12th -- ว่าด้วยเรื่องของคนรอ
เราได้พบเจอคนคนนึงทินเดอร์ เราคิดว่าตัวเองชอบเค้ามากเลย ปกติเวลารักใครชอบใครก็ให้เค้าเต็ม100 พอเค้าหายไปเราก็ซึมเหมือนหมาเลยดิ นี้ขนาดยังไม่เจอหน้ากันยังเป็นขนาดนี้ ถ้าเจอหน้ากันคงพังพินาศกว่าเดิมแน่ๆ คิดสภาพตอนเจอกันไม่ออกเลยอะ มันจะกระอักกระอ่วนขนาดไหนวะ หรือจะยิ้มได้อย่างสบายใจ คิดว่าน่าจะเป็นอย่างแรกมากกว่า เค้าไม่เคยแคร์เรา ไม่เคยถามเราว่าเรารู้สึกยังไง กินอะไรมาหรือยัง คำถามพวกนี้เราไม่เคยได้จากเค้าเลย แต่จะให้รอแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ พี่บอกว่าเวลารักใครให้เริ่มจาก 1 อย่าเริ่มที่ 100 เพราะเราไม่รู้ว่าเค้าให้เราเท่าที่เราให้เค้าหรือเปล่า แต่ตัวเราไม่เคยทำได้เลย พอเสียใจ ก็เสียใจหนักมากๆเพราะเป็นเราเองที่รู้สึกมากไปแต่เขาไม่รู้สึกอะไรเลย เพราะงี้หละมั้งถึงได้เสียใจทุกรอบที่โดนเท คงเป็นเพราะเคยสูญเสียคนสำคัญไป ถึงได้พยายามทำทุกอย่างให้เต็มที่ตั้งแต่แรก เพราะกลัวว่าถ้าเสียเค้าไปอีก คงทำใจไม่ได้แล้ว แค่ครั้งนั้นก็หนักหนามากพอแล้ว พูดแล้วก็คิดถึง ไม่รู้ว่าเป็นยังไงบ้าง มาๆหายๆตลอดเลย แล้วคนรออย่างเราก็ทำได้แค่รอสินะ ทำอะไรไม่ได้แล้วนี่ ก็ชอบเค้าไปแล้วนี่ สาธุบุนให้เค้ารู้ตัวทีว่าเราชอบเค้าอยู่ อย่าคิดว่าเราชอบคนอื่นเลย ไม่รู้ว่าเค้าใจร้าย หรือเราเองที่ไม่มีความหมายกับเค้าเลย รอดูท่าทีเค้าแบบรักษาใจก่อนดีกว่า อย่าให้เค้าหมดทั้งใจ อย่าเลยเนอะ
SHARE
Writer
_Waldeinsamkeit
Part-time Writer, Photographer
ความเศร้าคือตะกอนที่กดเท่าไหร่ก็ไม่มีวันจม

Comments