ความน่ากลัวของวันและเวลาที่ผ่านไปข้างหน้า
มีคำพูดคำนึงที่ทำให้ผมนึกสงสัยมาตั้งแต่เด็ก "ยิ่งแก่เวลายิ่งผ่านไปเร็ว" ผมคิดมาโดยตลอดว่ามันจะเป็นแบบนั้นได้ยังไง ในเมื่อคนเรามีเวลาเท่ากันทุกคน แต่ทำไมบางคนถึงรู้สึกกับมันต่างกัน
และในวันนี้ผมก็ได้พบเจอกับความรู้สึกนั้น และได้คำตอบที่ทำให้ต้องมองย้อนกลับมาดูตัวเอง

     ในช่วงโควิดมานี้ผมรู้สึกว่าเวลา 2 ปี นั้นผ่านไปเร็วมาก ปลายปี 2019 - 2021 ผมแทบจะไม่มีความรู้สึกว่ามันนานเลยด้วยซ้ำ เหมือนว่าพึ่งจะผ่านไปแค่ไม่กี่เดือน ปี2021 มันทำให้ผมตกใจอย่างมากว่านี้วันที่ 18 เดือนที่ 5 แล้วนะ ทำไมมันผ่านไปเร็วขนาดนี้ ผมจึงได้ทำการค้นคว้าเกี่ยวกับความรู้สึกนี้ คำตอบของมันก็คือสิ่งที่ทำ สำหรับผมแล้ว เมื่อช่วงเดือนเมษา ผมได้ออกกองถ่ายหนังที่ต่างจังหวัดเป็นเวลา 5 วัน แต่มันคือ 5 วันที่ยาวนานมาก ยาวนานยิ่งกว่าความรู้สึก 3 ปี
ที่ผ่านมา นั่นเป็นเพราะสิ่งที่ผมได้ทำในวัน 5 วันนั้นเป็นสิ่งที่แปลกใหม่ เป็นสิ่งที่ไม่เคยทำมาก่อน เมื่อเทียบกับระยะเวลาที่ใช้ในการเขียนบท 3 เดือนแล้ว 5 วันนั้นผมรู้สึกว่ามันนานมากๆ เพราะตลอดเวลา 3 เดือน ผมทำแต่สิ่งเดิมๆซ้ำๆ นั่นคือการนั่งอู่หน้าคอม พิมพ์ตัวหนังสือลงไปใน
โปรแกรมเขีนบทและประชุม ในช่วงนั้นไม่มีสิ่งใหม่ๆให้เรียนรู้ ไม่มีสถานที่ใหม่ให้ไปเจอ ผมอู่ที่ห้องของผม ทำกิจวัตรประจําวันที่ซ้ำซากเรื่อยๆ วนไปวนมา ทำให้สมองของเราไม่มีความจำเป็นที่จะต้องจดจำสิ่งที่ทำ ความทรงจำของ 3 เดือน ที่นั่งอยู่หน้าคอมจึงหลุดล่องลอไปในช่วงเวลาที่เป็นอดีต ไม่มีคุณค่าให้จดจำ

และทำให้คำพูดที่ว่า "ยิ่งแก่เวลายิ่งผ่านไปเร็ว" ถึงมาเกี่วกับการทำงานของผมล่ะ มันเกี่ว มันเกี่ยวมากๆ และมันไม่ได้เกี่วกับแค่ผมคนเดียว เรื่องที่เกิดขึ้นอาจจะเกิดขึ้นกับคุณด้วยก็ได้ ในตอนที่เราเป็นเด็ก ทุกสิ่งที่อย่างใหม่ไปหมดสำหรับเรา เกือบทุกคนมักจะจำเรื่องอะไรบาอย่างที่ได้เจอเป็นครั้งแรกได้อย่างแม่นยำ เช่น ไปโรงเรียนครั้งแรก เจอเพื่อนคนแรก ถูกแกล้งครั้งแรก จูบแรก แต่ถ้าหากพยายามนึกถึงสิ่งเหล่านั้นที่เป็นครั้งที่สอง หรือ สาม ก็อาจจะนึกกันไม่ออก เพราะเราเคยพบเจอมันมาแล้ว เราได้เรียนรู้แล้วว่ามันคืออะไร ให้ความรู้สึกอย่างไร มันจึงไม่มีค่าให้สมองของคุณจดจำมัน 

หรือถ้าจะให้ง่ายมากที่สุด ให้นึกภาพว่าคุณถ่ายรูปตัวเองและสิ่งที่ได้ทำที่น่าจดจำที่สุดในแต่ละวัน ทุกวันตั้งแต่เกิดจนถึงปัจจุบัน ในหน้าแรกๆของอัลบั้มนั้นจะเต็มไปด้วยความทรงจำมากมาย การกลับมาเปิดดูในแต่ละครั้งจะใช้เวลานาน เพราะแต่ละภาพนั้นมีความหมายต่อคุณ มันน่าจดจำสำหรับคุณ แต่ยิ่งคุณเปิดไปเรื่อยๆ คุณจะพบว่าคุรเปิดมันเร็วขึ้น และในที่สุด มันก็จะถึงปัจจุบัน และมันก็จะทำให้คุณคิดกับตัวเอง ว่าเวลาที่ผ่านมามันหายไปไหน

     กิจวัตรประจำวันที่เราได้ทำมันซ้ำซากเกินไปหรือเปล่า คนรักที่อยู่กับเรามานานๆเราได้สร้างความทรงจำใหม่ๆให้กันและกันหรือเปล่า เราได้ใช้เวลาที่ผ่านมาอย่างน่าจดจำจริงๆแล้วหรือยัง 

     มันน่าเสียดายที่โลกของเราเกิดเหตุที่น่าเศร้าอย่างโควิดที่ส่งผลกระทบต่อเราทุกคนบนโลก มันช่างน่าเสียดาที่ช่วงเวลาที่เป็นเวลาที่พีคที่สุดของวัยรุ่นหลายคนถูกพรากจากไป 

     ผมหวังว่าเมื่อความวุ่นวายนี้จบลง ทุกท่านที่อ่านบทความนี้ หรือได้สัมผัสถึงความรู้สึกที่วันเวลาผ่านไปอย่างน่าเสียดาย เราจะลุกขึ้นมาทำให้วันเวลาของเราเต็มไปด้วยความทรงจำมากมาย ไม่จำเป็นต้องทำให้ทุกวันน่าจดจำก็ได้ เพียงแค่มีความรู้สึกดีๆซัก 2 - 3 วัน ต่อเดือนก็เพียงพอที่จะยืดระยะเวลาให้ยาวนานออกไปได้อย่างแน่นอน
 
SHARE
Writer
Tazarus
Broken writer
แตกหักและไม่สมบูรณ์แบบความเป็นมนุษย์ที่เราต้องยอมรับ

Comments