18 October.
ฉันในวัย 17 ปีมีชีวิตที่ไม่ได้ชอบเอาซะเลย
ฉันไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองเติบโตมาอย่างดี
ฉันไม่มีเหตุผลให้กับการใช้ชีวิต

ฉันกำลังพยายามต่อสู้กับโรคจิตเวชที่ฉันเป็น
ฉันอยู่กับมันแล้ว 7 เดือน
หลายๆคนบอกให้ฉันสู้
แต่หลายๆครั้งฉันก็รู้สึกไม่อยากพยายามต่อไปอีกแล้ว

มันเหนื่อย
มันเหนื่อยจนเหมือนหัวใจจะรับไม่ไหว

หลายครั้งที่ฉันปิดโซเชียวมิเดียของตัวเองไป
เพราะฉันกลัว กลัวเสมอ
กลัวว่าจะทำตัว toxic ใส่คนอื่นโดยที่ไม่รู้ตัว

ฉันรู้สึกผิดกับคนรอบตัวเสมอมา 
ฉันอยากขอโทษกับทุกคน ในสิ่งที่ฉันเป็น
ขอโทษจริงๆ.

ฉันจึงขอ 
ขอให้ความสุขอยู่กับเธอทุกวินาที
ขอให้เธอไม่ต้องเจอเรื่องที่ทำให้แตกสลายใดๆเลย
ขอให้เธอได้ใช้ชีวิตในแบบที่ชอบ
ขอให้เธอมีร้อยยิ้มบนใบหน้าตลอด

สุดท้าย
ขอให้เธอไม่แตกสลายเหมือนกับฉัน.

SHARE
Written in this book
:-)

Comments