ฉันที่ไม่กล้าบอกอรุนสวัสดิ์และลากันด้วยคำว่าฝันดี
เคยคิดเสมอ
ว่าเริ่มวันในตอนเช้า
และช่วงจรดแสงอาทิตย์ลับลา
อบอุ่น เจิดจ้า ถึงคล้อยลงไปจนเย็นจับใจ

มันจะมีคำสั้น ๆ ความหมายเดียวง่าย ๆ
ให้กล่าวทิ้งทวนทับท้าย
และต้อนรับขับวันใหม่สดใส

แค่คำทักทาย จากนั้นก็บอกลากันโดยทั่วไป
ทำไมกับบางคน คน สักสองคน
ฉันถึงทำไม่ได้
ฉันถึงทำไม่ง่ายแล้ว

ต้องใช้เวลาสักพัก ที่คนภายนอกมองว่าไม่นานนัก
ก่อนจะกลับเริ่มไปใช้กับคนอื่น ๆ
ที่ไม่ใช่บางคน คน สักสองคน

มันเคยเป็นเป็นคำที่มีเวทมนตร์ให้เคลิ้มหลง
และพร้อมกับเสกลงให้มันเจือปนมากับฝันร้าย
จากคนบางคน สักคนสองคน ที่เคยอาจเรียกได้ว่าเป็น’คู่’

กว่าจะรู้สึกตัว
อรุณสวัสดิ์ไม่ใช่คำวิเศษ
ราตรีสวัสดิ์ก็ไม่ใช่คำวิเศษ
มีเพียงแต่ตัวเองที่พยายามทำให้มันดูพิเศษ
สำหรับคนที่เราคิดว่าเขา พิเศษ

แค่คำธรรมดาที่ไม่ได้พิเศษอะไร
แต่มันก็มีเสน่ห์ภายในความเรียบง่ายนั้น

สอนฉันที
ถึงรักที่ไม่ต้องใช้มนตร์วิเศษมาสะกดคำ
มีเพียงหัวใจเรียบง่ายอย่างของเธอเท่านั้น
ที่จะทำสิ่งนี้ได้นะ

ถึงตัวฉันที่กล้ากลับมาอรุณสวัสดิ์และบอกฝันดี
คนที่เป็นความเรียบง่ายของเธอ
หวังว่า
เขาจะทำให้เธอตื่นนอนแล้วอยากอรุณสวัสดิ์ 

อย่างที่สมควรเป็นตลอดมา เรื่อยไป


                               ราตรีสวัสดิ์ ทุกคนเลย


SHARE
Writer
Foreverthirtxxn
Daydreamer
この愛でゆっくりしていい

Comments