เงียบพิลึก เหงาพิกล
ฝูงนกเรียงแถวออกบิน แม้จะห่างออกไปสักช่วงระยะหนึ่ง แต่การบินตัดฉากหลังฟ้าคราม ขับความโดดเด่นของเที่ยวบินให้เฉิดฉายออกมาโลดแล่นอย่างน่าจับตา ฟ้าสว่างราวกับทั้งวันจะสดใส 



แต่ในบ่ายวันเดียวกัน จู่ๆ เมฆฝนก็ลอยเคลื่อนครอบคลุมฟ้าแทบทั้งผืน ค่อยๆ เขมือบกลืนรอยยิ้มของดวงอาทิตย์เข้าไปจนหมดสิ้น 



วันทั้งวันเพียงหวังว่าจะมีโอกาส แต่ฉันไม่ได้เปี่ยมหวังถึงเพียงนั้น จวบจนหมดวัน ดวงอาทิตย์ไม่กลับมาอีก จะมีก็แต่ฟ้าดำมืดสนิทและดวงจันทร์ข้างแรม




ฉันไม่อาจปักใจอยู่กับอะไรสักอย่าง อะไรก็ตาม เกิดขึ้นและดับลง พบเจอและสูญหาย ฉันอยากจะร้องไห้แต่อีกเดี๋ยวก็จะอยากหัวเราะ อะไรบ้างหยุดนิ่งไม่ไหวติง อะไรบ้างมั่นคงไม่เปลี่ยนแปลง อะไรบ้าง



ที่แห่งนี้เงียบสงบเหลือเกิน บนอาคารสูงลิ่วเช่นนี้ ฉันไม่อาจมองเห็นใครอย่างชัดเจนนักหรอก หรือถ้าจะพูดให้ถูก ไม่มีใครให้ฉันมองเห็นเลยต่างหาก มีเพียงดวงไฟสีส้มสลัวเรียงรายกันเป็นแถวตอน ทิ้งระยะห่างเท่ากันทั้งหมด ให้ความรู้สึกผ่อนคลายน่ามอง เงียบสงบเหลือเกิน ก่อนที่ฉันจะจุดบุหรี่ขึ้นและสูบดื่มด่ำไปได้ครึ่งมวน ก่อนที่ฉันจะเปิดเพลงโปรดเศร้าจับใจ ก่อนที่ใบหน้าจะบิดเบี้ยวไปจากเดิมอย่างไม่อาจอธิบาย



หากจะร้องไห้ก็แค่ร้องออกมา หากจะยิ้มก็แค่ยิ้มออกมา แต่คาบกลางระหว่างสองสิ่ง ฉันจะอธิบายมันออกมาอย่างไร ควันบุหรี่ดำเนินแทรกตัวเข้ากับอากาศและมลายหายไปอย่างไม่อาจตามกลับ ที่แห่งนี้เงียบเหงาเหลือเกิน



เสียงเปียโนบรรเลงทีละตัวโน้ต ฉันไม่อาจอธิบาย ฉันไร้ความสามารถทางดนตรี ฉันหมายถึงถ้าจะให้พูดภาษาวิชาการรวมถึงการป่าวประกาศทฤษฎีจำเพาะของตัวบทเพลง ฉันทำไม่ได้ ฉันไม่ทราบชื่อเรียกและวิธีการร้องเล่น ไม่ทราบเทคนิคและศัพท์เฉพาะ



อย่างเดียวที่ฉันพอจะพูดออกมาได้ คงเป็นความรู้สึกของฉันที่มีต่อบทเพลง ก็มันเป็นของฉัน ไม่ขึ้นอยู่กับใครอื่น แค่กับฉัน เรื่องแบบนี้พูดง่ายกว่ากันเยอะ ฉันไม่รู้อะไรเลยจนถึงเมื่อครู่ ตอนนี้ฉันรู้แล้ว ฉันกำลังรับมือกับรูปแบบหนึ่งของความเจ็บปวด



ในทางชีววิทยาอาจกล่าวได้ว่า หัวใจของฉันมันเล็กคับแคบ ก็คงไม่ผิดนัก แต่ในบริบทเรื่องราวและความรู้สึกนับหมื่นแสนที่ฉันได้เผชิญจนถึงตอนนี้ ลึกลงไปข้างในหัวใจ มันโล่งกว้างและว่างเปล่าเหลือเกิน



อาจกล่าวเอาเองว่า ฉันไม่เหลือใคร ไม่มีใครเลย ไม่มีใครหน้าไหนปรากฏตัว มีแต่ภาพการเข้าแถวเรียงหนึ่งของเสาไฟเบื้องล่าง ช่วงเวลานี้ เงียบพิลึกและเหงาพิกล 

SHARE
Writer
Nathaniel
obliviate'
นาธาเนียลขอโตขึ้นผ่านตัวหนังสือนะ

Comments