Social bully หรือ ใคร bully ตะกอนความคิดของสาวเหลือน้อยวัย 23 ปี
ก่อนหน้านี้เราเคยเป็นคนหนึ่งที่ห่วงภาพลักษณ์ในโลกโซเชี่ยล ทุกภาพที่โพส ทุกรูปที่ลง ทุกสตอรี่ที่ถ่าย มักจะเป็นเรื่องราวดีๆ รูปที่ดีที่สุด 

เราใช้เวลาในการเลือกรูป นั่งมองรูปตัวเอง ซูมเข้า ซูมออก แต่งรูปเป็นร้อยแอพ บีบหน้า ลดกราม เติมคาง มองแล้วมองอีก บางครั้งกดโพสไป1วินาที ก็ลบออก สุดท้ายก็ไม่ได้ลงรูปที่อยากลง

เหตุผลก็เพราะ เราแคร์สายตาคนอื่น…
เราคิดไปต่างๆนาๆว่า ถ้าคนอื่นเห็นรูปที่เราไม่สวย รูปที่เราอ้วน เราจะถูกมองไม่ดี ในโลกโซเชียลของเราจึงเป็นเหมือนโลกใบที่สอง ไว้ปั้นเรื่องราวสมมติ สมมติว่าฉันสวย สมมติว่าฉันรวย 
รอให้คนมากมายมาคอมเม้นชื่นชม รอคอยความรู้สึกดีกับตัวเองที่ให้คนอื่นเติมเต็มให้ 
     บางครั้งก็เกิดความทุกข์ ทุกข์ที่คิดว่ารูปมันยังดีไม่พอ รูปนี้อ้วนเกินไป รูปนี้ดูไม่ดี ทั้งๆที่ไม่ได้มีใครบอก แต่เราต่างหากที่บอกตัวเองว่ามันยังดีไม่พอ
     จนมีคนมาบอกเราว่า…

คนที่ดูรูปเธอนานที่สุดก็คือตัวเธอนั้นแหละ 

ตอนที่ได้ยินเหมือนม่านหมอกที่ปกคลุมตัวเราได้ถูกลมพายุพัดหายออกไปจากความคิด จนตกผลึกเป็นตรรกะใหม่ ชุดตรรกความคิดใหม่ได้ก่อเกิดขึ้นมาแทนชุดความคิดประหลาดชุดเดิมของเรา 
  

                 มันจริงมากที่เราแคร์่สายตาคนอื่น แคร์่ว่าทุกคนที่เห็นจะคิดยังไง คิดไปในทางไม่ดีรึเปล่า แต่จริงๆแล้วเราเองที่เป็นคนกดทับตัวเราเอง เป็นคนดูถูกตัวเอง ในขณะที่เราคิดไปเองนี้เราสูญเสียความมั่นใจในตัวเองไปมากแค่ไหน เราเสียเวลาจมอยู่กับข้อบกพร่องของตัวเอง ที่คิดว่าจะมั่นใจในตัวเองก็ตอนที่เราสมบูรณ์แบบ ทั้งๆที่วันนั้นจะมาถึงเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ 
          โลกเรามันสวยงามได้เพราะความแตกต่าง ความหลากหลายหลอมรวมโลกใบนี้ไว้เข้าด้วยกัน ไม่แปลกเลยที่เราจะแตกต่าง เราทุกคนล้วนมีความงามในรูปแบบของตัวเอง อย่าคอยให้ใครมาบอกว่าเราต้องสมบูรณ์แบบ ก็เราเป็นของเราแบบนี้ใครจะทำไมในเมื่อมันคือความจริง หรือ อย่าหลอกตัวเองว่าสักวันฉันจะสมบูรณ์แบบ 
ในเมื่อเราไม่รู้ว่าวันไหนเราจะสมบูรณ์แบบ 
ก็ให้เลือกวันนี้แหละที่เราจะมั่นใจในตัวเอง 
เราเป็นเรา ยอมรับว่ามันคือความงามนึงของช่วงขีวิต แล้วพรุ่งนี้เราก็จะเติบโตไปเป็นอีกคนที่ดีมากกว่าเมื่อวาน แม้มันจะเพียงเล็กน้อย 
แต่เราเชื่อว่าทุกๆนาที ทุกๆชั่วโมง และทุกๆวัน เรามักจะเป็นคนที่ดีกว่าที่ผ่านมาเสมอ เพราะเรากำลังก้าวไปข้างหน้าพร้อมๆกับกาลเวลา  และกาลเวลานี่แหละที่จะพาเราเติบโต …



SHARE
Writer
yellowmellow
Writer
อ่อนแอที่สุดก็ในนี้แหละ คนที่ให้คำปรึกษาให้คนอื่นใช่ว่าจะหาทางออกเองได้

Comments