ผลงานที่ไม่สมบูรณ์แบบ
ผมเป็นหนึ่งในคนที่ไม่ค่อยพอใจในผลงานของตัวเองสักเท่าไร อย่างน้อยก็เคย 

ผมมักจะมองว่าผลงานเหล่านั้นมีข้อบกพร่องอยู่เสมอ ประมาณว่า เมื่อเขียนเสร็จไปแล้ว ผมน่าจะเพิ่มตรงนั้น น่าจะลบตรงนี้ ผมเป็นแบบนี้ประจำ
แต่แล้ววันหนึ่งผมก็พบว่า แม้งานเขียนระดับโลก ก็ยังมีข้อบกพร่องเช่นกัน ไม่สิ! คงต้องใช่คำว่า งานเขียนที่สมบูรณ์แบบจริงๆ ไม่มีอยู่ในโลก

จริงอยู่ที่ผมอาจจะไม่ได้อ่านหนังสือทุกเล่มในโลก แต่ก็พอจะอนุมานได้ว่าของแบบนั้นคงไม่มีอยู่จริง งานเขียนที่สมบูรณ์แบบ ไม่ว่าใครก็ชอบ ไร้ข้อติติงใดๆ มันคงเป็นเรื่องเพ้อฝันจนเกินไป ไม่สิ! ถ้ามันเป็นความจริง มันคงเป็นอะไรที่น่ากลัวมากๆ สิ่งที่สมบูรณ์แบบ แค่คิดถึงมันก็ทำให้ผมขนลุกขึ้นมาแล้ว ไม่ใช่เพราะความตื่นเต้นหรอก แต่เป็นเพราะความกลัวมากกว่า อันที่จริงผมให้ความหมายคำว่าสมบูรณ์แบบไม่ได้เลยด้วยซ้ำ ไร้ที่ติงั้นเหรอ ก็อาจจะใช่ แต่คงไม่ทั้งหมด แค่การจะให้ความหมายของคำว่าสมบูรณ์แบบ ยังเป็นเรื่องยาก การที่จะมีสิ่งที่สมบูรณ์แบบขึ้นมาคงยากกว่าโข
นิยามคำว่าสมบูรณ์แบบของแต่ละคนคงต่างกัน
สำหรับบางคน อาจจะเป็นแค่สิ่งที่ดีงามมากกว่าสิ่งอื่น แต่ก็อาจจะมีข้อบกพร้องอยู่บ้าง
หรืออาจจะเป็นสิ่งดีที่สุดที่เขาเคยพบเจอ แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไร้ซึ่งข้อบกพร่องใดๆ
ถึงผมจะไม่เข้าใจความหมายของคำว่าสมบูรณ์แบบ แต่ผมก็พอที่จะให้คำนิยามได้ สำหรับผม มันคือสิ่งที่สมบูรณ์แบบจริงๆ ไร้ที่ติในทุกๆด้าน ไร้ข้อบกพร่องใดๆ คือสิ่งที่ดีที่สุด จนไม่มีสิ่งใดเปรียบได้

ก็ฟังดูดีนี่ ทำไมต้องกลัวมันด้วยล่ะ?

เพราะผมมีความรู้สึกส่วนตัวอย่างหนึ่งที่ว่า ทุกอย่างล้วนบกพร่อง ทุกอย่างจำเป็นต้องถูกเติมเต็ม ไม่มีสิ่งใดที่สมบูรณ์ในตัว เพราะถ้าหากมันสมบูรณ์ มันก็จะไม่มีอยู่จริง (ประมาณว่าสิ่งที่สมบูรณ์ไม่อาจตั้งอยู่ได้ท่ามกลางความบกพร่อง) มันอาจจะฟังดูแปลกๆ อย่างที่ผมบอกไป มันเป็นแค่ความรู้สึกส่วนตัวเท่านั้น

แต่เรื่องแปลกคือ ผมกลับแสวงหามัน
เหมือนคนที่กลัวผีแต่กลับไปล่า ท้า ผี นั้นแหละ เป็นความรู้สึกแปลกๆที่เกิดขึ้นกับผม ผมไม่ต้องการ แต่กลับแสวงหามัน อาจจะเป็นอารมณ์เดียวกับการล่า ท้า ผี ก็ได้ บางที ผมอาจจะแค่อยากรู้ว่ามันมีจริงรึเปล่า? สิ่งที่สมบูรณ์แบบ

แต่ตอนนี้มันกลายเป็นดาบสองคมที่หันคมเข้าหาผมเต็มๆ ผมสนุกกับการเขียนนะ แต่ผมไม่เคยพอใจเลยสักครั้ง ผมอยากจะแก้ไขมันอยู่ตลอด มันทำให้ผมรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก
แต่แล้วอยู่ดีๆผมก็คิดอะไรได้อย่างหนึ่ง
ดีแล้วล่ะ ที่มันยังไม่สมบูรณ์ เพราะถ้ามันสมบูรณ์จริงๆ ต่อไปจะเขียนอะไรล่ะ?

