จากผม ถึงผู้ครองสวนดอกไม้ทั้งโลก,




   ทุ่งดอกไม้กว้างไกลสุดลูกหูลูกตาแห่งหนึ่งที่ไม่เป็นที่รู้จักมากนักในย่านชนบท ปรากฎร่างเด็กสาวสองคนท่ามกลางหมู่ดอกไม้ต่างพันธุ์

   “พี่ว่าความรักเหมือนดอกไม้ไหมคะ”

   เด็กหญิงผมยาวประบ่าโอบกอดดอกทิวลิปหลากสีไว้ในอ้อมอก ดูท่าสีขาวจะมีมากกว่าสีอื่นเพราะเป็นสีที่เจ้าตัวโปรดปราน เอ่ยปากถามไม่ดังมากนัก แต่ชัดเจนพอที่จะทำให้ผู้มีหน้าที่ตอบรู้ตัว

   “ดอกไม้แต่ละดอกมีความหมายไม่เหมือนกันหรอกนะ จริงๆแล้วมันอาจจะไม่มีความหมายเลยก็ได้ แต่มนุษย์น่ะช่างเปรียบเปรย ช่างสรรหา”

   กล่าวจบเธอก็เงียบลงไปในขณะที่ลมเย็นๆเริ่มพัดโชยมาเป็นระยะ เด็กสาวคนถามไม่ได้พูดอะไรต่อ แต่ยังคงมองอีกคนด้วยสายตาที่ไม่สามารถคาดเดาความรู้สึกใดใดได้

   “แต่ว่าพี่เองก็เป็นมนุษย์คนนึงนี่เนอะ ถ้าให้พี่ตอบก็คงเปรียบความรักเป็นดอกไม้เช่นกัน”

   “แปลว่าพี่เองก็ช่างเปรียบเปรยเหมือนมนุษย์ทั่วไปหรือเปล่า”

   “คงงั้น”

   บทสทนาเงียบสงัดลง คนเด็กกว่าก้มลงวางหมู่มวลดอกไม้ลงในตะกร้าสานสีน้ำตาลอ่อนที่ถูกปูรองฐานไว้ด้วยผ้าสีขาวสะอาดตา

   “แล้วทำไมพี่ถึงเห็นความรักเป็นดอกไม้เหรอคะ”

   เด็กน้อยยังคงมีความสงสัยอยู่เต็มอก หยิบเอาตะกร้าสานขึ้นมาถือกุมไว้ด้านหน้า เหม่อมองทอดสายตาไปสุดปลายเส้นขอบของทุ่งกว้างตัดกับท้องฟ้าผืนส้มอ่อน

   “พี่ไม่ได้รู้ความหมายของดอกไม้ทุกดอกหรอก
แต่มันก็สวยงามไปเสียหมดใช่ไหมล่ะ”

   ทิวลิปน้อยตั้งใจฟังพลางคิดทวนไปตามคนพี่พูด พยักหน้าตามอย่างช่วยไม่ได้

   “เพราะงั้นภาพลักษณ์ของมันน่ะสวยงามเสมอ ไม่ว่าความหมายที่แท้จริงของมันจะเป็นยังไง มันก็ยังงดงามเพื่อดึงดูดผู้คน เพราะแบบนั้นมนุษย์ถึงโหยหาความรักล่ะมั้ง”

   เธอหันไปมองคนเด็กกว่าข้างกาย วางดอกทานตะวันลงบนหมู่ดอกทิวลิปของอีกคนลงในตะกร้าสานใบเดียวกัน

   “อย่างดอกทิวลิปของเธอ มันมีความหมายว่าซื่อสัตย์และพร้อมจะมอบรักให้อย่างหมดหัวใจ”

   เด็กน้อยก้มลงมองตะกร้า ดอกทิวลิปของเจ้าตัวที่ดูดีมากขึ้นไปอีกเมื่อเคียงข้างกับดอกทานตะวัน พลางในใจคิดล่องลอยสู่จินตนาการของอีกคน

   “ถ้าแบบนั้น.. เราชอบดอกทิวลิปมากกว่าเดิมอีก”

   หญิงสาวหัวเราะน้อยๆ ลูบกลุ่มผมนุ่มก่อนจะว่าต่อ

   “แต่ดอกทานตะวันของพี่ มันหมายถึงความมั่นคง และเชื่อมั่นต่อความรัก ดูแข็งแกร่งเป็นบ้าเลย”

   คนตัวเล็กยิ้มก่อนจะหยิบดอกทิวลิปสีขาวดอกหนึ่งขึ้นมา เขยิบห่างคนสูงกว่าออกมาด้วยก้าวเล็กๆ ยื่นดอกไม้ที่ไร้มลทิน ไม่มีรอยเปรอะเปื้อนแก่เธออย่างบริสุทธิ์ใจ

   “เราให้พี่ เพราะเราก็คงเปรียบความรักเป็นดอกไม้เหมือนกันกับพี่นั่นแหละ”

   คนโตกว่ารับมาจากผู้ไร้เดียงสา มือยังคงทำหน้าที่ไม่มีบกพร่อง

   “เธอก็คงมองความรักสวยงามใช่ไหม”

