i die so million times
     เจออะไรเลวร้ายมาเหรอ...?

      ไม่เลย ไม่ได้เจอเรื่องแย่ ๆ อะไรมาหรอก แค่มันสะสมมาตลอดจนรู้สึกแย่น่ะ

      แย่จนอยากฆ่าตัวตายเลยไหม...?

      เมื่อก่อนอาจจะใช่ แต่ที่จริงเราก็ตายมาเป็นล้านครั้งแล้วล่ะนะ ตอนนี้ก็เลยไม่ได้อยากจะตายขนาดนั้น แค่อยากหายไปเฉย ๆ อยากพัก อยากหลับแล้วไม่ต้องตื่น

      เคยร้องไห้จนปวดหัวบ้างหรือเปล่า...?

      เคยแต่กลั้นน้ำตาจนร้องไห้ไม่ได้มากกว่า เพราะมีแต่คนบอกว่าน้ำตาคือสัญลักษณ์ของความอ่อนแอ เราเลยไม่อยากร้องไห้ให้ใครเห็น แม้แต่ตัวเองในกระจก แต่พอนานวันเข้าเวลาไม่ได้ระบายสิ่งที่มันอัดอั้นออกมาผ่านน้ำตาบ้างมันก็ยิ่งแย่ เลยพยายามกลับมาปล่อยให้ตัวเองได้ร้องไห้อยู่คนเดียวเงียบ ๆ บ่อยขึ้น

      แล้วทุกวันนี้ดีขึ้นบ้างหรือยัง...?

      ก็ดีขึ้น แต่ก็ไม่เท่าไหร่ ก็ยังเศร้าอยู่ พยายามมีความสุขขึ้นมาตลอด แต่สุดท้ายมันก็วนไปวนมาอยู่ดี แต่ไม่เป็นไรหรอก เราโอเค มีความสุขบ้าง ทุกข์บ้าง ชีวิตเรามันก็แบบนี้ เลือกอะไรไม่ได้มากนักหรอก



      อยากให้เรากอดคุณไว้ไหมคะ...?
      เราไม่รู้เลยว่าคุณผ่านอะไรมาบ้าง แต่มันคงหนักหนามากมาตลอด เพราะสภาพแวดล้อมมีผลทำให้มนุษย์เราเติบโตมาแตกต่างกัน และคุณคงไม่รู้ว่าที่ผ่านมาทุกอย่าง...มันทำให้คุณเติบโตมาอย่างมีคุณภาพมากคนหนึ่งเชียวนะคะ 
      เพราะฉะนั้นหากในตอนนี้คุณเศร้า เราจะกอดคุณไว้เองค่ะ จะทะนุถนอมคุณไว้ไม่ให้แตกหักไปมากกว่านี้แล้ว หลับตาแล้วล้มตัวลงนอนบนหมอนใบโปรด คืนนี้ขอให้คุณไม่ฝันร้ายนะคะ

      แล้วพบกันใหม่ ในคืนที่คุณฝันเห็นเรานะคะ



SHARE
Writer
aprilie
Indie Person
มักกะโรนีสีขาวที่เย็นชืด

Comments