โอบกอดตัวเธอเอาไว้ในวันที่สายฝนโปรยปราย


ฉันยัังคงเชื่อว่า
คนเราแม้จะต้องเจอกับเรื่องที่ดูห่วยแตก
มามากสักแค่ไหนก็ตาม
แต่ว่าความห่วยแตกนั้นจะกลับกลายมาเป็นภูมิคุ้มกันและเป็นวัคซีนที่จะช่วยทำให้เธอแข็งแกร่งขึ้นในภายภาคหน้า

หากเธอกำลังคิดว่าเธอเป็นคนโชคร้ายที่สุดในโลกใบนี้แล้วล่ะก็ อยากให้เธอได้ฟังเรื่องราวนับจากนี้ที่ฉันจะเล่าให้เธอฟัง
.
.
เมื่อก่อนฉันเคยรู้จักผู้หญิงตัวเล็กๆคนหนึ่ง
เธอดูสดใสและร่าเริงราวกับพระอาทิตย์ในยามเช้า
เธองดงามและบริสุทธิ์ราวกับน้ำค้าง
บนยอดหญ้าสีเขียวขจี

แต่ทว่าเมื่อเวลาผ่านไปนานวันเข้า
เด็กผู้หญิงคนนั้นที่ฉันเคยรู้จัก
กลับเหือดหายเข้าไปอยู่ในโลกที่เต็มไปด้วย
ความเจ็บปวดและความเศร้าโศก

เธอถามฉันว่า
ความสุขและความสดใสของเธอมันหายไปไหนหมด เธองอแงแล้วร้องไห้คร่ำครวญลงกับพื้นด้วยความบ้าคลั่งที่ดูไปแล้วราวกับคนเสียสติ

ฉันเลยถามเธอว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับเธอ
เธอเงยหน้าขึ้นมองมาที่ฉันพร้อมกับน้ำตาที่ยังคงไหลรินออกจากดวงตาอย่างไม่ขาดสาย

เธอสาธยายและพรรณาถึงสิ่งที่เธอต้องพบเจอในทุกๆวันว่า

ตั้งแต่เธอเติบโตขึ้นมา
เธอมักจะได้ยินเสียงโหวกเหวกโวยวายของคนที่เธอรักพร้อมกับการเขวี้ยงปาข้าวของทุกสารพัดสิ่งลอยไปมาอยู่หน้าเธอ

บ้างก็เป็นขวดน้ำ บ้างก็เป็นแก้วพลาสติก 
บ้างก็เป็นจานชาม หรือจนเลวร้ายที่สุดคือ
ของมีคมทีี่ดูอันตรายสำหรับเธอ


,  ฉันเลยถามเธอว่าทำไมถึงไม่วิ่งหนีไป

เธอส่ายหน้าแล้วตอบฉันกลับมาด้วยแววตาเศร้าสร้อยปนน้ำเสี้ยงสะอื้นไห้เบาๆว่า

... บ้านเธออยู่ที่นี้
คนที่เธอรักก็อยู่ในที่แห่งนี้
เธอไม่อาจวิ่งหนีจากไปในที่แห่งใดได้
เธอไม่อาจละทิ้งซึ่งคนที่เธอรักอย่างสุดหัวใจลงได้

... แม้ว่าจะต้องเจอกับเรื่องที่ดูโหดร้ายอย่างนั้นเหรอ ฉันถามเธอด้วยความฉงนปนสงสัยเสียเต็มประดา

เธอไม่รอช้ารีบพยักหน้าแทนคำตอบโดยไว

ซึ่งคำตอบที่เธอให้ฉันมา
มันยิ่งทำให้ฉันอยากคาดคั้นเธอด้วยความสงสัยและด้วยความไม่เข้าใจอย่างถึงที่สุด

เธอก็เป็นเพียงแค่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆคนหนึ่่ง
ที่บอบบางราวกับกระดาษ
จนบางครั้งก็แทบจะบุบสลายและปลิดปลิวไปตามแรงลมได้ทุุุุุกเมื่่อ

ฉันจึงถามเธอว่าเพราะอะไรเธอถึงต้องกักขังตัวเองให้จมอยู่ในห้วงความเจ็บปวดนั้น
ทั้งๆที่เธอล้้วนมีทางเลือกที่รอเธออยู่ตั้งมากมาย


เธอยิ้มขึ้นเล็กน้อย , แม้ว่าในแววตาของเธอจะเต็มไปด้วยคราบน้ำตาที่ยังคงเปอะเปื้อนอยู่เต็มใบหน้าเล็กๆนั่นของเธอก็ตาม

เธอบอกว่าเธอไม่อาจหลีกหนีต่อสิ่งที่เป็นอยู่นี้ได้
แม้จะมีเส้นทางมากมายรอให้เธอเลือกเดิน แต่หากวันข้างหน้าเส้นทางที่ดูสดใสนั้นไร้ซึ่งคนที่เธอรักแล้ว มันจะไปมีค่าอะไรกันล่ะ

