จะให้ฉันหลับลงได้อย่างไร

ฉันอยากเก็บเกี่ยวเวลาที่แสนเงียบสงบยามค่ำคืนนี้ไว้ให้มากที่สุดเท่าที่ฉันจะทำได้ 


ค่ำคืนที่แสนสงบ ไม่มีเสียงใคร ไม่มีเสียงการเคลื่อนไหวของผู้คน ฉันสบายใจเหลือเกิน 


นักจิตวิทยาและจิตแพทย์ย้ำเตือนฉันเสมอว่าต้องนอน การนอนคือสิ่งสำคัญ ฉันรู้และรู้เสมอมาแต่ฉันรักกลางคืนเสียเหลือเกินกลางคืนที่ฉันได้เป็นฉันอย่างใจคิด กลางคืนที่ฉันถอดหน้ากาก ถอดบทบาททุกอย่างที่ต้องทำในตอนกลางวัน

ฉันได้เป็นฉันที่สุดแสนจะเพ้อฝัน ฉันได้ปล่อยความคิดของฉันล่องลอยไป บางครั้งก็ลอยไปกับความมืดเพราะยิ่งมืดก็ยิ่งเห็นภาพในความคิดที่ชัดมากขึ้น บ่อยครั้งก็ลอยไปกับเสียงเพลงที่เปิดตามอารมณ์และความรู้สึก  ไม่มีใครเดินแทรกเข้ามาในความคิดฉันได้ในเวลานี้ 

ไม่มีเสียงเรียกของใคร ฉันไม่ต้องออกไปไหน ฉันไม่ต้องคุยกับใคร ไม่ต้องปั้นหน้ายิ้มกับเรื่องที่ไม่ได้อยากจะยินดีไม่ต้องตีหน้าเศร้ากับเรื่องที่ไม่อยากจะยินร้าย ไม่ต้องหนวกหูกับคำพูดคำจาของผู้คน ไม่ต้องเห็นสีหน้าของใครเวลาหงุดหงิด ไม่ต้องเห็นรอยยิ้มที่น่าอิจฉาของคนมีความสุข ไม่ต้องเห็นน้ำตาที่แสนเศร้าของใคร มีเพียงแค่ฉันเท่านั้น 

ฉันอยากอยู่แบบนี้ไปเรื่อยๆแต่คงไม่ตลอดไป ฉันรู้สึกว่านี่คือการพักผ่อนของชีวิตที่ไม่ต้องปล่อยให้ตัวเองไหลตามสังคมที่ผันเปลี่ยนเคลื่อนไปอย่างรวดเร็ว ฉันได้หยุดนิ่ง ฉันได้พักและวางทุกอย่าง


ระหว่างหลับฉันมักจะฝันถึงสิ่งที่ไม่อยากฝัน ตอนตื่นฉันต้องใช้ชีวิตแบบที่ไม่อยากจะใช้ต้องอยู่ในโลกที่ฉันไม่อยากอยู่ต้องทำสิ่งที่ไม่อยากทำ

เวลากลางคืนที่เงียบเหงาสำหรับใครหลายๆคน แต่มันเป็นเวลาที่แสนสงบที่ให้ฉันได้พักผ่อนและเป็นตัวฉันเอง ได้คิดสิ่งที่อยากคิด ทำสิ่งที่อยากทำ ฉันได้เป็นฉันในเวลานี้แล้ว "จะให้ฉันหลับลงได้อย่างไร" 

SHARE
Writer
wanningmmoon
moon
IG : wanningmmoon

Comments