The last

"ช่วงเปลี่ยนผ่าน" คงเหมาะสมในการเรียกช่วงชีวิตตอนนี้ที่สุดแล้ว


ปี6 เหมือนตัวหนักเป็นตัน
วนคลินิกครบแล้ว ใจหายแบบประหลาดยอมรับว่า ตัวเองเป็นหมอที่ไม่เก่งเอาซะเลย
แต่ไม่เป็นไร วันนึงก็จะเก่งขึ้น แกร่งขึ้น ตามประสบการณ์แหละ

เพิ่งสัมภาษณ์งานที่แรกเป็นภาษาอังกฤษ 
คิดว่าทำได้ดีเลยทีเดียว แม้แต่คนที่สัมภาษณ์ยังบอกว่าชัดเจนและมีความเป็นตัวเองสูงมาก ชัดเจนว่าเป็นคนที่ชอบสัตว์ป่า แต่ดันไปสมัครงานมูลนิธิสัตว์จรจัดบนเกาะที่ก่อตั้งโดยชาวต่างชาติ ก็โดนปฏิเสธไปตามระเบียบ แต่ก็เป็นอีเมลล์ตอบกลับที่น่ารักจนโกรธไม่ลง  ด้วยเหตุผล "เพราะเขาไม่เห็นว่าคนที่อยากทำงานด้านสัตว์ป่าขนาดนี้จะอยู่กับเขาได้นาน อยากให้ไปตามฝันก่อน ถ้าวันนึงอยากจะกลับมาใหม่ เขาก็ยินดีที่จะรับ" 

จริงๆชอบทัศนคติของคนต่างชาติมากกว่าคนไทย แอบเสียใจเบาๆ เพราะวาดฝันตัวเองไปอยู่เกาะลันตา เรียนดำน้ำ วาดรูป อ่านหนังสือชิลๆในวันพักผ่อน ก็อยากจะเป็นหมอของหมาจรจัด 
แม้ใจจริงๆ จะอยากไปเลี้ยงช้างใจจะขาด

เพราะชอบอะไรเกินตัว ชอบอะไรที่มันดูยากเย็นตลอดเลย แล้วก็ไม่เคยโกหกตัวเองได้ ใจอยากจะโกหกว่าชอบอีกอย่างอยู่หรอก แต่ก็ฝืนใจชะมัด

อยากจะเป็นตัวเองต่ออีกหน่อย ก่อนจะเจอโลกความจริง










SHARE
Written in this book
Secret corner
Writer
N78
Ailurophile -​ INFP
Everything's​ uglier​ up​ close.

Comments