ถ้าเธอรักฉันจริง
หรือแท้จริงเเล้วเป็นเราที่ไม่ยอมปล่อย14 กันยายน 64

 “เบ๊บง่วงมั้ยคะ” เสียงปลายสายเอ่ยถามอย่างน่าเอ็นดู เขาเป็นผู้ชายที่ขี้อ้อนอยู่เอาการทั้งน้ำเสียงเเละการกระทำ

“ ง่วงสิเธอ  เค้าง่วง คงเพราะไม่สบายมั้ง ”


“เธอง่วงเธอก็นอนก็ได้  ฮื้ออเค้าคิดถึงเธอจัง เค้ารักเธอนะคะเบ๊บ”
ฉันเงียบไปสักพัก  ทำเหมือนนอนหลับทั้งๆที่ก็ยังฟังเขาอยู่ 

: ดาว เค้ารักเธอนะ 

 เขาเปลี่ยนน้ำเสียง ก่อนฉันจะเอ่ยขึ้น

: อื้อ ,ฉันพูดก่อนจะมีเเต่ความเงียบเข้าปกคลุม
:เบ๊บๆคะ  
:หื่อ 
:เป็นเเฟนกันนะ  ,เขาพูดพร้อมอาการเขินที่มันพลุกพล่านออกมาทางน้ำเสียง

ฉันสะอึกกับคำนี้ 
:หื่อ ,ฉันครางในลำคอเชิงเป็นคำถามอีกครั้ง  ทั้งๆที่จริงฉันได้ยินเเละรับรู้ทุกอย่าง

:เป็นเเฟนกับเค้านะคะ

เพียงเเต่ถามอีกรอบเพราะหวังว่าคำถามมันจะเปลี่ยนไป….

: เธอพูดอะไร ฮ่าฮ่า  , ฉันขำกลบกลื่น  ในใจมันบีบ  มันเจ็บไปหมด  ฉัน เป็นอะไร  รู้สึกอะไรอยู่กันเเน่ 
ฉันเชื่อมาตลอดว่าฉันรักเขา  จนถึงตอนนี้มันเปลี่ยน 
: นะ เป็นเเฟนกับเค้านะเบ๊บ 
เขาพูดมันซ้ำอีกกี่รอบฉันไม่อาจรับรู้ได้ เหมือในใจมันหลุดไปหมด ฉันสูญเสียการเป็นฉัน 

:เป็นเเฟนกันนะคะ  
: อื้อ 
ในหัวฉันอื้อไปหมด  ฉัน ทำอะไรลงไป
: เธออออเค้าเขินว่ะ  จริงไหม 
 
ฉันเงียบ  
เขาถามย้ำอีกครั้ง
: จริงมั้ยเธอ  เค้าจะร้องไห้ว่ะ 
 
เขาร้องไห้ ….   น้ำตาเเห่งความสุข
ส่วนฉัน 555555555  น่าสมเพชสิ้นดี  
เค้าขอโทษจริงๆเธอ เค้าขอโทษ
: เบ๊บ   เค้าโคตรมีความสุขเลย  เค้ารักเบ๊บนะ
เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่เหมือนจะร้องไห้อยู่   น้ำตาเเห่งความสุขหรอ …


: เค้าคบกับที่รักวันที่14   เดือนบลาๆๆๆ  
เขาร่ายยาวก่อน จดลงในโน๊ต  
ก็คุณเขาเป็นคนขี้ลืมน่ะสิ  
:เบ๊บๆ สูง159  หนัก 64
:เบ๊บๆของเค้าน่ารักที่สุดเลย 

,ฉันเสียใจ  ฉันใจร้าย

: สถานะในเฟสมันเปลี่ยนกันยังไงอะเบ๊บ  ,เค้าวุ่นๆกับการเอาสถานะขึ้น  
:อ๋อนี่ไง  มีเเฟนเเล้ว  ,เขากดเเล้วขำเบาๆ
สถานะ มีเเฟนเเล้ว  สังเขป คุณดาว.


:เบ๊บ  เธอเป็นเเฟนเค้าเเล้วนะ 
 ฉันร้องไห้ สมองมันอื้อไปหมด  ตาพร่ามัวน้ำตาไหลอาบเเก้ม   ฉันเสียใจ  จริงๆ  ฉันนึกถึงเเต่เขา  
เธอ เค้าขอโทษ  ฉันพร่ามอยู่ในใจพร้อมเสียงสะอื้นเล็กๆเเต่ดูเหมือนว่าปลายสายจะดูไม่ออก 
ฉันสูดหายใจเข้าเบาๆ
:เบ๊บๆไม่สบายหรอคะ 
:อื้อ เค้าเเพ้อากาศน่ะ  ,ฉันพูดออกไปอย่างไม่อายปากทั้งๆที่ฉันสบายกายดีเเต่เพียงว่าใจฉันมันเศร้า

: เบ๊บอย่าเปิดพัดลมเเรงสิคะ  เบาๆเเอร์ลงหน่อย
เขาเเสนดีจัง  ฉันจะทำร้ายคนอย่างเขาลงได้ยังไง
: ฮ่าาา  มีความสุขจังวันนี้
: เบ๊บๆรักเค้ามั้ยคะ  
 อื้อ  ฉันตอบไปสั้นๆเพราะกลัวเขาจะจับเสียงออกว่าร้องไห้