มันคงเหมือนกับคนที่ผ่านจุดสูงสุดของตัวเองมาแล้ว ต่อไปมันก็คงยากที่ทำผลงานที่ดีกว่าเดิมได้
ก็เหมือนกับ The Beatles ที่พอแยกวงแล้ว ทุกคนก็ทำงานเพลงเหมือนเดิม แต่ไม่มีใครเข้าใกล้ความสำเร็จแบบที่ The Beatles เคยทำได้เลยสักคน

แต่ก็ใช่ว่าผมไม่อยากจะมีผลงานที่ดีที่สุดหรอกนะ ใช่! ผมอยากมีผลงานที่ดีที่สุด แต่ขออย่าให้มันสมบูรณ์แบบเลย ไม่เช่นนั้นมันคงไม่มีผลงานที่ดีกว่าเดิมได้ ดีที่สุด ไม่ได้หมายความว่าจะดีกว่าเดิมไม่ได้ ความสมบูรณ์แบบต่างหากที่มีความหมายอย่างนั้น

เพราะทุกครั้งที่ผมเขียนอะไรไป ความผิดพลาดที่ผมไม่ได้แก้ไข มันจะส่งผลถึงผลงานชิ้นต่อไปของผมเรื่อยๆ เท่ากับว่าเราสามารถพัฒนาตัวเองขึ้นได้เรื่อยๆ แม้จะดีที่สุด ก็ต้องดีกว่าเดิมได้

และอีกอย่าง มันก็เป็นเรื่องที่เกี่ยวโยงกับเรื่องในชีวิตจริงของเราด้วย บางครั้งที่เราตัดสินใจอะไรไปแล้ว เราไม่สามารถแก้ไขอะไรมันได้อีก
บางครั้ง เราก็ต้องยอมรับความผิดพลาดของตัวเองให้ได้ เพราะไม่เช่นนั้นแล้ว เราจะไม่สามารถก้าวต่อไปได้ ถ้ามัวแต่ยืดติดกับความผิดพลาดที่ผ่านมาแล้ว หรือแม้แต่ความสำเร็จก็ตาม ยังไงซ่ะ มันก็ผ่านไปแล้ว เรายังต้องก้าวต่อไป

บางครั้ง การที่เรายอมรับในเรื่องที่เราควบคุมไม่ได้ ก็อาจจะทำให้เราพบเจอความสุขง่ายๆได้ ผมอาจจะไม่ใช่คนที่อยู่มานานพอที่จะพูดได้ว่าชีวิตมันสั้น แต่ผมเองก็สัมผัสถึงมันได้เหมือนกัน ช่วงเวลาในวัยเด็กที่ดูเหมือนจะผ่านมาไม่นาน แปปๆก็อายุเท่านี้แล้ว บางครั้งเวลาก็เร็วจนน่าใจหาย การหาความสุขง่ายๆแต่ยั่งยืนก็เป็นเรื่องสำคัญในชีวิตที่อาจจะสั้นนี้ เราไม่มีทางรู้เลยว่าเวลาของเราจะหมดลงเมื่อไหร่ คืนนี้นอนหลับไป พรุ่งนี้อาจจะไม่ตื่นขึ้นมาแล้วก็ได้ ถ้าเป็นไปได้ เราก็ควรที่จะฉกฉวยความสุขเล็กๆเอาไว้ แต่ไม่ใช่ความสุขที่ฉาบฉวย (คงไม่ต้องยกตัวอย่างหรอก ปัญญาชนควรคิดได้เอง) เพราะคิดแค่ว่า ไม่รู้จะตายวันตายพรุ่ง คิดเผื่อไว้สักหน่อยก็ดี บางทีอาจจะมีชีวิตยืนยาวก็ได้ อย่างพึ่งไปเทหมดหน้าตัก เหลือเผื่อไว้บ้างก็ดี

อย่างไรก็ตาม ผมแค่อยากจะบอกว่า ผมเริ่มรับได้กับความไม่สมบูรณ์ของผลงานของผมแล้ว ก็แค่เริ่มอ่ะนะ คงต้องปรับตัวกันไป
อย่างเช่นบทความนี้ มันก็มีข้อบกพร่องในตัวเอง มันไม่ได้สมบูรณ์แบบ อันที่จริงมันไม่ได้ดีด้วยซ้ำ แต่มันก็มีความหมายกับผมมาก ผลงานที่ไม่สมบูรณ์แบบเหล่านี้ ก็ช่วยเติมเต็มความไม่สมบูรณ์แบบในชีวิตของผมได้อย่างงดงาม 
SHARE
Writer
Pallas
Walrus
You say goodbye👋 I say hello👋

Comments

Jhub
8 months ago
อยากจะบอกคุณว่า ผลงานที่ไม่สมบูรณ์แบบของคุณชิ้นนี้ ก็ทำให้เราไม่ต้องเป็นคนคิดเยอะกับงานของตัวเองมากเกินไปค่ะ เราควรใจดีกับงานของตัวเอง ควรชื่นชมในสิ่งที่เราเขียนลงไป ขอบคุณนะคะ😊
Reply