he and here.

     เขาเป็นเช่นนั้น

     เช่นที่ทำให้คนคนนึงตกหลุมรักซ้ำซ้อน จมดิ่งในดวงตาเวทมนตร์นั่น ติดพันอยู่กับรอยยิ้มประดับดาวสวยงาม จนไม่อาจจะปีนขึ้นไปได้อีกเลยหลังจากนี้

      ราวกับเสียงคลื่นในหมาสมุทรกว้าง ราวกับหมู่ดาวดอกทิวลิปทางตอนเหนือของเมืองที่เงียบเหงา และเธอกำลังสงสัยว่าความรักที่ทั้งเงียบเชียบและกึกก้องของเธอจะไปจบลงที่ตรงไหน 

      อาจจะเป็นที่ปราสาทลึกลับบนยอดภูเขาสูงชันท้ายเมือง หรือไม่ก็ที่ท้องทุ่งดอกเดซี่กว้างขวางทางทิศใต้ ที่ซึ่งดวงอาทิตย์บรรจบท้องฟ้ากับผืนดินเข้าด้วยกัน จูบลาผืนดินในตอนเช้า แล้วก็จูบลาท้องฟ้าในตอนเย็น 

     หรือทั้งหมดนี้อาจไม่ใช่ เพราะแน่นอนว่าพระเจ้าย่อมรู้ดีว่าเธอจะจัดวางความรักของเธอเองเอาไว้ที่ไหน

     ก็นั่นไง

     ตรงบ้านไม้หลังเก่าเขรอะขระด้วยฝุ่นนั่น ตรงที่วาวแดดตกกระทบบนเส้นผมอ่อนนุ่ม สะท้อนเงาลงบนผิวน้ำ เสียงนกกระจับร้องหาคู่ เป็นตอนนั้นเองที่เธอคิดชื่นชมตัวเองว่ามันดีเหลือเกินที่ความรักของเธอสถิตอยู่ที่นี่ 


     

     “ชอบมันขนาดนั้นเลยเหรอคะ ดอกเดซี่น่ะ”

    

     “ครับ” 

      


      เขาก็เป็นแบบนี้ การวางตัวที่ดูถือดีกว่าใครเหลือเกินนั้น แววตาที่ไม่ค่อยเป็นมิตรกับมนุษย์คนไหน แต่เหมือนเขารวบรวมรอยยิ้มทั้งหมดไว้ให้พวกสัตว์ที่ผ่านไปผ่านมา ให้พืชพันธ์ุที่ชูช่อเบ่งบานตามรายทาง แล้วเขาก็มักจะทำหน้าเศร้าเมื่อพวกมันเหี่ยวเฉาและกำลังร่วงโรย

      แล้วเธอก็พลันเกิดความคิดแปลก ๆ ขึ้น ว่าเธออยากเป็นพืชพันธ์ุที่เบ่งบานเหล่านั้นบ้าง เป็นทานตะวันบานสะพรั่ง เป็นเดซี่ที่โอนอ่อน หรือเป็นอะไรก็ได้ที่จะได้รับรอยยิ้มที่มีดาวประดับดวงนั้นของเขา


    

    “ถ้าฉันจะตามคุณมาที่นี่ในตลอดช่วงฤดูใบไม้ผลิ คุณจะว่าอะไรไหมคะ”




     “ผมไม่ใช่เจ้าของที่นี่ครับ นั่นแปลว่าคุณจะมาเมื่อไรก็ได้”




     “ถ้าคุณไม่มา ฉันก็ไม่มาค่ะ”




     เหมือนจักรวาลได้บอกรักเขาแทนฉันไปแล้วล่ะคะ เขาแสนดีในแบบที่ถ้าพวกคุณผ่านมาเห็นก็คงจะต้องนึกเอ็นดู ผมของเขาต้องลมไปมาอย่างเอาแต่ใจ ในขณะที่ดวงอาทิตย์กำลังประทับจูบอยู่บนใบหน้าของเขา ก็เป็นอีกครั้งที่เธอตกหลุมรักเขาอย่างท่วมท้น 
     
      ครั้งแล้ว ครั้งเล่า และดูเหมือนว่าจะไม่มีที่สิ้นสุด

     ไม่แน่ใจสำหรับระยะเวลาของคำว่าตลอดไป จะยาวนานหรือสั้นเท่าดวงอาทิตย์ขึ้นลาผืนดิน แล้วตกลงประทับจูบกับผืนทะเลรึเปล่า อาจจะนานกว่านั้นสักหน่อย จะอย่างไรก็แล้วแต่ จะแสนนานเท่าอายุขัยของโลกใบนี้หรือเท่าอายุที่คนคนนึงจะมีชีวิตอยู่ได้ และถ้าหากชีวิตจะจบลงเมื่อไร ด้วยหวังอย่างยิ่งว่ามันจะจบลงพร้อมกับรักของเขา มันคงจะไม่เงียบเหงานัก ถ้าในโลกหลังความตายเธอจะมีรักของเขาประทับอยู่ข้างในใจ



     “จะตามผมไปทุกที่เลยเหรอครับ”



    “ค่ะ ถ้าคุณจะกรุณา”

    


      เป็นเช่นนั้น


      ระหว่างรักของฉันและเขา.







      (next episode)
      milkhoney—เขียน




SHARE
Written in this book
growth and the end.
เราอาจจะรักกันได้ ยกยอว่ารักนี้จะเป็นนับอนันต์ จนกระทั่งเขาเดินออกไปจากโลกของเรา สูญหายไปพร้อมกับคำว่าตลอดกาลในภาวนาของฉัน
Writer
milkhoney
But the one no listen to me—
ด้วยเพราะมีรักในวาฬเป็นทางนำเเห่งรัก’

Comments

ereyeveNing
6 months ago
แง คุณคะแสนดีอีกแล้วนะคะ
Reply