ย่างก้าวสิบแปดหนาว

18 ปีแล้วขอให้ฉันไม่เจ็บปวดกับอะไรอีก 

เป็นเพียงประโยคเดียวที่อยู่ในหัว
ไม่ว่า 17 ปีที่ผ่านมาเจออะไรมา
คงต้องขอบคุณหัวใจที่ยังคงสู้มันมาตลอดเวลา 

แต่ทว่า 18 เพียงไม่กี่วินาที 
ก็รู้สึกถึงความเจ็บปวดจางๆปนความหน่วง
ที่ไม่รู้มาจากสาเหตุอะไร 

แต่ไม่ว่ายังไง
ฉันก็นับว่าเติบโตมาในแบบที่ตัวเองชอบ 
ดั่งใจหวัง 
ประสบความสำเร็จมาครึ่งนึง 

รอคอย 18 ปีมาเพียงไม่กี่อาทิตย์
อยากจะโบยบิน เจอโลกภายนอก
อยากที่จะใช้ชีวิตที่ใครๆต่อใครต่างก็เป็นห่วง
ดูถูกเหยียดหยาม ตีกรอบให้เป็นแบบนั้นแบบนี้
แต่ตัวฉันกับปฎิเสธ 

ฉันอยากที่จะเติบโตดั่งใจต้องการ 
อาจจะเอาแต่ใจ ดื้อรั้น ไม่ฟังใคร 
แต่ฉันก็อยากเจอด้วยตัวเอง อยากเผชิญด้วยกับตา
เจ็บปวดเมื่อเจอความจริง 



แม้นใจสลายมลายหายไปเหลือเพียงลม
ก็อยากจะมีชีวิตต่อเพื่อความสงบเเละสบายใจ




หากมองในอนาคตก็เพียงหวังแต่มีเพียงเจ้าแมวตัวนึง
คอยเคียงข้างในยามเหนื่อยล้า ร่วมสุขทุกข์ด้วยกัน
ไม่เคยขออะไรมากกว่านี้ 


เพราะในชีวิตฉันไม่รู้เกิดมาเพื่ออะไร 
ฉันคิดเฝ้าถามหาคำตอบ
เกิดมาทำไมในเมื่อเรามันว่างเปล่า
กลวงโบ๋จนรู้สึกได้ 



แต่ฉันหาคำตอบเจอแล้ว
หากเพียงสิ่งที่ชอบคอยรั้งให้ฉันอยู่บนโลกนี้ 
ฉันก็จะอยู่ถึงแม้ตอนนี้ไม่มี
อนาคตฉันต้องมี 
ห้องหนึ่งห้อง งานแปล แมว ดนตรี 
这够了 


สิบแปดหนาวของใครต่อใครหลายคน
คำขอที่ดูต่่างกันไปบ้าง ล้วนแล้วแต่มนุษย์ปรารถนา
ฉันเองก็เป็นมนุษย์ที่อยากจะสบาย อยู่เงียบๆ
ปลอดภัยกับประเทศนี้ แล้วจากไปเพื่อโบยบินซักแห่ง
ที่ไม่ใช่ตรงนี้ 


ดวงตาที่มองไกลมากกว่านี้
สมองที่วางแผน
และฉันเพียงเเค่เดินตามแผนดั่งที่ต้องการ 


SHARE
Written in this book
รักของฉันคือรักตัวเอง
หากว่ารักใครเเล้วผิดหวังทำให้เธอเจ็บช้ำน้ำใจ โปรดกลับมารักตัวเองนะคะ

Comments