ไม่ไหวบอกไหว
เอาจริงๆ หลายครั้งที่เราพูดออกไปว่าไหว
จริงๆแล้วเราไม่ไหวหรอก
ก็แค่พูดส่งๆออกไป
เพียงเพราะไม่อยากให้คนรอบข้างต้องเครียด
เพียงเพราะแค่ความไม่โอเคของเรา
เราเลยเลือกที่จะปกปิดทุกอย่างไว้
ภายใต้คำว่า 'ไม่เป็นไร'

บางทีเราแค่รู้สึกไม่อยาก
เล่าเรื่องทั้งหมดออกไปตั้งแต่ต้น
เราก็เลยเลือกที่จะปฏิเสธออกไป
แล้วทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

หรือไม่บางที
เราก็แค่ไม่ได้ต้องการให้ใครมารับรู้
ถึงสิ่งที่เราปกปิดไว้ในใจก็เท่านั้น
แค่ไม่อยากให้ใครได้ล่วงรู้ความลับนั้น
เลยไม่สามารถปรึกษาใครออกไปได้

ทั้งที่จริงๆแล้ว
ภายในเรามันสาหัสมากเลยละ
กว่าจะผ่านพ้นแต่ละเรื่องไปได้
มันหนักหนากว่าที่คิดไว้เยอะเลย

มีหลายๆครั้งที่เราคิดว่าเราไหว
แต่จริงๆแล้วมันไม่ใช่เลย
เราไม่ไหว
เราแค่ต้องการที่พักพิงบ้าง
ในบางครั้งก็เท่านั้น
แต่เราก็กลับเลือกที่จะเก็บมันไว้คนเดียว

เอาจริงๆ การเก็บเรื่องไม่สบายใจไว้คนเดียว
มันดีกว่าจริงๆหรอ?


เราอยากจะบอกทุกๆคนที่ได้อ่านบทความนี้ขอให้ความสุขของเรา
ถ่ายทอดไปถึงทุกๆคน
ขอให้ทุกๆคนมีความสุขในทุกๆเรื่อง
มีความสุขมาก
แบบที่ไม่เคยคิดหรือจินตนาการไว้

ยังไงก็สู้ๆนะคะทุกๆคน
รอยยิ้มของคุณมันทำให้โลกสดใสขึ้นนะคะ
เราเป็นกำลังใจให้ทุกคนอยู่ตรงนี้นะ
ถ้ายที่สุดนี้ไม่ว่าคุณจะรู้สึกไม่ไหว
กับเหตุการณ์ใดๆก็ตาม
ขอให้กลับมาอ่านบทความเรานะคะ
เราจะพยายามสร้างพลังบวกให้ทุกๆคนนะ
หรือจะทักมาเล่าให้เราฟังได้นะคะ
เราจะพยายามบรรเทาความเศร้า
ให้ทุกๆคนเองง
SHARE
Written in this book
จากฉันคนนี้
ความรักของฉัน

Comments