อยู่แบบนี้ก็ดีอยู่แล้ว "ไม่น่าเอาใจไปรักเลย" EP1
    คืนนี้ คงเป็นคืนที่ความเศร้าเข้ามาถาโถมเราอีกวันหนึ่ง มันรู้สึกเจ็บฝั่งลึกเข้าไปในใจ เหมือนมีมีดมากรีดเข้าภายในทะลุออกด้านหลัง แต่ทำไม น้ำตามันไม่ไหลออกมาเลย
หรือมันเป็นเพราะความเคยชิน ?    เราคิดว่าความเคยชินมันน่ากลัวนะ เคยชินกับอาหารที่กินจนไม่เปลี่ยนไปกินอย่างอื่น เคยชินกับสภาพแวดล้อมเดิม อยู่กับสิ่งเดิมๆ เปรียบเสมือนเราติดอยู่ในกรอบขนาดใหญ่กรอบหนึ่ง มันทำให้เราอยู่แค่กรอบสี่เหลี่ยมแคบ ๆ ที่คิดว่าที่นั่นสบายอยู่แล้ว ที่คิดว่าที่นั่นดี หรืออาจเรียกมันว่า comfore zone แต่ความจริง "มันไม่ใช่ตัวฉันเลย"
ลองทลายกำแพงนั้นดูไหม ?   เราเลยลองทลายออกมาจากกรอบนั้น จนทำให้เห็นสิ่งต่าง ๆ มากมายที่เราไม่เคยเห็น ไม่เคยพบ ไม่เคยเจอ และไม่เคยรู้สึก ใช่แล้ว เราเผลอไปรู้สึกกับคนคนหนึ่ง เป็นคนที่ไม่เหมือนใคร ไม่ค่อยพูด ไม่สุงสิงกับใคร เรียกง่าย ๆ ว่าโลกส่วนตัวสูง สูงกว่าเราด้วยซ้ำ  ทำไมกัน  เวลาเราอยู่ใกล้เขา ใจเราเต้นเหมือนจะออกมาจากอก เราอยากพบเจอ พูดคุย รู้จักกับเขาคนนั้นให้มากกว่านี้
ทุกวัน ทุกเดือน ทุกปี หรือตลอดไป
SHARE
Writer
MilkyWayyyy
Writer
believe

Comments