พันธนาการ
แหวนแห่งสัญญาที่สวมมา 17 ปี รอคอยให้ถึงปีที่ 20 แต่มีลางบอกเหตุว่าอาจจะไปไม่ถึง 

เธอลองถอดมันออก วางทิ้งไว้ด้านนอก ก็เบาดีนะ ถ้าความทุกข์ในใจสามารถถอดวางไว้ได้ง่ายๆ แบบนี้คงดี 

ลังเล ระหว่างยุติทุกอย่างแล้วก้าวออกมา เริ่มต้นใหม่ กับ อดทนเพื่อนับเวลาของความสัมพันธ์อันยาวนานนึ้ออกไป

จิบไวน์ ‘ยานอนหลับ’ ของเวลาช่วงนี้ เพิ่มความกล้าที่จะแสดงออกหลังจากค้นพบว่ามีกำแพงหนาเตอะระหว่างความสัมพันธ์ ไม่กล้าแสดงความรัก ความรู้สึก ไม่กล้าพูด เพราะรู้สึกห่างไกล ไวน์แก้วที่สองส่งผลบางประการ เธอพูดได้คล่อง กล้าตัดพ้อ แม้ปลายสายอาจไม่สังเกตถึงความผิดปกติในน้ำเสียง แต่เธอก็รู้สึกดีที่ได้ระบายออกไปบ้าง 

เจ็บ แผลยังสด แต่การได้เหวี่ยงอารมณ์ที่คุกรุ่นออกไปบ้างทำให้เธอรู้สึกได้รับการปลดปล่อยในบางมุม 

ชีวิตที่ถูกกดดันให้ตอบสนองคนในบ้านมายาวนาน ทำให้เธอน้อยใจ สิ่งที่แต่ละคนหยิบยื่นให้ ล้วนแต่เป็นสิ่งที่คนเหล่านั้นพอใจ โดยไม่ได้คำนึงถึงความพอใจของเธอ 

ชีวิตมันยาก แต่ ณ ขณะนี้เธอที่จะสวมแหวนแห่งพันธนาการนี้กลับเข้าไปที่นิ้วนางข้างซ้าย สูดลมหายใจลึกที่สุด แล้วกลับสู่หน้าที่อันจำเจ หวังเพียงว่ายังจะมีพรุ่งนี้สำหรับความผูกพัน
SHARE

Comments