ทำไมโตขึ้นรู้สึกเข้ากับคนอื่นได้ยากจัง
ตอนเด็กๆอายุ 10-20 รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนที่เข้าสังคม เข้ากับคนอื่นได้ง่ายมากๆ
เรารู้ตัวเองว่าไม่ทีข้อบกพร่องนั้นเลย
ตัดภาพมาปัจจุบัน รู้สึกว่าเหนื่อยกับสังคม
เหนื่อยกับเพื่อน สิ่งรอบตัว ที่เราเหมือนจะ
ปรับตัวยากมากๆ เหมือนเราไม่เหมาะกับทุกคน
เหมือนเราคิดมาก และเครียดอยู่คนเดียว ไม่สดใส
ท้อถอย ไม่รู้เป็นอาการโรคซึมเศร้าไหม
มันมีอยู่จริงนะอาการนี้ เฮ้อ มันเป็นมาตลอด
ถ้าจะให้หายก็คงต้องตัดมันออกไปหมดอะไรที่เราคิดว่าเราไม่เหมาะ แต่สังคมก็ต้องอยู่

ทุกวันนี้การประคองใจไม่ให้กระวนกระวาย
ไม่ให้ทุกข์มันยากจริง แม้จะผ่านเรื่องนึงไปได้
อีกไม่นานก็จะเจอเรื่องไม่สบายใจต่อไป
แบบไม่จบสิ้น วนเวียนอยู่แบบนี้

สำหรับเรื่องการเข้าสังคมไม่ได้
ไม่เคยคิดว่าปัญหานี้จะเกิดขึ้นกับเรา
เหมือนเราคิดมาก จริงจังมาก
จริงจังและคิดเยอะไปหรือเปล่านะ
ส่วนใหญ่คนคิดน้อยกัน บางคำพูดมันฝังใจเรา
จนทำให้เราก็พูดในสิ่งที่ไม่ดีออกไป
เพราะใจเราไม่ปรกติ ปรกติเราคือการพูดแบบ
สนุกสนานสดใส แล้วไง ใครมันจะสดใสได้
สดใสก็หาว่าบ้าอีก หาว่าเพ้อเจ้อ
เพราะงี้ไง เราเลยต้องสร้างกำแพง
เราเลยหวาดกลัว เหมือนคนที่เราเคยเห็น

การมั่นใจในตัวเอง คงจะเป็นคำตอบ
ไม่ว่าการมั่นใจ จะดีจะแย่ แต่ก็ดีที่สุด
เราจะไม่ทำให้คนอื่นทุกข์ใจ ทำเรื่องปรกติ
พูดสิ่งดีดี คิดดีดี ก็น่าจะช่วยได้เยอะ

ชีวิตยังมีอะไรอีกเยอะ
กับเรื่องแค่นี้ เราต้องอยู่เหนืออารมณ์ให้ได้
มั่นใจในตัวเอง ทำสิ่งที่ไม่เดือดร้อน
ใจเค้าใจเรา คิดถึงใจคนอื่น นิ่งไว้เสียดีกว่า

มึงมั่นใจ แต่ก็ไม่รู้อะไรเลย
มึงก็ชอบพูดให้คนอื่นนอยเหมือนกัน

มั่นใจในตัวเอง ไม่ทำให้ใครเสียใจ และจงมั่นใจ
ไม่แคร์คำพูดคนอื่น 
SHARE

Comments