:เค้ารักเธอนะ  เขาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
:วันนี้เค้ามีความสุขจังเลยค่ะที่รัก
: เค้ารักเธอมากๆเลย
:เค้าคงจะเรียกเธอว่าที่รักอีกนานเลย  เพราะเค้าเห่อ 55555 เขาขำอย่างมีความสุข 
: เบ๊บๆตรงสถานะเขาเปลี่ยนตรงไหนนะ  เขาเลื่อนหาอย่างร้อนใจ   อ๋อตรงนี้  มีเเฟนเเล้ว 
: มีเเฟนเเล้วน้าาา  เธอเเฟนเค้า

ฉันขำเล็กๆ  ทั้งๆที่ในใจวุ่นวายเป็นบ้า 
: ป่ะนอนกันดีกว่า  มีความสุขที่สุดเลย 
: เค้ารักเธอนะคะที่รัก…

เสียงวางสาย

ฉันปล่อยโฮออกมา  ทุกๆอย่างที่เก็บไว้ในใจเมื่อครู่ ระเบิดออกมาตูมเดียว

ความเศร้าครุกรุ่น น้ำตาพุ่งพวยไหลจากตาไม่หยุด  
ฟูมฟาย  เค้าขอโทษ  เค้าขอโทษ

ทำไมยังไม่ลืม  ขอโทษเธอคนนั้น   
ขอโทษเธอคนปัจจุบัน เค้าขอโทษจริงๆ

ฉันคิดถึงเเต่เขา  คำว่ารักที่เธอบอกอยู่ซ้ำๆ มันกลับไปซ้ำรอยเเละทับที่กับเขาคนนั้นเป็นพะเนินสูง  จนมันล้มลงมาทับที่กลางใจของฉัน  ฉันเสียใจ  

มาถึงตอนนี้ ถ้าฉันยังไม่ลืมเขา ต่อไปมันไม่ได้มีเเค่ฉันเเล้วนะที่เจ็บ คงเป็นเขาด้วย

ฉันเเย่ที่ดึงใครอีกคนเข้ามาทั้งๆที่ในใจยังรักอดีตอยู่ขนาดนั้น 

ทำไมถึงต้องรู้สึกผิดกับเขาขนาดนั้นล่ะ  เลิกกันมาจะปีเเล้ว  ไม่มีเขามานานเเล้ว  เขาไปได้ไกลจนย้อนมองกลับมาเเทบจะไม่เห็นฉันเเล้วเเท้ๆ

 คุณแดนดิไลออนของฉัน

ความสุขความร่าเริงและความหวังของฉัน


ปฏิเสธไม่ได้ว่า การต้องอยู่กับความหวังลมๆแล้งๆ เป็
เรื่องที่น่าเศร้า


แต่การต้้องตัดใจปล่อยความหวังสุดท้ายไปนั้น มันเศร้ายิ่งกว่า

ปุยสีขาวบนก้านชูเล็กๆ บ่งบอกว่ามันพร้อมจะปลิวไปกับลมแล้ว

จะไปเป็น ความสุข ความร่าเริง และความหวังของคนอื่นแล้้ว

ฉันต้องปล่อยมันไปจริงๆหรือ?

แต่ถ้าอยู่กับฉัน มันก็จะไม่ได้เติบโต

อย่างนั้น ขอเวลาอีกพักนึงได้ไหม

อีกเดี๋ยว
ฉันจะปล่อยมันแน่
จนถึงตอนนี้ฉันยังคงประคับประคงเมล็ดพันธุ์นั้นไว้อยู่ 

แม้สิ่งที่่ประคองไว้จะบอบบาง และเบาหวิว แต่มันก็ทำมือฉันสั่นอยู่ไม่น้อย

ต้องปล่อยมันไปจริงๆเเล้วใช่ไหม
เเต่ถ้าปล่อยไปครั้งนี้
ฉันก็ไม่เหลืออะไรแล้วนะ
ดูเหมือนความเศร้าในครั้งนี้
จะทำฉันเสียน้ำตาเลย.ฉันเสียใจจริงๆ 

 

  : 10 / 2 /62  23:08
:คบกับพี่มั้ยคะ
:คุยกันมาตั้งนานเเล้ว  คบกันนานเเล้วอะจีงงงง 
:ยิ้มทำไม เป็นบ้าหรอ รู้นะว่ายิ้มอยู่อะ
😳 ส่งสติกเกอร์ 
:จริงหรอ
:พูดเล่นรึเปล่า
 :พูดจริงตลอด 
 

:เค้ารักเธอน้าาเบ๊บ

:รักหนูนะคะ 

เรียกเดจาวูรึเปล่านะ 

ในใจลึกๆก็ ยังปฏิเสธไม่ได้ว่ายังต้องการเขา ว่ายังอยากอยู่กับที่ทั้งๆที่อีกคนไปไกลแล้วแต่กลับกลัวว่าถ้าเขากลับมาเจอเราอยู่กับคนอื่นคงจะเสียใจแย่มันเป็นเพราะฉันรักเค้ามากเกินไปหรืออย่างไรกัน

เสียงของเธอบอกรักฉันอยู่ทุกคืนตื่นขึ้นมาฉันก็ลืมฉันคิดถึงเเต่เขา ภาวนาเพื่อไห้ลืม แต่สุดท้ายก็ไม่ลืม ยังคิดถึงเเต่รักวันเก่าๆ ฉันผิดเองเป็นฉัน


ถ้ายังรักอดีตอยู่ขนาดนั้น  ปัจจุบันก็เเย่งั้นหรอ  
คงจะเป็นเเบบนั้น  เเบบนั้นจริงๆ 
 เเย่จริงๆ 

ถ้าถึงวันนั้น ใจฉันคงจะสะลายไม่น้อยกว่าเธอเลย 


คนที่ลืมแฟนเก่าไม่ได้แบบฉัน 
ไม่ควรได้รับความรักจากใคร 
:(








SHARE

Comments