คำพูด
คุณว่าคำพูดแบบไหนที่ทำร้ายเรามากที่สุด แล้วคุณคิดว่าคำพูดที่ออกมาจากปากของใครที่ทำให้คุณเจ็บปวดที่สุด?
หลายครั้งที่เราโดนว่า หลายครั้งที่เราต้องเป็นที่รับอารมณ์ของคนอื่น ยกตัวอย่างเช่น เพื่อนของเรา เรารู้สึกหงุดหงิดทุกครั้ง ที่โดนแบบนี้ แต่เราไม่เคยโกรธ หรือ น้อยใจเลยนะ เราก็ไม่รู้สาเหตุหรอกว่าทำไมแต่ถ้าจากที่เราทองตัวเอง เราเป็นที่ค่อนข้างเงียบ และเป็นที่ค่อนข้างเก็บอารมณ์ ไว้ได้ค่อนข้างมิดชิด แต่สิ่งนึงที่เราอ่อนไหวมากที่สุดและทำมห้เราแสดงอารมณ์ออกมาทุกครั้งก็คือเรื่องของครอบครัว เมื่อก่อนเราเคนคิดว่าครอบครัวคือสิ่งที่ทำให้เราสบายใจ แต่พอยิ่งโตขึ้นมา มีความคิดมากขึ้น เรากลับรู้สึกอึดอัด เหมือนเราไม่กล้าพอหรือไม่ไว้ใจพอที่จะระบายความในใจกับพวกเขา เวลาทะเลาะกันเรามักได้ยินคำที่ทำให้บั่นทอนจิตใจอยู่เสมอเขาพูดเหมือนมันเป็นเรื่องจริงที่เราเถียงไม่ได้ พอขึ้นมันต่อมาเขาทำตัวเป็นปกติ แต่กลับมรแค่เราที่มีแต่คำแต่บะคำที่เขาพูดแล้วทำให้เราคิดมากอยู่คนเดียว เขาไม่เคยคิดเลยหรอว่าคำพูดแต่ละคำมันค่อยๆทำร้ายเรา เราไม่มีความมั่นใจตัวเองเลยแม้แต่น้อย ยกตัวอย่างเช่น เราเคยตั้นผมสั้นถึงบ่า เพื่อนบอกอยากให้เราได้ลองอะไรใหม่ๆบ้างเราเลยลองตัดซึ่งผลลัพย์มันออกมาดีเกินขาด เพื่อนบอกว่ามันดูดี เพื่อนผู้ชายที่ไม่เคยชมเราก็ยังพูดกับเราว่า เราตัดแล้วน่ารักดี ทำให้เรามีความมั่นใจขึ้นประมาณ 10% แต่พอเรากลับบ้านพ่อกับแม่เห็นผมที่เราตัดเขาพูดกับเราว่า "น่าเกลียด"  "ตัดทำไมตัดแล้วน่าเกลียด" ทำให้ตอนนั้นเราไม่ดูแลผมตัวเองเลยเว้ย เราปล่อยให้ผมเรายาว เราไม่กล้าไปตัดผมเลย เราเหมือนกลัวการตัดผมไปเลยอะ แล้วมีอีกเหตุการณ์นึงซึ่งไม่ขอลงรายละเอียดมาก แต่ขอบอกคำพูดที่เราได้มาจากของพ่อกับแม่เราที่พูดกับเรานั้นก็คือ "รุ้อยู่แล้วว่าหวังพึ่งไม่ได้" เราแบบหน้าชาเรางงมากเราทำอะไรหรอ เราเคยคิดในช่วงชีวิตอนาคตของเรา อยากทำงานที่เราชอบ มีความสุขกับครอบครัว  ทำงานหาเงินซื้อบ้าน ซื้อรถ ให้พ่อ อยากพาแม่ไปต่างประเทศอย่างที่แม่ฝัน แต่ตอนนี้เราไม่รู้แล้วว่าเรายังควรทำอยู๋รึเปล่า เราโดนคำพูดแนวนี้มาตั้งแต่เด็กๆ ว่าโตมาเราไม่สามารถที่จะเลี้ยงครอบครัวได้หรอก เราโดนแบบนี้มาเรื่อยๆจนเราบืมไปแล้วว่าความฝันขอฝันของเราคืออะไร เราแย่ขนาดนั้นเลยหรอ เรารู้สึกว่าเราเป็นภาระเขขาจริงๆนะ มันแย่ที่คิดแบบนั้น แต่รอบตัวเรา เราไม่มีใครเลยที่เราจะสามารถหาคำปรึกษาทางใจได้นอกจากระบายออกด้วยตัวเองเคยคิดว่าไม่อยากมีชีวิต แต่ก็มีความคิดขึ้นมาว่า แล้วพ่อกับแม่ละ นั้นทำให้เราเลือกที่จะมีชีวิตต่อ แต่พอได้ยินคำพูดเหล่านั้นเรื่อยๆซ้ำไปซ้ำมา เราก็มาคิดอีกที ถ้าเขาไม่มีเราเขาก็อยู่ได้ และถ้าเขาไม่มีเรา เราว่าชีวิตขิงเขามันจะดีกว่านี้

SHARE
Writer
Nattraporn
My Safe Zone
พื้นที่ระบายความในใจของตัวเอง ระบายในสิ่งที่ตัวเองไม่สมารถพูดออกมาเป็นคำพูดได้ ผ่านตัวอักษร

Comments