black room in my eyes
ยามหลับตาฉันจะเห็นห้องสีดำนั้น
แทนแสงสว่างของโลกใบนี้

พื้นที่กว้างแต่ไร้แสงสว่างไร้จุดสิ้นสุดและมีเพียงตัวฉัน

ฉันรู้สึกปลอดภัยที่ได้อยู่ในที่แห่งนี้แต่เพียงผู้เดียว
เหมือนความมือมิดนั้นกำลังปกป้องตัวฉันจากผู้คน

เพราะยามดวงตาเหล่านั้นมองมา
ฉันโครตสะอิดสะเอียนเลยว่ะ
และเสียงผู้คนเหล่านั้นที่เปล่งออกมา
ฉันแทบอยากตัดหูสองข้างของฉันทิ้งไปซะ


ถึงแม้จะรู้สึกโดดเดี่ยวแค่ไหน
แม้แสงจะแยงตาเพียงใด
เพียงหลับตาฉันจะปลอดภัย


ห้องสีดำจะเปิดให้ฉันเข้าไปตลอด
ห้องสีดำจะไม่กีดกั้นฉันออกจากมัน
ห้องสีดำนั้นคอยโอบกอดฉันเสมอมา
และจะมีเพียงฉันที่อยู่ในห้องสีดำน้ั้น

ฉันปล่อยวางทุกอย่างเมื่อก้าวผ่านเข้าไป
ฉันมีอิสระแต่ฉันเลือกที่จะนอนนิ่งๆในนั้น
ฉันปล่อยให้ความคิดไหลผ่าน
ฉันปล่อยให้ความมืดปกคลุม
ฉันยินดีที่จะหายไปในความมืดนี้

แม้ข้างนอกจะนั้นจะมีแสงอาบใจมากแค่ไหน
ตัวฉันเลือกที่มองข้ามแล้วหลับตาสู่ความมืดมิด

ปลีกตัวเองออกมา
เพียงหลับตาทุกอย่างก็ไร้ซึ่งการรับรู้
ภาวนาอย่าให้มีความฝันเข้ามาแทรกแซง

ซ่อนตัวตนไว้ในห้องดำ
ปกปิดอย่าให้ใครใคร่รู้

ไม่ให้ผู้ใดย่างกรายเข้ามา
ปกปิดห้องนี้ให้เป็นความลับ
จะมีเพียงนักกวีและนักอ่านเท่านั้นที่รับรู้แต่ก็ไม่อาจจะเข้าไปได้นอกจากมันจะเป็นห้องของตัวเธอเอง

ห้องสีดำจะมีเพียงเจ้าของที่เข้าไปได้อย่าคิดที่จะลองเข้าไปในห้องสีดำในดวงตาของใคร

ฉันที่ไร้ความหวังก็เหมือนห้องสีดำในดวงตาฉันแม้ความมืดมิดจะกลืนกินแสงสว่างไปจากใจฉัน
ฉันพร้อมยินดีมอบให้มันกลืนกินไปได้เลย —

ยามผู้คนหันหลัง
ยามแสงนั้นลับตา
ยามดอกไม้ล่วงหล่น
ฉันจะลืมตาอีกครั้ง

ไร้การเดินทางแต่กาลเวลาไม่อาจหยุดหมุนรอเธอได้

:ฉันเป็นเพียงเจ้าของห้องสีดำในดวงตาของฉัน






SHARE

Comments