วันครบรอบของชายผมหงอก
ผมรักภรรยาของผมมาก เธอมีเส้นผมสีขาวสลวย และมักจะสะท้อนแสงเข้าตาผมบ่อยเหลือเกิน ที่จริงแล้วเธอเคยมีเส้นผมสีดำขลับ และหนามาก แต่นั่นมันคือเมื่อสามสิบปีที่แล้ว ตอนนี้เส้นผมของเธอขาวมาก และเหลือน้อยเต็มที แต่ไม่เป็นไรหรอก เพราะผมไม่ได้รักเธอที่เส้นผม ผมรักเธอที่แว่นตาต่างหาก ที่จริงแล้วผมชอบสาวแว่นเอามาก ๆ เลย แต่ถ้าจะเป็นสาวแว่นคนอื่นผมก็ไม่สนใจหรอก เพราะแว่นตากรอบน้ำเงินนี้ ต้องประกอบไปด้วยรอยยิ้มของเธอเท่านั้น ผมรักเธอตั้งแต่ตอนที่เธอผมดำจนผมหงอกเลย

ช่วงนี้เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน ผมกับเธอนอนกันคนละที่ ผมกับเธอจะเจอกันแค่ปีละครั้งเท่านั้น ผมจะซื้อดอกกุหลาบช่อใหญ่ไปให้เธอ ถึงแม่ว่าเพื่อนผมจะบอกว่าดอกกุหลาบนั้นเชย แต่ผมไม่คิดอย่างนั้น ดอกกุหลาบนี้จะไปถึงเธอในวันนี้ สิบสี่กุมภาพันธ์ นั่นเป็นทั้งวันครบรอบ และยังเป็นวันวาเลนไทน์อีกด้วย ผมกำลังนั่งรถสองแถวอยู่ เป้าหมายคือท่าน้ำนนท์

ผมพบเธอครั้งแรกที่ตลาดท่าน้ำนนท์ เธอเป็นแม่ค้าขายผักอยู่ในตลาด ทุกครั้งที่ผมกลับจากทำงานในโรงพิมพ์ ผมจะเห็นเธอช่วยแม่ขายผักอยู่ตลอด

ผมมักจะแอบมองเธออยู่เป็นประจำ ทำยังไงได้ ก็เธอเป็นสาวแว่นนี่นา เธอเป็นคนพูดไม่เก่ง ชอบทำตัวเงอะงะ และซุ่มซ่าม

ตลอดเวลาที่เธอขายผัก เธอไม่เคยยิ้มและมีความสุขเลย เพราะเธอทั้งทำงานหนัก และก็ต้องเจอผู้คนที่ไม่อยากเจอ ครั้งหนึ่งตอนเธอกับแม่กำลังเก็บร้าน แม่เธอบอกว่า "เสร็จแล้ว ลูกกลับบ้านได้เลย ประเดี๋ยวแม่ไปเล่นไพ่กับเพื่อนแม่ก่อน และในวินาทีนั้น เธอก็ยิ้มออกมา นั่นเป็นครั้งแรกเลยที่ผมได้เห็นรอยยิ้มนั่น รอยยิ้มนั้นทำให้ผมอยู่เฉยไม่ได้จริง ๆ แม่ค้าสาวแว่นกรอบน้ำเงิน กับรอยยิ้มที่ทำให้โลกหยุดหมุน ผมต้องทำอะไรสักอย่าง

ผมเป็นคนที่ไม่กินผักเลย ไม่ว่าจะโตแค่ไหนก็ไม่ยอม แต่ช่วงนั้นผมกินผักเป็นว่าเล่น ผมเริ่มไปซื้อผักกะหล่ำจากร้านของเธอ เพราะผมรู้สึกว่าผักกะหล่ำกับผักกาดนั้นกินง่ายสุด วันไหนที่ได้ซื้อจากเธอผมจะดีใจมาก แต่วันไหนที่แม่เธอมาทำหน้าที่แทนผมจะเซ็งมาก ผมมักจะรอให้เธอเก็บร้าน และจะทำเป็นบังเอิญผ่านมาพอดี และก็จะชวนเธอคุยเล็ก ๆ น้อย ๆ เธอพูดไม่เก่งจริง ๆ แต่นั่นแหละที่ทำให้เธอน่ารัก

พอผ่านไปเป็นเดือน ผมกับเธอก็เริ่มสนิทมากขึ้น ผมเริ่มชวนเธอไปกินข้าว และผมก็จะแสร้งทำเป็นว่ากินผักเก่ง และค้นพบ ว่าเธอไม่ชอบกินผักเลย ใช่สิ ผมลืมคิดไป คนขายผักไม่จำเป็นต้องชอบกินผักก็ได้ เหมือนผมที่ทำงานโรงพิมพ์แต่ไม่ชอบอ่านหนังสือ

