมมุติว่ามีประตูอยู่บานหนึ่ง สมมุติว่ามันไม่อาจถูกทำลายได้ ไม่สามารถเคลื่อนย้ายได้ ไม่มีช่องหรือรูใดๆเลย และมันถูกล็อคเอาไว้

ถ้ากุญแจที่ใช้เปิดประตูบานนั้นอยู่หลังประตู (โดยที่ไม่ต้องสนใจว่ามันไปอยู่ตรงนั้นได้อย่างไร) และมันมีเพียงดอกเดียวเท่านั้น ไม่อาจหาหรือสร้างทดแทนได้

เราจะเปิดมันได้อย่างไร? เราจะหาทางเปิดประตูบานนั้นได้อย่างไร?

มันดูเหมือนจะเป็นคำถามที่ไม่ต้องการคำตอบ แต่ถ้าเราต้องการคำตอบนั้นจริงๆ ล่ะ เราพอจะมีทางหาคำตอบนั้นได้หรือไม่?

เราจะเปิดประตูที่เปิดไม่ได้ได้อย่างไร?

หนทางเดียวที่จะเปิดประตูบานนั้นคือกุญแจ แต่กุญแจดอกนั้นอยู่หลังประตู และหลังประตูบานนั้นไม่มีสิ่งใดอยู่ ยกเว้นกุญแจ

เราต้องการกุญแจเพื่อจะเปิดประตู และหากเปิดประตูได้แล้ว กุญแจนั้นจะมีความหมายอีกต่อไปไหม?

และหากเราเปิดประตูได้โดยไม่ต้องใช้กุญแจ แล้วเราจะเอากุญแจไปทำอะไร?

และหากเราไม่ต้องการกุญแจ เราจะเปิดประตูบานนั้นทำไม?

แล้วสิ่งใดล่ะที่สำคัญกว่า การเปิดประตูหรือตัวกุญแจ?

ถ้าอย่างนั้นลองเปลี่ยนโจทย์ดูสักเล็กน้อย

หากกุญแจนั้นเป็นสิ่งที่เราต้องการ เอาเป็นว่าเป็นสิ่งที่ต้องการที่สุด และการเปิดประตูบานนั้นเป็นสิ่งที่จำเป็น จำเป็นสำหรับการเอาชีวิตรอด

เราจะเอามันมาได้อย่างไร?

เหมือนกับการเราต้องปลูกต้นไม้เพื่อเอาผลมากิน แต่เมล็ดที่จะใช้ปลูกต้องมาจากต้นไม้นั้น เราต้องทำอย่างไร เพื่อให้ได้เมล็ดมา ในเมื่อต้นไม้ต้นนั้นมันไม่เคยมีอยู่

จักรวาลเกิดขึ้นได้อย่างไร หากก่อนหน้านั้นมีเพียงความว่างเปล่า?

พระเจ้ากำเนิดขึ้นมาได้อย่างไรหากไม่มีสิ่งใดก่อนพระองค์?

คำถามงูกินหาง


ถ้าพระเจ้าสร้างทุกอย่าง แล้วใครสร้างพระองค์?

ถ้าบิ๊กแบงค์เกิดจากความว่างเปล่า แล้วความว่างเปล่าเกิดขึ้นได้อย่างไร?

ถ้าเหตุ เกิดก่อนผล แล้วสิ่งใดเกิดก่อนเหตุ?

คำถามและคำตอบวนกันเป็นวงกลม มันเป็นเหตุเป็นผลของกันและกัน และยังขัดแย้งในตัวเอง





แต่เราไม่สน เราไม่ได้จะมาหาคำตอบเหล่านั้นนี่ จริงไหม?

เราสนแค่ว่าจะเปิดประตูบานนี้ได้อย่างไร

คำถามนี้ ไม่ว่าจะวิเคราะห์อย่างไรก็ดูเหมือนจะไร้ซึ่งคำตอบ อันที่จริงมันแทบจะไร้ซึ่งหนทางที่จะหาคำตอบด้วยซ้ำ

เหตุการณ์ในอุดมคติเช่นนี้ ไร้ซึ่งทางออก ประตูที่ไม่สามารถผ่าน ไม่สามารถทำลาย กุญแจที่ไม่อาจเอื้อม ไม่อาจทดแทน

แต่เหตุการณ์นี้มีบางอย่างแปลกออกไป

ในเมื่อไม่สามารถเอากุญแจมาได้ แล้วจะทำกุญแจขึ้นมาทำไม? จะใส่กุญแจลงไปในเหตุการณ์นี้ทำไม? ในเมื่อสุดท้ายมันก็ไม่สามารถนำมาใช้ได้อยู่ดี

ประตูที่ปิดตายคือความสิ้นหวัง

กุญแจหลังประตูนั้นคือความหวัง

คำถามที่สำคัญกว่าคือ มีหรือไม่มีกุญแจ เหตุการณ์ไหนดีกว่ากัน?


สิ้นหวังอย่างสมบูรณ์ กับ มีความหวังแต่ไม่อาจเอื้อม
อย่างไหนดีกว่ากัน?


ประตูบานนี้คงไม่มีทางเปิดได้
กุญแจดอกนั้นก็คงไม่มีทางคว้ามาได้

แต่ทุกปัญหามีทางออก

ในสถานการณ์นี้ ความรู้ไม่อาจตอบคำถาม ความทรงจำไม่อาจหาคำตอบ เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นขัดกับความเป็นจริงที่เรารู้จัก

ไม่มีประตูบานไหนที่ทำลายไม่ได้ ยากง่ายอาจต่างกันออกไป แต่ทำลายไม่ได้คงไม่มีอยู่จริง
ไม่มีทางที่กุญแจจะไม่สามารถทำซ้ำได้ มันอาจจะยาก แต่ถ้าถูกสร้างได้ ยังไงก็ทำซ้ำได้

ในความเป็นจริงทุกสิ่งสามารถแก้ไขได้

แล้วในสถานการณ์นี้ล่ะ จะแก้ไขอย่างไร?

คำตอบง่ายๆของคำถามนี้คือ ใช้วิธีเดียวกันกับที่สร้างมันขึ้นมา

หากเหตุการณ์นี้สร้างขึ้นด้วยจินตนาการ เราก็ต้องแก้ไขมันด้วยจินตนาการเช่นกัน

ทีนี้เราก็มีวิธีมากมายหลากหลายที่จะเปิดประตูบานนั้น หรือไขว่คว้ากุญแจดอกนั้นมา สุดแล้วแต่จะจินตนาการ

แล้วทีนี้เราก็อาจจะได้คำตอบมากกว่าหนึ่งข้อ

หรืออย่างน้อยตอนนี้เราอาจจะเลือกได้แล้วว่า อยากจะสิ้นหวังโดยสมบูรณ์ หรืออยากจะมีความหวังแม้น้อยนิดริบรี่

ตอนนี้เราคงเลือกได้แล้ว



SHARE
Writer
Pallas
Walrus
You say goodbye👋 I say hello👋

Comments

Storyloglog
16 days ago
ขอเป็นกำลังใจให้นะคะ ขอให้ทุกๆวันเป็นวันที่ดีสำหรับคุณค่ะ
Reply
hrtbe
7 days ago
ขอให้เป็นวันที่ดีนะคะ
Reply