bless my may


      “ดั่งฤดูร้อนไม่ทราบที่มา ดั่งหยาดน้ำค้างที่ดำดิ่งในห้วงฝัน แด่พฤษภา ที่มีใจปราถนาให้เป็นไปได้ด้วยดีนับจากนี้



    คุณเคยมีความลับไหมครับ?

    อาจจะกับคนอื่นหรือกับตัวเอง ผมมีมากเสียจนนับไม่ถ้วนเชียวล่ะครับ ทุกคนก็คงจะมีเหมือนผมใช่ไหม ประมาณว่าผมเป็นคนห่วยแตกที่ยังคงแบกหน้าใช้ชีวิตมาจนถึงทุกวันนี้ เป็นคนโง่ที่ถือดีในตัวเองเหลือเกิน เป็นมนุษย์ที่กำความผิดหวังในมือจนเส้นเลือดปูดนูน และเป็นคนธรรมดาที่แบกความเสียใจในความฝันจนหัวใจแตกสลายไม่เหลือชิ้นดี 


     และด้วยธรรมชาติที่เป็นอนันต์ คือผมยังคงซ่อมแซมรอยแตกของหัวใจในทุกวี่ทุกวัน

     มันไม่ง่ายเลยนะครับ ผมรู้ว่าพวกคุณก็คงไม่ต่างจากผม เราต่างเป็นนักผิดพลาดที่คิดเสมอว่าถูกโลกทอดทิ้ง เป็นนักรักที่ไม่เคยได้รับรักตอบแทน และเป็นเพียงเด็กคนนึงที่ร้ำร้องซึ่งการถูกยอมรับจากใครสักคน เราต่างก็เป็นแบบนั้น คนจำพวกที่เอาแต่จะไล่ตามคนอื่น จนเผลอทิ้งตัวเองเอาไว้ข้างหลัง


      ผมจะบอกความลับที่อีกอย่างนึงของผมให้เอาไหมครับ เพื่อที่ว่าคุณจะได้ไม่รู้สึกโดดเดี่ยวหรือโชคร้ายเกินไปนัก หรืออย่างน้อยคุณจะได้ไม่รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนโชคร้ายที่โดดเดี่ยวน่ะครับ 
   
      คือผมเป็นนักบกพร่องที่ทำความฝันหล่นหายตั้งแต่อายุสิบหก ผมรับเอาความฝันของคนอื่นมาไว้กับตัวเสียจนหลงลืมไปแล้วว่าผมในอนาคตปราถนาจะมีชีวิตแบบไหน อยากเป็นอะไร และอยากทำสิ่งใด 

     ความฝันกระดาษในขวดโหลพวกนั้นหล่นหายระหว่างทาง ผมไม่แน่ใจว่าทำมันตกเอาไว้ที่ไหน ในปราถนาของคนอื่น หรือในความไม่เก่งของตัวผมเอง ผมอาจจะวิ่งเร็วจนทำมันหล่นเอาไว้ที่ไหนสักที่ ผมไม่โทษใครหรอกนะครับ เพราะนอกจากตัวผมเองแล้วก็ไม่มีใครจะรักษาขวดโหลนั้นได้อีก มันอาจจะตกบนชายหาดและถูกคลื่นทะเลพัดไป หรือหล่นอยู่ในสวนสาธารณะที่ผู้คนพลุ่งพล่านและหากโชคดี ก็อาจจะมีคนพบเห็นมัน และนำมาคืนให้ผม

      ไม่ใช่เรื่องงมงายอะไรหรอกนะครับ แต่ถ้าหากคุณเป็นคนนั้นที่เจอมัน ได้โปรดเอามันมาคืนผมด้วยนะครับ

    
       ขอบคุณล่วงหน้าครับ




     “หยุดโตถาวรตอนอายุสิบเจ็ด จะไม่เป็นอื่นนอกจากนี้ ไม่รับฝากโลกของคนอื่น ไม่ยึดเอาความปราถนาของใครทั้งนั้น”


      ปณิธานแรงกล้าของผมในวัยสิบเจ็ดปี ผมเรียนรู้ได้บางอย่างระหว่างนั้นว่าถ้ายังยึดโยงชีวิตของตัวเองเอาไว้กับปราถนาของคนอื่น มันจะพัง ไม่ได้หมายถึงชีวิต แต่หมายถึงหัวใจ ผู้คนอาจจะเห็นด้วยที่เราอ่อนน้อมและเชื่อฟังพวกเขา แต่ผมคิดเสมอว่านั่นมันไม่ถูกต้อง 

