วงกล -
ดวงอาทิตย์สาดแสงส่องสว่างลอดช่องว่างระหว่างผ้าม่านสองผืนอย่างที่ทำเป็นประจำทุกเช้า



ประกายแสงมักไม่เลือกพื้นที่ แต่ด้วยเหตุผลบางประการอย่างบอกไม่ถูกนัก การสาดสะท้อนมาส่องทับบนเปลือกตาของฉัน ไม่ว่าจะอยู่ในสถานที่แบบไหน ดูเหมือนจะเป็นกิจวัตร ฉันไม่ชอบนัก ไม่ชอบเสียงนาฬิกาปลุกดื้อด้าน ไม่ชอบสัญญาณเรียกของเช้าวันใหม่ ไม่ต้องการและไม่เคยร้องขอ แต่ปฏิเสธไม่ได้ ชีวิตดำเนินไป ซ้ำแล้วซ้ำเล่า



เหมือนทุกอย่างหมุนวนเป็นวงกลม เกิดขึ้นและจบลง ขณะเดียวกันการจบลงที่ว่าก็หมายถึงการกลับมาวนใหม่ กลับมายังจุดเดิม จุดแรกและจุดสุดท้ายเป็นจุดเดียวกัน จบลงหมายถึงเริ่มใหม่ เริ่มใหม่หมายถึงจบลง



ฉันกำมืออย่างเบาสบาย ชูนิ้วชี้ขึ้นโดยไม่รู้สึกถึงการเกร็งของกล้ามเนื้อ เพียงนิ้วเดียวเท่านั้น ฉันจะใช้มันวาดชีวิตของฉันบนอากาศอาบแสงอาทิตย์แรกของวัน



เริ่มตั้งหลักจากด้านขวา ลากเป็นเส้นโค้งไปด้านซ้ายล่าง ย้อนกลับขึ้นมาในขณะเดียวกันกับที่ขยับไปด้านซ้ายต่ออีกหน่อย ปล่อยมันไหลกลับไปยังจุดที่มันควรจะไป กลับสู่ด้านบน ขยับต่อไปอีกนิดและปล่อยมือร่วงหล่นไปกับแรงโน้มถ่วง กลับสู่ด้านขวา เป็นอันเสร็จ เส้นชีวิตล่องหนประกบเป็นวงเรียบร้อย และเรียบร้อยต่อไปอีกวง อีกสองวง และห้าวงในที่สุด 



ชีวิตเป็นแบบนั้นและดำเนินไปไม่จบสิ้น นั่นเป็นความจริงเพียงส่วนเดียว 


ภาพในหัวขาวโพลน ตาของฉันยังมองเห็นได้ดี แต่ไม่มีอะไรชัดเจนสักนิด ไม่มีจุดรวมสายตาอยู่ตรงไหนในระยะการมอง ฉันวาดวงต่อๆ ไปด้วยความคุ้นชินของกล้ามเนื้อ วงกลมจบลงเป็นวงที่สิบสาม แต่วงต่อไปจะไม่เกิดขึ้น ภาพกลับมาชัดดังเดิม ฉันมองเห็นสิ่งที่ควรจะเห็น แสงอาทิตย์แรกแห่งเช้าวันใหม่ ภาพในหัวสาดฉายตัวฉันกำลังสวมกางเกงสแล็คสีเบจทรงกระบอกขากว้างตัวใหม่และขยับร่างได้อย่างไร้เงื่อนไขใดเหนี่ยวรั้ง รูปวาดอาจเกิดขึ้นแต่จะไม่เป็นวงกลม ฉันจะไม่วาดมันอีกต่อไป



เธอจะรู้ได้อย่างไร, ในวังวนแห่งความซ้ำซากและชินชา เธอได้รับและสูญเสียทุกอย่างโดยที่วันนี้เธอไม่ได้รู้สึกแปลกใจอีกต่อไป



เธอจะรู้ได้อย่างไรว่าเมื่อไหร่มันจะจบลง เธอจะรู้ได้อย่างไรว่าเช้าวันไหนที่เธอจะทำวงกลมขาดสะบั้น หรือแม้ในความฝันระหว่างค่ำคืน วงกลมของเธอผิดรูปและบิดขาดที่นั่นหรือเปล่า วงกลมถูกวาดไปไม่ถึงตอนเช้าด้วยซ้ำ อาจมีความเป็นไปได้ในแขนงนั้นอยู่ 


เธอจะรู้ได้อย่างไร ว่าเช้าวันนี้ยังคงเป็นเช้าวันเดิม กาแฟแก้วเดิมของเธอจะยังเป็นกาแฟแก้วโปรด เธอจะยังตาค้างและใจเต้นแรง



ฉันไม่มั่นใจนัก ฉันตอบคำถามเหล่านั้นไม่ได้ หนึ่งสิ่งที่ฉันรู้ ก็คือฉันไม่รู้อะไรเลย 


ฉันเองก็มีวงกลม แล้ววันหนึ่งมันก็ขาดลง ทุกอย่างจบลงโดยไม่มีโอกาสได้ตั้งตัว ไม่ว่ากับเรื่องไหน


เธอเข้าใจว่าเธอเดินเป็นวงกลม แล้วเธอแน่ใจหรือ 


ฉันไม่รู้หรอก ฉันเดาว่าเธอเองก็คงไม่รู้ และท้ายที่สุด ชีวิตเองก็ดำเนินไป




SHARE
Writer
Nathaniel
obliviate'
นาธาเนียลขอโตขึ้นผ่านตัวหนังสือนะ

Comments