ความคิดของคนที่ยังอยู่
 ณ ที่แห่งนี้ เวลาแห่งนี้ อากาศร้อนๆในห้องนอนของเธอผู้นี้ พร้อมกับเสียงเพลงจากโน๊ตบุ๊คของเธอ
"หนึ่งคนหมดใจ แต่อีกคนก็ยังคงหวัง
จมอยู่กับความหลังที่ยังฝังใจ
เก็บมาเนิ่นนาน เกินที่ใจทนไหว
ทำอย่างไรสุดท้ายก็ไม่เหมือนเดิม
ความเป็นจริง ไม่อยากจะทิ้งความสัมพันธ์
เป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมยังดีซะกว่า"

สำหรับคนหมดใจ มันง่ายกว่าเสมอ
นี่เป็นความคิดของชั้นคนนี้
เพราะชั้นเองก็เคยเป็นคนที่ตัดสินใจยุติความสัมพันธ์
ความไม่ใช่ก็คือไม่ใช่
เพียงแต่ตอนนี้
ชั้นเป็นได้เพียง
คนที่ยังติดอยู่ในความสัมพันธ์
ซึ่งมันยากเหลือเกิน
เวลาผ่านมา 2 วันแล้วหลังจากจุดจบของเราได้เกิดขึ้น
เธอคนนี้ได้รู้คำตอบแล้ว ว่าจริงๆแล้ว
เธอแค่เป็นคนที่เค้าต้องการไม่ได้ ก็แค่นั้นเอง คำตอบของเรื่องทั้งหมดมีเพียงเท่านี้

เธอเข้าใจดี เพราะเธอเคยมีความรู้สึกนี้เกิดขึ้นเช่นกันในหัวใจเธอ

เธอเข้าใจดีว่าต่อให้จะพยายามแค่ไหน แต่ไม่ใช่ก็คือไม่ใช่

เธอย้อนคิดถึงสิ่งที่เธอได้ทำลงไป วันนี้เธอได้มีความคิดต่างๆมากมาย
เธอรู้สึกว่า ตอนที่เรามีกัน มันก็แบบนี้เลย มันแทบไม่ต่าง เราต่างก็ใช้เวลาของตัวเอง
เธอไม่ค่อยตอบแชทเค้า เธอตอบเค้าช้าตลอด เธอชอบอยู่คนเดียว เธอรู้ตัวเองดี
แต่นั่นไม่ใช่ว่า เธอไม่รักเค้า เธอรักเค้า วันนี้เธอรู้แล้ว เพียงแต่เธอเคยชินกับการมีอิสระมากไป

หรือจริงๆแล้ว
เค้าต้องการคนที่เค้าอยู่ด้วยได้ตลอดเวลา อยากมาหาเมื่อไหร่ก็ได้ ต้องการตอนไหนเค้าก็ไปหาได้ อยากได้คนที่นั่งอ่านหนังสือช่วงสอบด้วยกันได้ ไม่ใช่เธอคนนี้ที่ชอบอ่านหนังสือที่บ้าน อยู่ที่บ้าน เจอกันได้แค่อาทิตย์ละไม่กี่วัน
ความห่างเหิน ที่เกิดขึ้น อาจทำให้เค้ารู้สึกเหงา เหมือนกับที่เธอเองก็รู้สึกเหมือนกัน เวลาที่ไม่ได้เจอกัน
ความอิสระที่เรามีให้กันมากไป เธอเองก็พึ่งรู้วันนี้ ว่าคงเป็นเพราะความอิสระนี้นี่เองที่ทำให้ต่างคนต่างก็รู้สึกว่ามันไม่ได้ต่างอะไรเลยกับการอยู่คนเดียว

เพียงแต่เธอเข้าใจเค้าทุกอย่าง เพราะเธอคิดว่ามุมมองความรักของเค้า
คือการที่ต่างคนต่างทำอะไร ว่างเมื่อไหร่ก็มาตอบกัน แค่รู้ว่ามีกันก็พอ
แต่จริงๆแล้ว มันคงไม่ใช่สิ่งที่เค้าต้องการ
หรือจริงๆแล้ว
มันก็แค่ ความต่าง ความไม่ใช่ ความรู้สึกแย่ๆมากมายที่ก่อตัวมาตลอดระยะทางของความสัมพันธ์นี้
เพียงแต่เธอผู้นี้ พยายามเข้าใจมันมาเสมอ
จนวันนึงเธอก็ชินไปเอง แล้วเธอก็ปรับตัวได้ตลอด
เพราะเวลาที่ฉันรักใครสักคนฉันไม่เคยหาเหตุผล
ฉันไม่เคยรู้ว่าเขานั้นรักไม่รักตัวฉันไม่คิดไม่สนว่าเขาเป็นอย่างไร
รู้แค่รัก
รักเขาหมดทั้งหัวใจ

เธอเข้าใจทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้น
แม้เธอจะพร่ำบอกตัวเองเสมอมาว่า อย่าให้เธอรักเค้าไปมากกว่านี้เลย
แม้เธอจะเอาเค้าไปเปรียบเทียบกับคนเก่าของเธอมาตลอด ว่ามันไม่ใช่แบบที่เธอต้องการ
แม้เธอจะรู้สึกว่ามันไม่ใช่ ความคิดเราไม่ตรงกันตั้งแต่แรกๆ แต่เธอคนนี้ก็ปรับความคิดของตัวเองมาตลอด จนบางที มันคือการฝืน เพียงเธอคนนี้มองข้ามตรงนี้ไป
เพราะเธอนั้น
รักเค้าไปแล้ว เธอจึงมองข้ามทุกอย่างไป

