สายรุ้งของผม


ที่บ้านผมฝนตกตอนใกล้จะกลับแหละ
เหลือบไปเห็นสายรุ้ง มันทำให้ผมยิิ้มแบบโง่ๆ
ส่วนสาเหตุน่ะหรอ ก็นึกถึงคุณไงละ

เพราะสำหรับผมคุณเหมือนสายรุ้งหลังฝนตก ก็คุณเข้ามาตอนที่ผมแย่มากๆ มากที่สุดเลย
คุณเข้าใจผมดีไม่ว่าจะเป็นเรื่องงานหรือเพื่อน
เวลาผมทำงานเหนื่อยๆ ก็คุณอีกแหละ ที่รับฟัง
หรือทุกๆครั้งเวลาที่ผมรู้สึกแย่ คุณก็เป็นคนเรียกสติ คอยบอกให้ผมรักตัวเอง คุณบอกตั้งแต่ที่ผมเศร้าครั้งแรก จนถึงวันนั้น วันที่คุณจากผมไป

แรกๆผมก็เพ้อหนักแบบนี้แหละ สักพักก็คงดี
ผมต้องเรียนรู้ว่าเวลาจะช่วยให้หายเจ็บลง
เรียนรู้ว่าผมต้องรักตัวเองให้มากกว่านี้ อย่ายึดติดกับใคร และการอยู่คนเดียวไม่น่ากลัวเท่าไหร่
ตอนนี้หรอ ผมนั่งฟังเพลงอยู่คนเดียว
ไม่ร้องไห้เพราะน้ำตาถูกใช้หมดแล้ว ไม่เหลือเลย
สมองตอนนี้ก็กรอกภาพคุณซ้ำๆ วนไปวนมา
คุณจะทักมาก็ได้นะ หลังจากได้อ่านบทความนี้
ผมจะรีบตอบคุณเป็นคนแรก สำหรับใจผมตอนนี้
ผมคงไม่รักใครไปยาวๆ จะเลิกรู้สึกกับคุณไหม ก็คงเป็นอีกเรื่องที่ผมยังตอบไม่ได้ แต่ที่แน่ๆ มีความสุขมากๆนะครับ แล้วเจอกัน シ︎シ︎シ︎
เจอกันนะ เจ้าสายรุ้ง
แล้วเจอกันใหม่นะ สายรุ้ง
SHARE
Written in this book
กลัวเครื่องบิน
คุณเคยฟังเพลง 'กลัวเครื่องบิน' ไหม
Writer
Pluto_ToMoon
Dwarf planet
Crazy in love

Comments