อนุสรณ์แด่รอยยิ้มที่หายไป


ไม่รู้้ว่ากี่ครั้งกี่คราที่ฉันทำรอยยิ้ม
หล่นหายไปในระหว่างทาง
ราวกับว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

ฉันยอมรับว่าในบางครั้งความรัก
ก็ทำให้ฉันตาบอดไปชั่วขณะหนึ่ง
ฉันทอดทิ้งตัวตนและศักดิ์ศรีที่ฉันหวงแหน
เพื่อไปไล่ตามขวนขวายหาความรักจากคน
ที่ไม่เคยเห็นฉันมีค่าหรือมีตัวตน

ฉันมักจะถามตัวเองอยู่เสมอ
เวลาเห็นใครคนนั้น..

ฉันรัักเค้ามากขนาดไหนกัน
มากเสียจนยอมทำเรื่องโง่ๆ
มากซะจนยอมเจ็บปวดปางตาย
เพื่อที่จะมีเค้าอยู่ในชีวิตต่อไปหรือเปล่า...?

แม้ฉันจะเฝ้าถามตัวเองอยู่อย่างนั้น
คำตอบที่ได้กลับมาทุกครั้งคือ 

ฉันยอม
แต่เมื่อวันเวลาล่วงเลยผ่านไป
ไม่รู้ว่าเพราะฉันสะสมความเจ็บปวด
เอาไว้มากเกินไปหรือเปล่า
วันหนึ่งมันเลยระเบิดออกมา
เป็นเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยอย่างนั้น

หััััวใจฉันแตกละเอียดราวกัับเม็ดทราย
ในชายหาดสีขาวนวลที่ไหนสักแห่ง 
ที่ที่ฉันเองก็ไม่อาจรู้หรือพบเห็นมันได้้

ทั้งหัวใจและรอยยิ้มของฉัน
จางหายไปในชั่วพริบตาในวันนั้น..

จนเมื่อสุดท้ายสิ่งที่ช่วยเยียวยาหัวใจฉัน
กลับเป็นเวลาที่ทำให้ฉันเข้าใจ
และได้รับรู้ว่าฉันมีค่ามากเพียงใด
เมื่อฉันไม่ได้มีเค้าอยู่ในห้วงเวลาชีวิต

ฉันพบว่าการพาตัวเองออกมา
จากความเจ็บปวดนั้นที่มีเค้าอยู่
แท้จริงมันช่างสุขและตัวฉันช่างเปี่ยมไปด้วย
ความสดใสได้ถึงเพียงนี้

ไม่มีใครรู้ว่าที่ผ่านมาฉันร้องไห้
เพราะเค้ามานานมากแค่ไหน 
ไม่เคยมีใครเคยรู้
แม้กระทั่งเค้า..


รอยยิ้มของฉัน..ที่ถูกช่วงชิงไป 
ถือเป็นของขวัญมอบให้แด่เธอ
ผู้ที่ฉันไม่มีวันหวนกลับไป 
ณ ที่แห่งนั้นที่มีเธออยู่อีกแล้ว


ฉันไม่อยากพูดว่าลาก่อน
เพราะเรื่องระหว่างเรามันไม่เคยเกิดขึ้น

SHARE
Writer
JCK
ยินดีที่ได้รู้จัก
ตัวแทนของฉันคือดอกทานตะวัน :—)

Comments

fairyonthemoon_
1 month ago
เค้าชอบมากเลยค่ะ เขียนดีมากเลย;—;
Reply
JCK
1 month ago
ดีใจที่ชอบนะคะ 🌻🌻
I_Penguin
1 month ago
ฉันไม่อยากพูดว่าลาก่อน

เพราะเรื่องระหว่างเรามันไม่เคยเกิดขึ้น
ราวกับนอนหลับแหละ แล้วก็ฝันร้ายไป ตื่นมาก็ไม่มีอะไรแล้วละนะ

แสงแดดแรงกล้าเราก็หาร่มไม้หลบพักกาย
ขืนอยู่ต่อไปก็คงร้อนจนละลาย
ที่ตรงไหนเรามีคุณค่าเรากควรอยู่ที่ตรงนั่น
ที่ตรงไหนมันทำให้เจ็บปวดก็ก้าวออกมา 

ซักวันเราจะเจอพื้นที่ ที่เรามีคุณค่ามากทีสุด
จนกว่าจะถึงวันนั้น จงมีร่อยยิ้มในทุกวันของชั่วขณะชีวิต


Reply
JCK
1 month ago
ขอบคุณอีกครั้งนะคะคุณ 🌻🌷