   “เรามองว่ามันสวยงามมาเสมอเลย บางที..
พี่อาจจะเป็นอีกหนึ่งสิ่งที่ทำให้ความรักบนโลกนี้มันสวยงามกว่าเดิมก็ได้”

   รอยยิ้มหวานในยามอาทิตย์ตกถูกวาดขึ้นโดยเจ้าทิวลิปน้อย ความคิดของคนเด็กกว่าที่เอ่ยออกมาทำเอาอีกคนหลุดไปในห้วงภวัง

   แต่พี่น่ะเปรียบว่าเธอเหมือนความรักมากกว่าดอกไม้เสียอีก ควรจะดูแลและทะนุถนอมอย่างเบาบาง อยากโอบกอดทุกความไร้เดียงสานั้นไว้ด้วยรักอย่างหมดดวงใจ

   “ขอบคุณสำหรับทิวลิป ดอกทานตะวันของพี่ก็ให้เธอเหมือนกันค่ะ”

   วาดรอยยิ้มจริงใจออกมา

   “เหมือนสารภาพรักเลยเนอะ”

   คนตัวเล็กก้มมองทานตะวันสีสดในตะกร้าอีกครั้งและอีกครั้ง

   จริงอย่างที่พี่บอกไม่มีผิดเลย แม้ว่าจะรู้ความหมายของดอกไม้แล้วหรือไม่ก็ตาม มันก็ยังคงสวยงามไม่มีเปลี่ยน ตราบใดที่เราตกหลุมรักมัน มันจะยังคงงดงามเสมอ งดงามแม้มันอาจจะไม่มีความหมาย หรืออาจจะมีความหมายที่ถูกแต่งตั้งโดยมนุษย์คนไหนสักคนบนโลก

   แต่สำหรับเราแล้ว พี่เป็นทิวลิปที่แสนดี

   “เหม่ออะไรคะตัวเล็ก ใจลอยไปไหนกัน”

   มือใหญ่โบกสะบัดไปมาด้านหน้าของทิวลิปจิ๋ว หันกลับมามองอีกครั้งก็พบว่าเจ้าดอกทานตะวันกำลังนั่งยองลงกับพื้น

   “เปล่าค่ะ แค่คิดอะไรเรื่อยเปื่อย”

   “มีอะไรอยากจะถามอีกไหม พี่ว่าเราคงสงสัยอีกหลายเรื่องเลย”

   “อืม.. งั้น ตอนนี้ความรักยังสวยงามกับพี่อยู่ไหมคะ”

   “เสมอ เสมอมา และคงจะตลอดไป”

   ตอบด้วยสายตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกที่แท้จริง แม้คนพี่จะยังมองดอกทิวลิปอยู่ แต่เหมือนนัยตานั้นระยิบระยับทุกครั้งที่ตอบ

   “เช่นกันค่ะ”


   คนพี่เงยหน้ามองดอกทิวลิปตัวเล็กอีกครั้ง

   นัยตาที่เต็มไปด้วยความระยิบระยับจากดวงดาวทั้งจักรวาลกำลังก้มมองดอกทานตะวันในตะกร้าสานใบโปรด

ยินดีจริงๆที่ได้เห็นดอกทิวลิปเติบโตเป็นที่รัก



   หากแต่ใครจะรู้ กี่พันล้านสิ่งที่มนุษย์ต่างเปรียบเปรยเป็นความรัก หนึ่งเดียวที่ผมอยากจะเทียบเป็นความรักคือใครสักคนผู้เป็นเจ้าของดวงตาสุกสว่าง

   เจ้าของดวงดาวทั้งจักรวาลยามสบตา
   เจ้าของดอกไม้ทั้งสวนยามวาดยิ้ม

หรือกระทั่งเจ้าของโลกทั้งใบของผู้ตกหลุมรัก

ขออนุญาตเปรยเธอเป็นนิยามรักด้วยความภัักดี
แด่เด็กหญิงผู้เป็นเจ้าของทั้งจักรวาลของผม

เด็กหญิงผู้ครอบครองสวนดอกไม้ไว้ด้วยรอยยิ้ม
ยินดีที่ได้รักมาเสมอ,




เทียนลี
เขียน
(120221)





SHARE
Writer
tianlee
arcticboy
กาลครั้งหนึ่งในเมืองร้าง และผู้ถูกนิยามเป็นรัก ig , @tianleeboy / tw , @tianleecigs

Comments

sary
11 days ago
ชอบอ่านมากๆเลยค่ะ
Reply
tianlee
10 days ago
ดีใจที่ชอบนะครับ
Hydrangeana
10 days ago
Made my day mak2 🌷💖
Reply
tianlee
10 days ago
ขอบคุณนะครับ
yulanxmie
10 days ago
คุณเทียนลีเขียนได้ดีมากๆตลอดเลยㅠㅠ
Reply
tianlee
10 days ago
ดีใจที่ชอบนะครับ
mrryblume
10 days ago
เราชอบดอกทิวลิปมากเลยค่ะ พออ่านแล้วยิ่งชอบมากกว่าเดิมอีก ขอบคุณนะคะ 🌷
Reply
tianlee
10 days ago
ยินดีมากเลยครับ
yourmysunflower
8 days ago
Super cutie 🥺
Reply
tianlee
6 days ago
ขอบคุณนะครับ