บุหรี่มวนที่สองกับเธอที่เป็นที่รัก
บุหรี่มวนที่สอง 
.
.
.
-พอได้เเล้วนะ สูบเยอะเกินไปแล้ว

เสียงเล็กๆ ของผู้หญิงคนนึงได้เอ่ยขึ้น ผมที่ชะงักกับเสียงของหญิงสาวผู้ที่เป็นคนรักของผม ผมมองเธอที่กำลังเดินมาอยู่ข้างๆ ที่ผมสููบอยู่ชานระเบียงห้อง นั่นทำให้บุหรี่มวนที่สองของผมยื่นออกห่างจากตัว เพื่อไม่ให้เธอสูดดมเข้าไป

-ไม่เป็นอะไรหรอกครับ แต่อย่ามาใกล้พี่นะ เดี๋ยวกลิ่นมันจะติดตัวเรา 

ผมเอ่ยคำนั้นออกมา เพื่อให้เธอไม่ต้องคิดมาก 

-พี่ก็รู้ว่ามันไม่ดี แถมสูบ 2 ตัวตัวติดเลย พี่รู้ใช่ไหมหนูไม่ชอบมัน หนูเป็นห่วงพี่นะ

-ครับพี่รู้ แต่มันเป็นความสุขส่วนหนึ่งด้วยแหละ
พยายามแล้วนิครับ แต่ว่าเราเข้าข้างในเถอะนะ คงเหม็นแย่แล้วสิ

ผมก็สตั้นไป เมื่ออยู่ๆเธอก็พุ่งมากอดผมแบบไม่ทันตั้งตัว ทำให้ผมเซ จนผมหายตกใจก็รีบเอาบุหรี่เขี่ยถาดบุหรี่ จนดับไป ผมค่อยๆใช้มือโอบกอดเธอตอบ เธอก็เอ่ยขึ้นมาว่า...

-อยู่กับหนูไปนานๆ นะคะ หนูจะค่อยดูแลพี่เอง

ผมพยักหน้าพร้อม ลูบใบหน้าหวานอีกคน 

-พี่ไม่สัญญานะ แต่พี่จะพยามนะครับ 

พูดจบประโยคเธอก็จุ๊บริมฝีปากของผมที่ไม่ทันตั้งตัวอีกแล้ว คิดในใจเธอก็เป็นซะแบบนี้ไง จะให้ไปไหนได้ น่ารักจนเกินบรรยายเลยนะเจ้าหนู
.
.
.

ถ้าเรารักกันจริง คงไม่มีวันจากลา
ขอให้เธอสมหวังนะครับ
 



SHARE
Written in this book
ฝากถึง...
ในวันหนึ่ง ถ้าผมได้จากลา

Comments