เด็กผู้หญิงอายุสิบสี่คนนึงกับความโดดเดี่ยวที่เข้ามากัดกินหัวใจของเธอ
ถ้าหากพูดถึงช่วงเวลาที่มีความสุขของใครหลายๆคนคงหนีไปพ้นช่วงมัธยมต้นหรือมัธยมปลายแต่หากช่วงเวลานี้คือฝันร้ายของเด็กผู้หญิงคนนึง เธอไร้ซึ่งความสุขในชีวิตเลยแม้แต่น้อยฝันร้ายของเด็กน้อยคนนึงทั้งๆทีี่รอบตัวเธอถูกรายล้อมด้วยผู้คนมากมายทุกคนต่างบอกว่ารััักเธอไม่ว่าจะเป็นพ่อ แม่ หรือแม้กระทัั่ั่งเพื่อนแต่่่่่่ทำไมเธอถึงได้รู้สึกโดดเดี่ยวและไร้ค่าขนาดนี้แต่ถึงกระนั้นเธอก็ยังคงใช้ชีวิตต่อไปเพื่อรอใครสักคนมาทำให้ความโดดเดี่ยวนี้หายไป

แต่่บางครัั้งความโดดเดี่่ยวมันก็น่ากลัวเกินไปเกินกว่าที่เธอจะเผชิญหน้ากับมันคนเดียวมันช่างเศร้าเหลือเกินที่เธอคนนั้นไม่มีแม้แต่คนที่จะคอยปลอบใจเธอยามโดดเดี่ยวเธอช่างเป็นผู้หญิงที่น่าสงสาร"ทำไมพระเจ้าถึงใจร้ายกับเธอขนาดนี้" คำๆนี้เธอได้แต่่่พูดตััััััดพ้ออยูู่่ภายในใจ

ผู้หญิงคนนั้นเธอช่างโหยหาความสุขเหลือเกินเธอต้องการที่มีความสุขเธอไม่อยากโดดเดี่ยวอีกต่อไปแล้วเธอได้แต่หวังว่าสักวันนึงคนๆนั้นที่จะพาเธอออกมาจากความโดดเดี่ยวจะมาหาเธอในไม่ช้านี้ ขอพระเจ้าโปรดเห็นใจ
ยังคงรอและจะรอตลอดไป
SHARE
Written in this book
story_ story
Writer
tomascaiandwind
writer
l'm really really sad. my life is so fucking.

Comments