ความทรงจำที่ทับถมบนเส้นทางเดิม
หลายครั้งต่อหลายครั้ง 
ผู้คนมักจะเดินทางด้วยเส้นทางเดิม

มีเรื่องราวมากมายที่เกิดขึ้นระหว่างเขาเป็นความทรงจำดีๆหรืออาจจะเลวร้าย แต่ก็ชวนให้ใจคนนึกถึง

ฉันเองก็เป็นหนึ่งในนั้น ที่ใช้เส้นทางเดิมมาหกปี
กลับการไปเรียน,ทำกิจกรรม,ไปบ้านเพื่อน
มีเรื่องราวหลายอย่างที่ทำมากมายแต่กลับใช้ทางเดิม
ตัวฉันเองก็ไม่ค่อยเข้าใจนักว่า ทำไม

ทั้งๆที่มีเส้นทางมากมายที่จะถึงเร็วกว่าหรือ
เส้นทางลัด แต่ไม่ใช่ว่าไม่เคยออกจากเส้นทางเก่า
แต่ทุกครั้งที่มีการเปลี่ยนแปลง 
เหมือนกับว่า ฉันต้องกลับมาใช้เส้นทางเดิม 
อาจจะเป็นเพราะความสบายใจและคุ้นชิน 
หรืออาจจะเพราะไม่มีที่จะไป
จึงจำยอมถอยออกมา


แต่ระหว่างเดินทางก่อนถึงจุดหมาย 
มักจะมีความทรงจำผุดโผล่ในหัวให้คิด หวนคิดถึง
เเล้วยกยิ้มมุมปากอาจจะเศร้าสร้อย หรือปลง,
ทั้งแสง สี เสียง กลิ่น
ตามลอยมาอย่างกับรู้ทัน
ในความคิด


นานวันจนเปลี่ยนเป็นเดือน ปี 
ตัวฉันกลับมองเส้นทางเดิมไม่เหมือนเดิม 
ทุกครั้งที่ฉันมักพาใครมาร่วมเดินทางด้วยกัน
เรามักจะสร้างความทรงจำ ยิ้ม หัวเราะ 


หรือแม้จะหยุดการเดินทางชั่วคราวเพียวเเค่หลบฝน
แล้วค่อยเดินทางต่อ 

ไม่ว่ายังไง 

คนบางคนก็ผ่านเข้าด้วยกันเพื่อให้รู้ว่า  "อ๋อ เส้นทางนี้ก็ผ่านได้ด้วย"
แล้วก็จากไป ไม่ได้อยู่ด้วยกันถาวร 

ความทรงจำครั้งเก่าก็ถูกเขียนทับความทรงจำครั้งใหม่
นั่นคือสิ่งที่ฉันค้นพบการใช้เส้นทางเดิม ความทรงจำ,ความรู้สึกไม่เหมือนเดิม 


แด่ทุกอย่าง ที่ฉันจำความทรงจำเก่าๆกับสถานที่เดิม
ทับถมไปด้วยความทรงจำสดใหม่ 


เมื่อฉันมองแล้วคิดถึง ใจดวงเดิมก็สุขทุกข์อยู่ที่บุคคลที่ฉันเจอเท่านั้นเอง


เเละนัยน์ตาที่ไม่รู้ว่าจะสุขหรือเศร้า,
แต่มันก็คือความทรงจำที่ฉันค้นพบ
บุคคลที่หายไปในชีวิตจริงกลับมามีชีวิตชีวา
ในความทรงจำของฉัน


19/01/64 รถเมย์
ไม่รู้ทำไมเขียนแล้วก็เศร้านะ อาจจะเพราะความมืด
ที่ทำให้ใจเราอ่อนไหวกับเสียงเพลงที่เพราะกว่าปกติ.
SHARE

Comments