ฤดูฝนที่เหนื่อยอ่อน
บางครั้งก็ไม่เข้าใจหรอกว่าทำไมเราถึงต้องโดนเขาทำแบบนั้นกับเราด้วย พยายามเข้าใจ พยายามหาเหตุผล เพื่อมาอธิบายทุกการกระทำ พยายามคิดว่าเขากำลังคิดอะไร พยายามมาก

.
แต่แล้ววันนึงความพยายามที่มีก็แปรเปลี่ยนกลับกลายเป็นความเหนื่อยล้า และคอยกัดกินตัวฉันมาโดยตลอด ฉันหวังอยู่เสมอว่าขอให้โลกนี้เป็นแบบที่ฉันฝันไว้ โลกในอุดมคติของฉัน เพื่อที่ฉันจะได้ไม่ต้องพยายามเข้าใจอะไรอีก ถ้าโลกเป็นแบบนั้น ฉันจะได้สามารถทำในสิ่งที่ฉันอยากทำได้โดยไม่รู้สึกผิดในใจ ทุกวันนี้ฉันพยายามทำให้โลกนี้เป็นแบบที่ฉันคิด แม้จะรู้อยู่แล้วว่ามันเป็นไปไม่ได้ เพราะเราไม่ได้อยู่คนเดียว ณ ที่แห่งนี้และการทำแบบนั้น การที่ฉันจะได้ไม่ต้องพยายามเข้าใจอะไร มันทำให้ฉันรู้สึกผิดในใจจากตรงนี้เหลือเกิน ยิ่งทำแบบนั้นไป ยิ่งรู้สึกผิด รู้สึกผิดมากขึ้นเรื่อยๆ ได้แต่หลับตาแล้วมองข้ามความรู้สึกเหล่านั้นไปราวกับว่าฉันมันไร้หัวใจ เพราะความจริงไม่เหมือนกับในความฝัน โลกความจริงไม่ได้งดงามและไม่ได้ง่ายดายแบบนั้น


อยากอยู่ในฝันตลอดไป



เป็นคำพูดที่ฉันพูดกับตัวเองมาตลอดช่วงหลังมานี้ ถ้าโลกความจริงมันโหดร้ายก็หายๆไปซะได้ก็คงดี ไปอยู่ในโลกแห่งความฝัน หลับไหลไปตลอดกาล อาจจะดูทั้งขี้แพ้และเห็นแก่ตัว แต่ก็คงไม่มีคำพูดใดๆ ไปเถียงให้ขาดได้ เพราะมันช่างจริงซะเหลือเกิน

.

.

"ขี้แพ้"

.

.

"เห็นแก่ตัว"




หรือถ้าจะเป็นคำพูดที่ดูแย่น้อยลงที่เคยพูดไว้กับตัวเองก็คงจะเป็นคำพูดที่ว่า


อยากเป็นเด็กตลอดไป
มันก็ง่ายดีนะการไม่ต้องรับผิดชอบกับอะไร ทำอะไรผิดไปก็ไม่มีใครว่าไม่มีใครถือสา แค่เอาความเป็นเด็กมาอ้างก็พ้นผิด 55555 อยากเป็นแบบนั้นได้บ้างจัง รู้สึกเหมือนต้องรับผิดชอบหรือแบกอะไรก็ไม่รู้อยู่ตลอดเวลาเลย จะวางมันลงได้บ้างไหมนะ ไม่อยากรับผิดชอบอะไรอีกแล้วเหมือนกัน 


อย่าเชื่อทุกอย่างที่พูดนะ ขอร้องล่ะ 
.
.
พฤหัส 14:46 น.
29 เมษายน 2564

SHARE
Writer
Pply
Mermaid
Thailand. 17 Y

Comments