Work hard, die fast


ชีวิตมนุษย์ช่างน่าสมเพชและเปราะบางสิ้นดี


7:30 น.
08/12/1990
เหลวแหลก

วันนี้อากาศค่อนข้างดี ลินศดาหญิงสาววัย29 ที่ตื่นแต่เช้าในรอบหลายเดือน เธอรินนมอุ่นใส่แก้วเซรามิกใบโปรด พลางเทน้ำผึ้งลงไปให้ได้รสชาติ พร้อมกับเปิดเพลงแจ๊สคลอเบาๆ ดูเหมือนชีวิตเธอจะราบรื่นดีใช่ไหมล่ะ แต่ไม่เลย เธอเป็นมนุษย์ออฟฟิศ งานนี้ทำให้เธอต้องตื่นแต่เช้าทำอะไรลวกๆแล้วก็ต้องวิ่งไปให้ทันรถเมล์สาย8ทุกครั้ง เธอใช้ชีวิตวนลูปทุกวัน เธอเบื่อหน่ายกับชีวิตแบบนี้ จริงๆชีวิตนี้มีอะไรให้เธอทำมากมาย มีหลายงานให้เธอเลือกทำ มีที่เที่ยวหลายที่ให้เธอเลือกไป ตอนครั้งเธอยังเป็นวัยเยาว์เธอคิดว่าอย่าให้โตนะ เธอจะทำนู่นทำนี่ให้หมด เธอจะต้องได้เที่ยวรอบโลก แต่ทว่าพอเธอโตขึ้น เธอกลับคิดว่าสิ่งที่เธอคิดในวัยเยาว์มันก็เป็นแค่เพียงเรื่องเพ้อฝันที่อยู่ในจินตนาการของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งเท่านั้นเอง เธอในตอนนี้เป็นผู้ใหญ่แล้ว อายุใกล้จะปาเข้าเลข3ไปทุกวัน กำลังนั่งจิบนมอุ่นอยู่ที่บ้านหลังเดิม ลาออกจากงานเพราะความเบื่อหน่าย ไม่มีงาน ไม่มีเงิน ไม่มีครอบครัว เธอได้แต่เฝ้ามองดูเพื่อนๆของเธอ ทุกคนมีชีวิตที่ดีกันหมดแล้ว มีครอบครัว มีชีวิตใหม่ให้โอบอุ้ม




นี่เรากำลังใช้ชีวิตแบบไหนกันอยู่นะ
เธอไม่สันทัดในเรื่องการใช้ชีวิตเลยสักนิด เธอแค่ใช้ชีวิตให้หมดวันไปก็เท่านั้น ชีวิตเอื่อยเฉื่อยของเธอ เธอเกลียดมันเหลือเกิน คุณย่าของเธอมักพร่ำบอกเสมอว่า ' ไม่ว่าหลานจะเป็นยังไง จะห่วยแตกแค่ไหน หลานก็ยังเป็นหลานของย่าเสมอนะ ' เพราะประโยคนี้หรือเปล่านะ เธอถึงได้เป็นคนแบบนี้ เผลอโทษคุณย่าเสียแล้วสิ จริงๆมันก็เป็นเพราะเธอเองนั่นแหละ คุณย่าไม่ได้มีปุ่มกดบังคับชีวิตเธอให้เป็นแบบนี้สักหน่อย เธอเองก็เลือกที่จะใช้ชีวิตแบบนี้มาตลอด เธอแค่พึ่งรู้ตัวว่ามันแย่แค่นั้นเอง




1:10 น.
25/12/1990
โหยหา


ปีใหม่ก็ใกล้จะเข้ามาขึ้นทุกวัน ชีวิตเธอยังไม่เป็นชิ้นเป็นอันเลยสักนิด ปีนี้เธอยังไม่ทันได้ใช้ชีวิตเลย มัวแต่อกหักให้กับผู้ชายเฮงซวยมาตั้งครึ่งปีแหนะ เธอพึ่งเริ่มใช้ชีวิตตอนครึ่งปีหลังนี่เอง ทำไมชีวิตครึ่งปีของเธอต้องมาเสียใจให้กับคนแบบนี้ด้วยนะ เปลืองเวลาชีวิตมากจริงๆ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ เธอก็คงจะออกไปเที่ยวให้ลืมเรื่องพวกนั้น ที่ที่เธออยากไปก็จะไปให้หมดเลย มัวแต่เสียใจลมๆแล้งๆอยู่ในห้องสี่เหลี่ยม ชีวิตช่างน่าขัน ปีนี้เธอก็ไม่ได้ทำอะไรเหมือนกับปีก่อนอีกแล้ว 



" ลินศดา ปีใหม่นี้ไปเที่ยวไหนล่ะ " 


" หนูไม่รู้เลยย่า เพื่อนไปเที่ยวกับครอบครัวกันหมด หนูก็คงนอนอยู่บ้านล่ะมั้ง "


" อย่าลืมไปใช้ชีวิตที่อยากใช้ก่อนแกจะแก่ด้วยล่ะ แกรู้ไหมตอนนี้ย่ายังเสียใจอยู่เลยที่ไม่ได้ใช้ชีวิตแบบที่อยากใช้ "


" แล้วชีวิตที่ย่าอยากใช้ตอนนั้นเป็นแบบไหนล่ะ "


" ตอนนั้นหรอ ย่าก็แค่รักเท่าที่อยากรัก อยากกลับไปจีบรักแรกสักครั้ง ตอนนั้นมัวแต่อายทำไมไม่รู้ อยากหัวเราะให้เต็มเสียง อยากใช้เงินไปกับของที่อยากซื้อ อยากเมากับเพื่อน อยากทำตัวเสเพลไปวันๆ แต่ชีวิตแบบนี้ไม่น่าอภิรมย์ในสมัยนั้นนักหรอก เขาจะตราหน้าว่าเป็นผู้หญิงที่ล้มเหลวเอา แต่ย่ามีความสุขกับอะไรแบบนี้สุดท้ายย่าก็ใช้ชีวิตแบบนั้นอยู่ดี "


" สมัยนั้นย่าก็สุดเหมือนกันนะเนี่ย หนูรู้สึกว่าย่าใช้ชีวิตคุ้มมากเลย แต่ติดตรงไม่ได้จีบรักแรกนี่แหละ ชีวิตติดค้างน่าดูเลยเนอะย่า "


" อย่าว่าแต่ย่าเลย แกก็ยังไม่ได้ใช้ชีวิตแบบที่อยากใช้เลย "


" ย่ารู้ได้ไง "


" ก็แกเป็นหลานย่าไง "

" ลินศดา ปีใหม่นี้อย่าอยู่บ้านเลย ออกไปเที่ยว ออกไปใช้ชีวิตที่อยากใช้ได้แล้วนะหลานย่า "










ปีใหม่นี้มาเริ่มใช้ชีวิตที่อยากใช้กันนะคะ :-D






SHARE
Writer
Pi-Ti
ปิติชอบกินไข่ตุ๋น
나쁜 날에도 맛있는거 찾으시길 바랍니다.

Comments