เธอยอมกินน้ำตาแทนข้าว
เสีีีียยังดีกว่าไม่มีคนที่เธอรัก
อยู่ในห้วงชีวิตของเธอ


หลังจากที่ฉันรับฟังทุกถ้อยคำและทุกประโยคของเธอจนจบ ฉันยิ้มให้เธอด้วยความนับถือและด้วยความซาบซึ้ง

สิ่งที่หายากยิ่งกว่าขุมสมบัติมีค่า
คือความรักที่แสนมั่นคงดุจหินผาที่ไม่มีวันสั่นคลอนไปตามกระแสน้ำหรือตามลมมรสุมที่ได้พัดผ่านมา


,  สิ่งวิเศษใดบนโลกใบนี้ก็คงไม่อาจเทียบเท่า
ความรักที่บริสุทธิ์และมั่นคง




เธอเล่าให้ฉันฟังต่อว่า
บางวันคนที่เธอรักขาดสติ โดยถูกความเมามายเข้าครอบงำจนสติพร่าเลือน
เธอบอกว่าช่วงเวลานั้นเธอกลัวอย่างจับใจ
แต่ว่าเธอก็รู้ดีว่าคนที่เธอรักจะไม่มีวันทำร้ายเธอด้วยประการทั้งปวง

เธอคิิดในใจว่าอย่างน้อยก็ยังมีสิ่งดีๆให้เธอได้พบเจออยู่บ้าง

เธอยังบอกฉันอีกว่าในบางครั้งที่เธอต้องกินข้าววัดประทังชีวิต เพราะว่าเธอไม่มีเงิน
เธอยังคงจดจำได้ดีว่าเธอร้้องไห้แล้วเรียกชื่อคนที่เธอรักอย่างสุดหัวใจ

แม่อยู่ไหน..


ครั้งแล้วครั้งเหล่าที่เธอเรียกหาเพียงแต่ชื่อของคนที่เธอรักซ้ำๆ จนเธอแทบจะไม่มีแรงตะโกนอีกต่อไปแล้ว เสียงแหบแห้งปนเสียงสะอื้นไห้นั่นเธอยัังคงจดจำมัันได้ดีีีีอยู่เสมอมา

หรืออีกหลายครั้งที่เธอร้องไห้แล้ววิ่งไปหลบซ่อนตัวโดยอาศัยความมืดช่วยบดบังร่างกายจากเรื่องที่ดูเลวร้ายที่เธอกำลังเผชิญ 

เสียงของแมลงที่ยังคงดังก้องกังวานอยู่รอบๆตัว ทุกความเงียบงันกับเสียงเต้นของหัวใจที่ดังไม่เป็นจังหวะด้วยความหวาดกลัว
แม้แต่เสียงหายใจเธอก็เกือบลืมไปแล้วว่าเคยมี

เธอบอกฉันว่าในห้วงเวลานั้น
เธอคิดในใจทุกเสี้ยววินาทีว่า
เธออยากจะเติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่เร็วๆ
เธออยากจะแข็งแกร่งขึ้นด้วยประการทั้งปวง 
เพืื่อที่จะปกป้องคนที่เธอรักอย่างสุดหัวใจได้

และเธอก็อยากจะหนีไปที่ไหนก็ได้บนโลกใบนี้
ที่ไหนก็ได้ที่ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยจากอันตรายทั้งสิ้นทั้งปวง

แต่เธอก็รู้ดีว่าไม่มีที่ไหนที่ต้อนรับเธอ
หากเธอไม่สามารถเอาชนะต่อสิ่งที่อยู่ตรงหน้าได้
หากวันนั้นเธอไม่เข้มแข็งและยืนหยัดที่จะลุกขึ้นมาต่อสู้ด้วยความกล้าหาญ

ในวันนี้เด็กผู้หญิงคนนั้นก็คงไม่อาจมีชีวิตเติบโตขึ้นมาเป็นฉันได้ในทุกวันนี้..





แด่ความทรงจำในห้วงสุดท้ายที่กำลังลืมเลือนไปจากหัวใจและความทรงจำของฉันตลอดกาล

... ลาก่อนเด็กผู้หญิงคนนั้นในอดีตที่ทั้งน่าจดจำและไม่น่าจดจำ..































ปล. หากเธออ่านมาจนถึงตอนนี้แล้ว อยากบอกเธอว่าสิิ่งที่เธอกำลังเผชิญอยูู่ในขณะนีี้ อยากให้เธอคิดซะว่ามันก็แค่เรืื่องห่่่วยแตกเรื่องหนึ่งที่จะทำให้เธอแข็็็็็็งแกร่งขึ้นในวัันข้างหน้้า
... ขอเพียงแค่เธอกล้าหาญและมีความเชื่อมั่น






SHARE
Writer
JCK
หวังว่าเราจะได้พบกันอีกครั้ง
ตัวแทนของฉันคือดอกทานตะวัน :—)

Comments

bbellloboo
1 month ago
😞😓😊
Reply