ผ่านปีใหม่ไปสักพัก ถึงวันวาเลนไทน์ครั้งแรกของผมกับเธอ ผมซื้อสติ๊กเกอร์รูปหัวใจ และติดไปที่หัวไหล่ของเธอ ติดจนเต็มหัวไหล่ มองไกล ๆ เหมือนใส่ชุดเกราะที่หัวไหล่เลย และผมก็ต้องพบกับความหวานจากขนมช็อกโกแลตที่เธอให้มา ความสัมพันธ์ของผมกับเธอเป็นไปอย่างช้ามาก แต่มีคุณภาพ และในวันวาเลนไทน์ของปีต่อมา ผมกับเธอก็คบกัน ......ที่จริงแล้วผมเลือกจะขอคบในวันวาเลนไทน์เพื่อที่ผมจะจำวันครบรอบได้ง่าย ๆ ยังไงล่ะ

ในวันนี้ผมเป็นแค่ตาแก่คนหนึ่งที่ยังคงไม่ลืมวันครบรอบ และใช้เงินเก็บของผมซื้อช่อดอกกุหลาบดอกใหญ่ ผมเคยบอกกับเธอว่า ดอกกุหลาบจะอลังการมากขึ้นเรื่อย ๆ ในทุกครั้งที่ฉลองวันครบรอบ นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมช่อดอกกุหลาบช่อนี้ถึงมีขนาดใหญ่จนถือมือเดียวไม่ไหว ผมอาจจะโง่มาก ๆ ที่สัญญาแบบนี้ ทุกวันนี้ผมทำอาชีพขายผักในวันที่เศรษฐกิจแย่มาก และผมก็ไม่ได้ทำงานที่โรงพิมพ์แล้ว เพราะเครื่องพิมพ์ดีดมันตายไปแล้ว แต่สัญญาคือสัญญา บอกว่าจะทำให้ก็จะทำ

เราค่อนข้างยึดมั่นในวันวาเลนไทน์มาก เพราะเรานับถือศาสนาคริสต์ทั้งคู่ นั่นเป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่เราเข้ากันขนาดนี้ อะไรก็ลงตัวไปหมด การมีเธอในชีวิตทำให้ชีวิตของผมมีค่าและมีความสุขเหลือเกิน ผมรักเธอตั้งแต่เธอผมดำจนเธอผมหงอกเลย

รถเริ่มเข้าใกล้ที่หมายทุกที ผมตื่นเต้นที่จะได้เจอเธออย่างกับเดทแรก อยากลงจากรถสองแถวไว ๆ เพราะดอกกุหลาบช่อใหญ่มาก คนมองจนผมอายไปหมดแล้ว

ระหว่างที่รถเคลื่อนที่ไปข้างหน้า ความทรงจำผมวิ่งถอยหลัง คิดถึงจังเลย การอยู่ไกลกันนี่มันน่าคิดถึงจริง ๆ ผมทบทวนความทรงจำในหัว ผมยิ้มออกมา จะได้เจอแล้วอีกนิดเดียว

รถจอดที่ท่าน้ำนนท์ ผมเสียเงินเจ็ดบาทให้กับคนขับรถ แบกช่อดอกไม้เดินไปเรื่อย ๆ เด็กนักเรียน พ่อค้าแม่ค้า วัยรุ่นวัยทำงาน ร้านดอกไม้ ทุกคนมักจะมีธุระกับท่าน้ำนนท์เสมอ ผมเดินไปเรื่อย ๆ ห่างจากท่าน้ำนนท์ นั่งสามล้อไปลงที่บ้านภรรยาของผม ผมเดินมาจนถึงตำแหน่งที่ภรรยาของผมอยู่ "เจอกันสักที จิ๊บ" ผมพูดออกไป

ของขวัญชิ้นใหญ่นี้น่าจะถูกใจเธอเป็นแน่ ผมเดินไปที่หน้าหลุมศพของเธอ "เป็นยังไง บอกแล้วว่ามันจะอลังการขึ้นเรื่อย ๆ " หลังจากนั้นผมก็วางดอกกุหลาบช่อใหญ่ไว้ที่หน้าหลุมศพของเธอ ไม่รู้ว่าเธอจะชอบหรือเปล่า แต่ผมว่าเธอน่าจะชอบนะ เพราะถึงเธอจะไม่ชอบกินผัก แต่เธอก็ชอบดอกไม้มากทีเดียว ผมเล่าเรื่องราวมากมายในปีที่ผ่านมาให้เธอฟัง น่าเสียดายที่ผมรับฟังเธอไม่ได้แล้ว ผมถึงบอกว่าการอยู่ไกลกันมันชวนให้คิดถึงจริง ๆ ตอนนี้เธอคงอยู่ไกลมาก ๆ เพื่อนผมบอกผมว่า เธอจะอยู่ในใจของผมเสมอ แต่ผมไม่ได้อยากให้อยู่ในใจ แต่อยากให้อยู่ข้าง ๆ ตอนนี้ แต่ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหนผมก็รักเธอ

"พี่รักจิ๊บมาตั้งแต่ จิ๊บผมดำ ผมหงอก จนจิ๊บไม่อยู่แล้วพี่ก็รัก สุขสันต์วันครบรอบ และสุขสันต์วันวาเลนไทน์ครับ"
SHARE

Comments