โลกของผม
สถานที่ที่มืดมิด ไร้แสงสว่าง มองไม่เห็นแม้แต่เงาของตัวเอง ใช่ครับ นี่คือโลกของผม




     ทุกสิ่งทุกอย่างว่างเปล่า ร่างกายที่ซูบผอมจนแทบจะร่วงโรยของผม เดินไปทั่วในโลกนี้ โดยที่ไม่รู้ว่ากำลังเดินไปที่ไหน 

"หิว" น่าจะเป็นสิ่งเดียวที่ผมรู้สึกได้ตั้งแต่เกิดมา
ผมรู้สึกหิวจนทรมาน แต่กลับไม่ได้กลิ่นของอาหารเลย ไม่รู้ว่าจะหาอาหารได้ที่ไหน ในโลกที่มืดบอดนี้ 

เวลาผ่านไปไม่รู้นานแค่ไหน ก็ไม่มีอะไรที่ผมจับต้องได้ ไม่เคยพบเห็น ไม่เคยหัวเราะหรือร้องไห้

อยากรู้จัง มีใครที่ใช้ชีวิตเหมือนกับผมอยู่หรือไม่




     "แสงสว่าง!!!" ในขณะที่ผมเดินเตร็ดเตร่ไปตามปกติ ผมเจอสิ่งที่เป็นแสงสว่างให้กับผมแล้ว
ใจเต้นแรงอย่างที่ไม่เคยรู้สึก ผมวิ่งปรี่ตรงไปหาแสง และนั่นคือครั้งแรก ที่ผมได้เจอ คุณ

นับแต่นั้น ชีวิตของผมก็มีโอกาสได้ทำหลาย ๆ อย่างที่ไม่เคยทำ ผมหัวเราะไปกับคุณ ผมมองเห็นอาหาร และยังได้กลิ่นที่หอมหวน ร่างกายที่ซูบผอมของผมถูกเติมเต็ม จนไม่รู้สึกหิวอีกต่อไป...



    "คุณจะกลับไปยังโลกที่สว่างแล้วงั้นหรือ?"
อ่าาา น้ำตาที่ไหลรินลงเป็นครั้งแรกของผม ฮ่าฮ่าจะมีใครอยากมาอยู่ในโลกที่มืดมิดของผมกันล่ะ ก็เพียงแค่มาสำรวจแล้วจากไปเท่านั้น

เมื่อคุณแสงสว่างหายไป ชีวิตผมก็กลับไปเฉกเช่นเดิม ผมกลายเป็นบุคคลที่ซูบผอมอีกทั้งหิวโซ ไม่ได้กลิ่น ไม่ร้องไห้และไม่หัวเราะ

ผมยังจำช่วงเวลาที่ผ่านมาได้ดี ไม่เคยเลอะเลือน





มีความจริงที่ว่าผมต้องหิวตายไปในสักวัน
แต่ขอบคุณนะ "แสงสว่างของผม"
ที่เข้ามาทำให้ชีวิตของผมอยู่ต่อไปได้อีกหน่อย 
แม้สุดท้ายผมก็ต้องแหลกสลายหายไปอยู่ดี

คุณคือความสุขเดียวที่ผมรู้จักเลยนะ ♡







SHARE
Writer
Iwillbeyour
writer
คุณ (n.) คนที่ผมรักเสมอมา

Comments