รสหวานรึเปล่า?
วันนี้เหล้ารสหวานรึเปล่า? ถ้าใช่ แสดงว่าเจอเรื่องถึงใจมา - Pak Sang Yeol, Itaewon Classคำพูดจากซีรีย์ที่ชอบผุดเข้ามาในหัว หลังเครื่องดื่มสีอำพัน ให้ความรู้สึกร้อนวาบไหลลงคอ
 

ช่วงชีวิตที่ผ่านมาในปีนี้ เริ่มต้นด้วย รถล้ม 2 ครั้ง แมงเข้าตาแล้วฉี่ใส่เมื่อสองอาทิตย์ก่อน (ใส่หมวกกันน๊อคแน่นหนา ปิดกระจกอย่างดี เพราะขับบิ๊กไบค์) หมดค่ายาไป 2 พันกว่า ความรักหวังว่าจะได้เริ่มใหม่ โดนเท ที่ทำงานมีปัญหาตามระบบอย่างที่คาด ทุกเรื่องราวเรียบเรียงร้อยต่อกันตลอดสองเดือนกว่าๆ นับว่าไม่เลว 

ทุกอย่างเหมือนหนักไปหมด อึดอัด และเหมือนถูกดูดพลังงานจากภายใน
เหมือนหงุดหงิดตลอดเวลา ก่นด่าว่าเหนื่อยทุกสองนาที ถอนหายใจนับไม่ถ้วน ทุกอย่างแสดงออกมาทางสีหน้าอย่างชัดเจน หลายๆ ครั้ง ที่พูด มันกลับไม่ช่วยให้ทุเลาลงเลย 

ช่วงเวลาสองวันที่แสนเชื่องช้า กลับไหลผ่านไปอย่างรวดเร็ว สรุปมันเป็นอย่างไหนกันแน่? นั่งทบทวนตัวเองจนเวลาล่วงเลยไปกระทั่งขี่มอเตอร์ไซค์กลับบ้าน คำถามและความคิดบางอย่างค่อยๆ สว่างขึ้นมา 

เรากำลังทำอะไรอยู่? เราต้องการอะไร? เราจะเอาชนะใคร? เราจะพิสูจน์อะไร? และทั้งหมดนี้ เราทำมันเพื่ออะไร? 
สองข้างทางระหว่างกลับค่อยๆ มืดลง เสียงเคลื่อนยนต์ดังแล่นแข่งกันกลับบ้าน อากาศเย็นลงพอๆ กับอารมณ์ 
หนักก็วางดิ แบกไว้ทำไม? ปล่อยลงแล้วมันเบาลงมั้ยล่ะ? 
รอยยิ้มค่อยๆ เผยออกมาภายใต้หมวกกันน๊อคอันแน่นหนา ความเบาค่อยๆ แผ่ซ่านออกมาจากข้างใน พอช่วยได้บรรเทาความอ่อนล้าได้บ้าง 

เหล้าเพียวแช่เย็นเจี๊ยบกับบรรยากาศเงียบๆ บนเก้าอี้นอน เสียงระฆังโรงเรียนคาธอลิกดังก้องไกลๆ คงพอทำให้หัวใจได้ชาร์จไฟขึ้นบ้าง

วันศุกร์แล้ว ขอให้มีความสุข 

:) 


SHARE
Written in this book
บทความสั้น
Writer
lullably
writer
Reader/Narrator เพจ มองฟ้า

Comments