พยายามเข้มแข็ง สุดท้ายก็แอบร้องไห้อยู่คนเดียว
พยายามไม่คิดมันก็คิด
ฉันในวัย 26 ปี
งานที่ทำอยู่ก็ไม่มั่นคง
การเงินก็ยังไม่มั่นคง
ชีวิตก็ยังไม่มั่นคง

สิ่งที่อยากได้/อยากมี /ควรได้/ควรมี ก็ยังไม่มี
แล้วจะชิวไปวันๆ ได้ยังไง
เหมือนหลอกตัวเองว่าฉันไหว ฉันมีความสุข
ทั้งที่ข้างในมีแต่เสียงสะอื้น ร้องไห้ 
พยายามช่างมัน
พยายามคิดในทางที่ดี ว่าเดี๋ยวก็ดีขึ้น
ฮีลตัวเองเพื่อจะหลับไปแต่ละคืน
เพื่อจะใช้ชีวิตผ่านไปแต่ละวัน
มันทรมานจัง
 
ยิ่งเติบโต ยิ่งเจ็บปวด
ยิ่งเติบโตยิ่งบอบช้ำ
ยิ่งเติบโตโลกก็มีสีดำเข้มขึ้นเรื่อยๆ
 
จากโลกที่เคยสดใสของฉัน
มันหม่นหมอง โหดร้าย ไม่น่าอยู่เลย
โอ๋ตัวเอง ให้เข้มแข็ง ใครจะรู้ภายใต้กรอบภายนอกนั้น ซ่อนไว้ด้วยความกลัว ความอ่อนแอ ความบอบบาง ความไร้เดียงสา ความอ่อนไหว ของผู้หญิงคนนี้
 
แอบร้องไห้ก่อนนอนบ่อยครั้ง
กว่าจะหลับไปแต่ละคืน
บางทีก็คิดนะว่า.... ทำไมเราต้องมาอยู่แบบนี้ด้วย
ทำไม....เราถึงตัดสินใจมาอยู่ไกลตัวคนเดียวแบบนี้
อยู่กับตัวเองอ่อนแอได้ ร้องไห้ได้
และพรุ่งนี้ต้องยิ้มให้ได้อีกเช่นเคย
✌✌✌✌✌✌✌✌✌
SHARE
Writer
Feeler
Loyalist-Honest girl
Memories never die. ฉันจะจดจำเเต่เรื่องที่ดีของคุณ ขอให้มีความสุขในทางที่ไม่มีฉันนะ ขอบคุณที่ระหว่างทางเราเจอกัน แม้ปลายทางจะต้องแยกกันก็ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ฉันอยู่ไหว

Comments