ช่วงเวลาเธอไม่จากไปไหน
     

       หนึ่งบทเพลงฉันมักซ่อนใครบางคนในเพลงนั้นเสน่ห์ของมันคือ บรรยายอดีตของเราเเละเขาจนสิ้นสุดของทำนองเพลงเเละความทรงจำ
อย่าทิ้งฉันไว้ลำพัง
อย่าขังฉันไว้คนเดียว
อย่าปล่อยให้ฉันต้องทุกข์ทนจมอยู่กับตัวเอง
ฉันก็มีน้ำตา
อ่อนแอไม่แพ้กว่าใคร



ดวงตามืดมิดมองท้องฟ้า ใบหน้าเล็กๆปะทะกับสายลม
เธอนั่งเก้าอี้พลาสติกสีขาวตัวนึง ลำคอฮึมฮัมเพลง ช่วงเวลา เป็นทำนองตลอดไม่ขาดสาย 


         “แต่กลับต้องเก็บเอาไว้ในใจตลอดมา
     อย่าปล่อยให้ฉันต้องทุกข์ทนจมอยู่กับตัวเอง”


คนบางคนนี่ ถึงตัวเเละหัวใจจะไม่ได้อยู่ด้วยกันเเล้ว 
เหลือทิ้งไว้เเค่ความทรงจำทิ้งอีกคนยังจมอยู่ตรงทีี่เดิม
เเต่ทำได้เเค่เพียงเก็บซ่อนไว้ก้นบึ้งของหัวใจมาตลอด



      “ถ้าเธอยังรู้สึกเหมือนครั้งแรกที่เจอกัน”


      เราสองคนเองก็บังเอิญเจอกันมาหลายรอบเเล้ว
เเต่ฉันก็ทำได้แค่นิ่งเฉย ไม่สนใจเธอ และไม่สนใจความรู้สึกตัวเองเลย


ไม่ว่าจะตอนกลับมาจากต่างจังหวัด 
ตอนที่ฉันเจอเเม่เธอ เเละเธอเจอแม่ฉัน
หรือจะตอนที่เธอเห็นฉันทำงาน
ที่เธอห้ามไม่ให้ฉันทำ 
ฉันรู้เเล้วว่าทำไม 


       “ทุกอย่างยังเป็นดั่งฝัน สวยงามอย่างเคย
          ช่วยจับมือฉันและมองตาฉันให้นาน
                 โอบกอดให้เหมือนวันวาน”


ฉันยังจำวันที่เราเจอกันครั้งเเรก
วันที่เรานั่งสบตากัน
วันที่เธอเองก็เป็นมือกีต้าร์ 
ฉันเองก็เป็นมือกีต้าร์
เธอหลบตา ฉันเผลอยิ้ม 
เป็นวันเดียวที่เราสองคน
เริ่มมีความทรงจำใหม่ๆด้วยกัน
ไปลอยกระทงด้วยกัน 
เพื่อนเธอชอบฉัน 
เธอหึง เเล้วให้ฉันอยู่แต่ในห้อง 

เก็บฉันไว้ไม่ให้ใครมอง อ่าา ครั้งเเรกทีี่ี่เราสบตากันคือวันที่ฉันมีเธออยู่ในใจ
ครั้งสุดท้ายก่อนเราจะเป็นคนแปลกหน้า


คือเธอหันมายิ้มให้ฉัน 
แต่ฉันทำไม่ได้ 


เธอพาคนใหม่มาให้เขาเฝ้าเธอเล่นกีต้าร์ 
พาเขามานั่งรอเเล้วกลับบ้านด้วยกัน 


ที่ตรงนั้นมันเคยเป็นของฉัน

      “แววตาคู่เดิมของเธอยังอยู่ตรงนั้นเสมอ”



       ตั้งเเต่ที่เราสองคนห่างหายกันไป โดยไม่มีคำลาจากปากเธอ ฉันเองก็ยังคงวนเวียนอยู่กับภาพวันเก่า
ความทรงจำเดิมๆ ไม่ได้ก้าวไปไหน และก็ไม่ได้กลับไป



        “อีกนานไหมที่ความเสียใจฉันจะเจือจาง
   ตั้งแต่วันที่เธอไม่อยู่เหมือนว่าเธอไม่จากไปไหน

             ภาพเธอนั้นยังฝังอยู่ใน ในใจฉัน
              วันที่เราไกลห่าง แสนทรมาน”



อยู่กับที่  ไม่โหยหาให้เธอกลับมา 
เเต่เหมือนว่าฉันยังรอ
ไม่รู้ว่ารออะไร
ร่อยรอยของความเสียใจยังอยู่กับฉัน 





     สุดท้ายเเล้วเธอก็ลุกออกจากเก้าอี้ มองดูท้องฟ้าด้วยความอ้างว้าง ความทรงจำที่ขุดออกมา เมื่อย้อนกลับมาดูแล้ว ฝุ่นที่เขรอะ ทำให้ความทรงจำเลือนลาง ก็กลับมาชัดเจนเหมือนเดิม พร้อมกับหัวใจที่ปวดหนึบ 



โดดเดี่ยวขนาดนี้ แต่เป็นเธอเองที่ไม่ไปไหน



    เพลง ช่วงเวลา Zweed 'n roll
เพลง เธอไม่จสกไปไหน Saturday Sun Sea



SHARE
Written in this book
เรื่องราวที่มีเธออยู่ในนั้น
ไม่รู้ว่าเราจะร่วมเดินทางไปด้วยกันนานเเค่ไหน เเต่อยากให้เป็นความทรงจำดีๆในนี้ และถึงเเม้เราสองคนจบกันไปแล้ว แต่ฉันยังรู้สึกรักเธอ ฉันก็จะบอกรักเธอในหนังสือเล่มนี้จนกว่าฉันจะใจสลายเเล้วกลับมารักตัวเองมากพอ

Comments