เมื่อรักเราถึงคราวล่มสลาย



 เราใช้เวลาในการตกหลุมรักเพียงชั่วครู่
 แต่กลับใช้เวลาเกือบทั้งชีวิตในการลืมเลือน



— หากผู้คนเปรียบรักเป็นดั่งสิ่งวิเศษ 
    ที่แสนมหัศจรรย์และยิ่งใหญ่


ถ้าอย่างนั้นฉันคงเป็นเพียงมนุษย์คนเดียวบนโลกที่เปรียบรักเป็นดั่งคันสรและลูกธนู
ดุจในสงครามและในสมรภูมิรบ
ที่คับคล้ายจะมีเพียงแต่ผู้แข็งแกร่งเท่านั้น
จึงจะอยู่รอด
.

.
ส่วนผู้อ่อนแอจะได้รับบทลงโทษคือ
คันสรของลูกธนูที่จะคอยทิ่มแทง
ไปยังหัวใจของผู้แพ้ในสงครามรักครั้งนี้


; เฉกเช่นเดียวกันกับฉัน



ทั้งหยดน้ำตาที่ไหลรินราวสายโลหิต
ทั้งหัวใจรักที่ชอกช้ำจนเกินเยียวยา
หรือจนแม้กระทั่งจิตวิญญานของชีวิต
ที่คล้ายจะถูกดึงออกไปจากร่างกาย
และวิญญานที่มันกำลังแหลกสลาย
กลายเป็นปุ๋ยผงและกลายเป็นเท้าธุลีดิน
ที่กำลังมอดไหม้ในอีกไม่ช้า


มันก็คงจะเป็นเช่นนี้กระมัง

—พอถึงคราวมีรักน้ำต้มผักก็ว่าหวาน
   หากแต่พอถึงคราวไร้รัก...
   น้ำต้มผักกลับกลายเป็นขมไปเสียได้



จนท้ายที่สุดแล้วความรัก
ที่เคยคิดว่าจะมีกันตลอดไป
กลับมลายสูญและหลงเหลือเพียงแค่เรื่องเล่า
ในความทรงจำ ณ กาลครั้งหนึ่งก็เท่านั้นเอง



บทสรุปสุุุุุุุุดท้าย
ในหน้าไดอารี่ของชีวิตที่ได้เรียนรู้คือ




      คนบางคนมีไว้เพียงแค่ให้ตกหลุมรัก
แต่ไม่ได้มีไว้เป็นคนรักสำหรับเธอเสมอไป..






SHARE
Writer
JCK
หวังว่าเราจะได้พบกันอีกครั้ง
ตัวแทนของฉันคือดอกทานตะวัน :—)

Comments