      ผมควรจะมีอิสระทั้งในด้านความรู้สึกและความคิดใช่ไหมละครับ เพราะอย่างน้อยมันก็คือพื้นฐานในตัวตนของผม

       แล้วผมก็หวังว่าพวกคุณจะไม่ยึดโยงตัวเองเข้ากับความปราถนาของใครอื่นเหมือนกันนะครับ


   
      ลาก่อนพฤษภาที่สิบแปด


      ผมรู้ว่าผมทำได้ดีเท่าที่คนคนนึงจะทำได้มาตลอด ผมล้มลุกคลุกคลานกับคำว่าเติบโตมามากเหลือเกิน พวกคุณก็คงไม่ต่างอะไรจากผมใช่ไหมครับ อย่างที่บอกไป ว่าเราปราถนาการถูกยอมรับจากใครสักคนเหลือเกิน นั่นจึงเป็นเหตุผลของการพยายามเป็นผู้ใหญ่บนเส้นด้ายแห่งวัยเยาว์ ที่หากพลาดไปสักก้าวก็จะร่วงลงไปจนหาทางปีนป่ายไม่เจออีก

       เราเติบโตด้วยรอยเคลือบของน้ำตา และเข้มแข็งขึ้นหลังจากอุดรอยรั่วในหัวใจเรียบร้อยแล้ว เหมือนธรรมชาติของเราทุกคนเลยนะครับ 



      บ่อยครั้งที่ผมมโยนดอกไม้ที่ควรมอบให้ตัวเองทิ้ง โยนกลีบดอกของความภาคภูมิใจไปในทะเล เทความอุ่นร้อนของนมสดน้ำผึ้งในความปราถนาดีจนหมดก้นแก้ว ผมแสร้งทำทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองดูไม่เป็นไร มันไม่ได้แย่แถมหลอกตัวเองว่านี้ต่างหากคือการเติบโตที่แท้จริง

      ผมนึกแล้วน่าขำเสียจริง คุณคิดดูสิครับว่าผมไม่ตอนนั้นอวดดีแค่ไหน ฮ่าๆ

     แต่ก็เอาเถอะ ผมรู้แล้วว่ามันไม่ถูกต้อง เพราะงั้นก็

     ช่วยอภัยให้ผมหน่อยได้ไหมครับ 


     แล้วสำหรับความพยามยามตลอดที่ผ่านมา

     ทำได้ดีแล้วล่ะครับ 


     ไม่ว่าใครจะพูดยังไง ได้โปรดฟังผมและเชื่อผมว่า

     คุณเก่งมาเสมอ คุณเจ๋งที่สุดในโลกครับ




      สวัสดีพฤษภาที่สิบเก้าในไม่ช้า


      ผมคงต้องพูดว่า ฝากตัวด้วยนะครับ แทนคำขออวยพรที่น่าเบื่อใช่ไหมล่ะครับ 

      ผมไม่รู้ว่าจะทำได้รึเปล่า แต่ผมจะพยายาม

       เติบโตแข็งแรงและเป็นเด็กดี

       ผมจะพยายามให้มากขึ้นครับ
      
      

       แล้วก็ ด้วยปราถนาแรงกล้า 

       ผมหวังว่าทั้งผมและคุณจะไม่มีความลับต่อตัวเองอีก ผมรู้มาเสมอว่าผมเองก็เป็นคนเก่ง แล้วคุณเองก็เป็นคนเก่ง เราต่างเป็นคนเก่งของตัวเองเสมอเลยนะครับ 

       ผมปราถนาอย่างยิ่งว่าเราจะต่างมีอภัยในใจที่ใหญ่โตพอ ไม่ว่าจะกับตัวเองหรือใครอื่นก็ตาม มีหลุมเก็บความรักกว้างขวางมหาศาล แล้วก็หวังว่าถ้าเมื่อไหร่ที่กำลังรู้สึกว่าถูกทอดทิ้งและไม่เป็นที่รัก ก็จะเก็บกอดความรักจากหลุมนั้นมาไว้กับใจได้ 

       ทั้งคุณและผม

       ช่วยเป็นที่รักให้ตัวเองหน่อยนะครับ


      




milkhoney—เขียน


เนื่องในพฤษภาที่ถือกำเนิดเรามา,
ขอบคุณตัวเองที่เติบโตมาได้ขนาดนี้ อย่างที่บอกว่าเราทุกเป็นคนเก่งแค่ไหน ช่วยภูมิใจในตัวเองด้วยนะคะ



รักรักรัก,



SHARE
Writer
milkhoney
But the one no listen to me—
ด้วยเพราะมีรักในวาฬเป็นทางนำเเห่งรัก’

Comments