สุดท้ายนี้ ตอนนี้เธอยังคงเสียใจอยู่เรื่อยมา แม้เธอจะรู้สึกว่ามันไม่ได้ต่างอะไรกับตอนรักกันแต่เธอนั้นก็ไม่อาจห้ามน้ำตาของเธอที่ไหลออกมาได้เลย

เธอบอกตัวเองว่า
พอเถอะ เลิกหวัง ทุกครั้งที่เธอมีความหวังขึ้นมา

เพราะเค้าคนนั้น ได้เดินจากเธอไปตลอดกาลแล้ว
เธอรู้ดี
ขอเวลาอีกสักหน่อย
ให้ใจของเธอผู้นี้ ได้พักผ่อนได้ไหม

แต่ความหวังของเธอคืออะไร
คือ การถามเค้าว่า คนที่เค้าต้องการเป็นอย่างไร
เผื่อเธอคนนี้จะสามารถปรับตัวอะไรได้อีกบ้างให้มันเป็นตามที่เค้าต้องการ
เธออยากจะลองอยู่ด้วยกันมากกว่านี้ เราลองเจอกันทุกวันดูไหม ถ้าเธอยังรู้สึกเหมือนเดิม ตอนนั้น เธอคนนี้คงจะยอมรับจุดจบได้ง่ายๆ
แต่นั่นก็เป็นเพียงความคิดของเธอในใจ ที่เธอก็ต้องคอยบอกตัวเองอยู่เสมอว่า
พอเถอะ จบแบบนี้มันดีที่สุดแล้ว อย่างน้อยเราก็ทำเต็มที่มากแล้ว

เพราะเธอเองก็รู้ดีว่าใจของอีกฝ่ายของเปลี่ยนไปจากเธอแล้ว
เพราะเธอเองก็รู้ดีว่าเค้าเหนื่อยที่จะพยายามเป็นคนที่เธอต้องการเช่นกัน
เพราะลึกๆเธอก็รู้สึกของการไม่ใช่
เพราะไม่ใช่มันก็ไม่ใช่ อย่าฝืน อย่ารั้งเลยจะดีซะกว่า เธอพร่ำบอกตัวเอง
แม้เธอจะหวังว่าเค้าจะเปลี่ยนความคิดอยากจะสู้ด้วยกันอีกสักครั้ง
แต่เธอก็คงต้องพอในสักวัน เพียงแต่ขอเวลาให้เธอคนนี้สักพัก
เธอกำลังยอมรับสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นอยู่


ลาก่อนคนที่ฉันรัก
ขอโทษที่เป็นคนที่เธอต้องการไม่ได้
ขอบคุณที่ก้าวเข้ามาสร้างสิ่งดีๆเอาไว้

หวังว่าเธอจะคิดถึงตอนที่เรามีกัน อย่างน้อยสักเสี้ยววินาที แค่นั้นก็ยังดี


สักวันนึงหากเราทั้งสองโตขึ้นก็คงเข้าใจเรื่องราวต่างๆมากกว่านี้

หากเรามีโอกาสได้รักกันอีกครั้ง หากความคิดของเธอเปลี่ยนไปแล้ว แล้วเค้ายังคงรู้สึกเหมือนเดิมอยู่ ตอนนั้นมันอาจจะเกิดอะไรขึ้นก็ได้
 เพราะอนาคต มันเป็นสิ่งที่ไม่แน่นอนอยู่แล้ว

ถ้าเกิดมีโอกาสอีกครั้ง

คงจะมีสักหนทางที่ทำให้เรานึกถึงการมีกันมากกว่าการคิดถึงการอยู่คนเดียว

คงจะมีสักทางที่ทำให้เรารู้สึกอยากสู้ด้วยกัน เพราะคนเราไม่ตรงกัน 100% หรอก ขนาดคนที่เข้ากันได้ดีมากๆ ก็ยังมีอะไรต้องปรับเลย


เพียงแต่ การปรับคงจะต้องเป็นการปรับไปด้วยกัน และต้องเป็นความรู้สึกที่อยากจะปรับด้วยเช่นกัน
"หากเธอได้อ่าน ก็โปรดอย่ารู้สึกผิด แม้เค้าจะไม่อยากให้เธออ่านมันเลย
ไม่อยากจะให้เธอมารับรู้
แต่แค่เผื่อไว้เท่านั้น หากเธอได้อ่าน
 หวังว่าความรู้สึกของเราทั้งสองคนจะคงอยู่ในใจของเธอเหมือนกันนะ"
SHARE
Written in this book
ความรู้สึกที่มีต่อเธอ
หนังสือเล่มนี้จะเป็นที่รวบรวมความรู้สึกของชั้นไว้ ที่มันมีอะไรอยากจะบอกเธอมากมาย หรือไม่ได้ต้องการจะบอก เพียงแต่สาเหตุของความรู้สึกเหล่านั้น มันมาจากเธอแค่นั้นเอง
Writer
TAKETIME
JUST A GIRL
ความทรงจำของสองเราที่มันเคยเกิดขึ้น ฉันนั้นอยากจะเก็บมันไว้

Comments